Romans & histoires Yakuza Boss

“Okay Boss.” After the conversation Atty. Ralf felt drained and exhausted. Cold sweat run down his cheek. This was a very dangerous job of all the job he handled. Don Leonardo Ricci was a very ruthless Mafia boss that even the old man’s family had already doing legitimate business, crossing their line was still very dangerous. Especially the sons but what can he do. Opting to go against the Boss is equally dangerous. He never saw the Boss in person. But his name was known in the underground. Nobody saw the Boss in person so it makes him more dangerous.

Pagkatapos niyang kausapin ang kaniyang assistant ay kaniyang tinawagan ang kanang kamay niya. “Be ready, may papatayin tayong mga langaw,” nakangising saad nito sa kausap. Iyon lamang ang sinabi ni Vernon ay kaniyang pinatay ang tawag. Ang tinutukoy niyang langaw ay ang mga druglord na papatayin niya mamayang gabi. Vernon Huxley is a Mafia Boss. Ang maganda niyang background bilang bagong CEO ay kabaliktaran ng totoo niyang pagkatao.

"Where?" "Here!" sagot ni Douglas sabay usod palapit sa kan'ya ang naturang laptop. Tiningnan n'ya ng mabuti ang mga mukha ng mga lalaki na nasa screen at ganon na lang ang pagtagis ng bagang n'ya ng makilala ang mga ito. "The Yakuza boss," pagkumpirma no Douglas sa kan'ya. "I know!" malamig ngunit may diin ang bawat pagbigkas n'ya ng kataga.

Pakiramdam ko kasi ay hindi ko makakayanan pakisamahan ang ugali ng magiging boss ko. First time ko namasukan bilang kasambahay kaya wala sa kasiguraduhan kung magiging mabait at makakasundo ko ang sinasabi nilang young and wild boss. Tila may sariling mundo sa pagiging suplado at istrikto rin daw ang amo na pagsisilbihan ko.

"Anong meron?" "Wag na. Bumalik ka na lang agad." Matapos maaprubahan ang panukala, nakakuha kami ng isang malaking kontrata. Tuwang tuwa ang big boss, ang dad ni Benedict, kaya napagpasyahan niyang itreat ang lahat sa hapunan ng gabing iyon. Sa hapag kainan, maraming tao ang abala sa pag iinuman, habang ako naman na hindi marunong uminom ay nakatutok sa pagkain.

Si Boss ang unang pumansin sa kanyang pag sulpot. "Miller, what are you doing here?" Kunot noong tanong ni Boss sa pangit na to tsk. "Nothing! Napadaan lang" anitong wala sa sarili. At sa akin nakatingin, alam kong hindi nya ako makikilala dahil naka mask kami. Nagulat kaming lahat ng may nag salita mula sa likuran ko. "Mag babayad kayo!" Galit na ani ng drug lord na ito at mabilis dinampot ang baril upang iputok sa kinaroroonan ko kaya bumaling ako sa kanya ng tingin.

“Oo dahil ang tagal ko ng tanong ‘to. Pagkatapos, nawala din si Kaloy.” “Kaloy is back,” sabi ni Raymond. Namilog ang mata ni Ryan. “Really? Saan mo ba siya pinapunta?” “I asked him to investigate something for me. The one that is a thorn to the Mafia’s neck.” Napakuyom ang palad ni Raymond. Napaisip si Ryan. “That Blood Syndicate?” tanong ni Ryan.

aniya at namulsa. Ilang saglit ay nagtungo na siya sa kusina. Dahil kay Elena na-conscious siya bigla sa itsura niya. Ang isang Mafia boss na tulad niya na may malalaking kompanya sa buong mundo at trilyones ang pera ay ni-reject lang ng isang tulad ni Elena?

Heinz. Mamemeet ko na yung boss niya? Ano kayang itsura ng boss niya? Siguradong malaking lalaki na malaki ang tiyan. Balbas sarado at maitim. Yan naman diba ang itsura ng mga boss sa pelikula? "Heinz, tawag na kayo ni Boss nandyan na raw yung judge." Men in black. "Sige sunod na kami." Sabi ni Heinz dun sa men in black.

Wala roon si Trisha. Maaaring si Trisha lang ang kinuha at dinukot ng mga armadong lalaki. “Sir, k-kayo ho ang boss ng anak namin, hindi po ba?” nagdadalawang-isip na tanong ng may edad na babae na sa tingin niya ay ina ng binabaeng empleyado. He cleared his throat bago sumagot, “Yes, hayaan n'yo sagot ko ang gastos ng anak ninyo..”