Wrong Turn 3: Left For Dead Novels & Stories

mahina niyang dagdag. Sigurado akong ako lang ang nakarinig sa sinabe niya. Nauna siya lumabas ng dining hall. Saglit ako humigop ng tea ko bago ko siya sinundan. Pumasok siya sa kotse niya kaya pumasok din ako sa may shotgun. "I have 3 days left scar" ani nya. "I know" I problemantic replied to him. Kase,hanggang ngayon wala pa din akong lead sa kanya o kahit ka unting bakas manlang niya. Even, Vivian death.

What happened to them was a mistake pero hindi n'ya pinagsisihan ang kamalian na ginawa nilang dalawa. Dahil sa maling nagawa nila ay nakaranas s'ya ng totoong saya. Saya na walang halong pagkukunwari. Saya na mula sa kaibutoran ng kan'yang puso. Nasa ganon s'yang pag-iisip nang tumunog ang telepono sa kan'yang mesa. Agad n'ya itong dinampot para sagotin. "Carson Engineering how may I help you?" bungad n'ya sa tumatawag.

Hindi ko mapigilan na humanga kay Leora, cool niya. May napansin akong maliit na awang sa dulo ng hallway at hindi na inabalang tawagin ang iba. Pero natigilan kami ng may marinig na yabag ng mga paa. Napa baling ako sa mga kasama ko. Nakita ko ang paghatak ni Tres kay Liam patago at hinatak naman ni Uno si Leora patago sa ligid. And I left here standing, dumbfounded and emotionless. Naghihintay rin ako ng hahatak sa akin pero naala-ala ko na lima lang pala kami.

Bigla siyang timakbo papunta sa itim na lobo at kinagat ang paa nito. "Bahala ka nga jan kung gusto mo mag paka matay eh di wow."sabi ko at nag transform bilang paniki at lumipad papunta kila Leana. 3rd Person POV Nagkaka gulo ang paligid. Ilan sa mga Black Alpha ay namatay na. Mas marami ang bilang ng mga White Alpha kesa sa black alpha. Ang paligid ay puno ng nag lalabang mga asong lobo, kasama ang ilang bampira at mga serena na tumulong para mabawi si Cleopatra.

Kung hindi lang talaga sa blueprint na may kopya ako ay malamang na nakaraan pa ako patay. I almost died. Ilang beses na ba akong muntik mamatay… nakakatawa na lang isipin. Masyado lang yata akong maswerte o baka naman hindi ko pa talaga panahon kaya nakakaligtas pa ako kay Kamatayan. Sa ahas na ginamit ni Lev noon sa akin, at sa fatal na pamamaril ni Trace… Dalawang beses na muntik ko na sundan ang puting liwanag pero hinila pa rin ng katawang-lupa ko pabalik ang kaluluwa kong naligaw ng landas.

Pinagpapawisan siya nang malamig dahil sa isang pagkakamali niya, siya ang papatay sa babaeng minamahal ng pinsan niya at sa lahat. Mariing napapikit si Zane. Nakahingang maluwag si Thyme nang maputol ni Travis ang wire at saktong tumigil ang numero sa 3. Nakasalampak sa sahig si Travis at gamit mangas ng suot niyang long sleeve pinunasan ang pawis sa noo. Bumunga ng marahas na hangin si Tristan at pinakawalan si Thyne na tulala. Mabilis ang kilos ni Thyme na kinalagan si Zane at niyakap ito.

Ani Kalem kaya tumango ako bago sumakay sa aking motor Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko bago mabilis na paharurutin paalis ang aking motor habang nakasunod sa akin sila Jack Ngayon na magsisimula ang totoong laban. Linggo ngayon at sana lang ay umayon sa amin ang mga pangyayari. . . . |THIRD PERSON POV| Dumating si West sa tapat ng isang abandonadong Building kung saan napag-usapan nila ni K.M na magkikita Tahimik ang buong paligid at tanging ang pag-ihip lamang ng malamig na hangin ang maririnig Palihim na inayos ni West ang Ear piece na nakakabit sa kanyang tenga tsaka nagsalita

“And I fucking love you for who you are, no matter what your fucking age is, I can never do anything to lose you…” He left after that. I saw a tear slide down his cheeks before he turned his back at me, tears that he’s holding for too long. That made my jaw dropped. I felt like a statue, I can’t move since I’ve heard the door closed when he left. My heart is now beating so fast and so hard, but the pain is still there… it will never go away now. I’m sobbing as my heart is completely broken knowing that I messed up. I covered my mouth as I cried while my knees are on the floor. Umupo ako roon at niyakap ang mga tuhod ko habang patuloy na umiiyak, wala nang pake kung may makakita sa akin na ga

agad na tanong ni Lexie at hinawakan ang kamay ni Lucas. “Nothing, bigla lang sumakit ang ulo ko, kaya I stepped the wrong gear.” Lihim na napangiti si Maricel, alam niyang na-trigger niya emosyon ni Lucas kaya bigla nitong naapakan ang preno. “The game had just started,” piping usal nito.

Bigla, isang malakas na putok ang umalingawngaw. Napapitlag ako. “A-ano ’yon?” hindi ko napigilang itanong, bahagyang napahawak sa hawakan ng pinto. “Relax,” kalmadong sabi ni Kael habang mariing hinawakan ang manibela. “Pumutok ang isa sa mga gulong.” Ramdam ko ang unti-unting paghina ng takbo ng sasakyan bago niya ito maingat na itinabi sa gilid ng kalsada, habang patuloy na binubugbog ng ulan ang paligid.