You Had Me At Hello Novels & Stories

Aki is looking at her lovingly, caressing her face. " Of course, being noticed by you, being your friend before was everything to me. Being by your side, seeing your smile, knowing that i make you happy, is everything for me. You know how much I adore you, you know how much I love everything about you. So don't ask me, if there's a day or minute that I've been with you that I'm not happy. I found my happiness in you baby, you are my happiness. My Hella. "

Isang familiar na boses ang narinig ko sa kabilang linya; agad akong bumati, kasi ito ang first time na nakipag-usap ako directly sa lalaki. "Hello, nakuha ko ang number mo mula sa isang tao, baka kailanganin kita. Nagta-trabaho ka ba sa pharmaceutical field? Kasi minsan may nakuha akong medicine mula sa isang tao na sabi niya galing sa iyo."

Agad niyang hinila si Aaliya palapit sa kaniya at hinarang ang sarili. “Phew! Phew! Hello, it was me.”

Ngunit hindi kalauna'y ngumiti ito ng nakakaloko sa akin. "Hello. I am Denzell, the youngest Diety. Nice to meet you." Abot nito sa kanyang kamay na tinignan ko lamang. Pero ikinagulat ko ng siya mismo ang humabol sa mga kamay ko para kamayan iyon.

Malapit nang gumabi kaya nakikita ko na ang maganda tanawin mula sa iba ‘t ibang ilaw ng mga gusali. Tumunog ang cellphone at may tumatawag, unknown number. “Sino naman kaya ‘to?” agad ko na itong sinagot. “Hello?” “I'm here at the lobby, I'll wait for you here. Bilisan mo lang,” pagkasabi niya no'n ay agad na ring pinatay ni hindi pa nga ako nakapagsalita Aba! Manunuro na talaga siya! Pakiramdam ko ay umuusok ang ilong ko sa inis. Napaka-antipatiko niya!

Ang kulit kasi ni Mama. Nang nakasakay na kami sa elevator saka lang naalala ng Nanay ko ang dahilan kung bakit niya ako hinanap. "Nga pala, anak, may dumating kang message. Hindi ko alam nasa bag ko pala ang cellphone mo kaya binalikan kita." Inabot niya sa akin ang cellphone ko at agad kong in-unlock. Isang email ang dumating galing sa HR ng J.O. Group. Bigla tuloy akong kinabahan. Mabuti na lang at nakasagad sa low ang brightness ng cellphone ko kaya hindi agad makikita ng taong nasa tabi ko ang anumang nasa screen pero sadyang mausisa ang Mama ko at lumapit sa'kin.

“A-ako nga ho, may p-problema po ba sa luto ko?” May ilang segundong tinambol ang puso niya dahil mataman siya nitong pinagmasdan. “Ang ganda n’yo po pala Ma’am, ako nga po pala si Zela, katiwala po ako sa kalapit-bahay ninyong beach house. Ang totoo po n’yan ay wala pong problema sa luto ninyo. Nagustuhan po kasi ng amo ko.”

Tinuro niya sa akin ang nag-iisang bakanteng upuan sa dulo, sa tabi ng babaeng nakatirintas ang buhok. Nagpasalamat ako bago pumanhik doon kahit ang totoo, ramdam ko pa rin ang pangangatog ng tuhod. "Hello." The girl with a braided hair smiled at me. Noong una, nabitin pa ako sa pag-upo. Napaturo ako sa sarili dahil sa gulat. Tumango siya at natawa. "Syempre ikaw." "Ah!" Tinawa ko ang pagkabigla at hiya na pinagsama. "H-Hello..."

lalo tuloy akong naiyak . " hello" salita ulit mula sa kabilang linya. "Anthonette who is that?" boses ni michael un. "i dont know ?" sagot nung babae. " give me my phone, yes hello whos this?" sabi ni michael. " sorry po wrong number" sabi ko agad sabay baba ng phone. umiiyak na ako ng umiyak habang naka upo ako sa sopa at nanghihina ako parang may sumasak sak saking dibdib sa sobrang sakit.

Kabata-bata pa, e! "Hi!" Bahagya akong nagulat nang pansinin ako ng dalawang babaeng dadaan sana sa gilid ko. Agad kong binuhay ang pagiging friendly ko. "Oh, Hello! You two are so gorgeous!" Pinasadahan ko ang petite body nila na naka-swimsuit. May hawak silang cocktail. "Thank you! Well, we are born gorgeous!" Nagtawanan sila. Napangiwi naman ako pero nakitawa na lang rin.