You Will Be Safe Here Novels & Stories

Kunot nuong tanong niya dito. "Mas safe ako dito saka ayokong tumira sa malayo. At least dito, bakuran lang ang pagitan natin. Madali kitang masasaklolohan sakaling may gawin na namang kalokohan saiyo ang mag-inang iyon." "Basta mag-iingat ka dito, ate."

dagdag pa niya. “You're not safe here, Yeon Na. You go with me. Doon ka na lang tumira sa condo unit ko,” suhestyon niya, seryoso ang itsura. “Yllana Subdivision is safe, Mr. Vemeer. Wala pa namang napabalita na may nangyaring karahasan sa village na ’to, lalo na sa apartment na ’to. I am fine here. I am safe here,” paliwanag ko sa kanya para naman hindi na siya mag-alala pa.

Parang wala lang, kaswal at para bang napakabait nito ngayun. “Gabi na. Matulog ka na. Hihinto din iyang kidlat at kulog. Huwag kang mag-alala, hindi ka naman tatamaan ng mga iyan dahil nandito ka naman sa safe na lugar.” Muli nitong wika sa akin

Dugtong ko upang mapanatag ito. Chad remained silent for a couple of seconds before he nodded. "Okay then, I'll stay here." aniya na siyang sinagot ko na lamang ng ngiti bago tuluyang kinuha dito ang mga dala ko. "You can leave now, Chad. Okay na ako dito," dagdag ko 'pang wika. Chad smile. "Mapapanatag ako kung makikita kitang pumasok dyan sa loob ng bahay nyo. Just making sure that you are safe."

Marnella: “Andito kami, beshy. Always.” Dylan: “This is your safe place now.” Safe place. A word I never thought I’d feel again. Nilingon ko ang paligid. Ang malawak na sala, ang malinis na marble tiles, ang soft lights na parang yakap. Ang mga kaibigan na hindi ko kailangan suyuin at hindi ko kailangan pagsabihan ni hindi ko kailangang takutin para lang mapunta sakin. Ito ang EGC.

"Damn honey, it's dangerous here." "I don't care, basta dito lang ako. Davielle naman kasi, natatakot akong mamatay ka. Kaya pwede ba, hayaan mo na lang ako na manatili dito. Alam ko naman na as long as I'm here, hindi ka magpapatalo." "Ang tigas ng ulo mo, pero sige, you stay here. Magtago ka muna, don't let anyone touch you."

anito bago tuluyang lumabas ng silid. Bumaling naman ang matanda sa nurse nito at kinausap din. She leaned closer to Zyrone. “Safe place ba ang kuwarto mo sa lake house ninyo?” tanong niya, pabulong. Safe place ang code nila sa mga lugar na puwede silang makagalaw nang malaya at hindi nagpapanggap. “There’s no safe place when my grandmother is around,” anito, his arm snaking around her waist. “That’s what you get for throwing my perfectly working swimmers into your alibi,” he whispered in between gritted teeth.

Mukhang nagtampo pa nga sa Kuya niya. "Deinna, pwede naman tayong pumasok sa stores na gusto mo kahit maraming tao." Kalmadong wika ko. "Hmm. I'm just worried about you, Ate." Ngumiti ako sa kanya, "may security naman tayo. We are safe here." "Siguro nga. Baka nga sinabihan na ni Kuya ang security ng mall niya na bantayan tayo rito sa loob. I guess we are safe here." Aniya at ngumiti sa akin.

Kung bakit nakaramdam siya ng seguridad sa piling nito. “Now that we’re not sure where Axel is,” kalmadong saad naman ni Wade, “you and Aliyah will stay here in the Han Mansion. This is the safest place for both of you.” Humigpit nang bahagya ang hawak ni Blane sa kamay niya. “Yes,” mababa nitong dagdag. “Stay here, Melissa.” Napayuko siya. Nahihiya man siya sa mga ito, alam niyang wala na siyang ibang pagpipilian. Hindi lang sarili niya ang nakasalalay ngayon kundi pati si Aliyah.

Hindi pagkatapos ng lahat. Bulong ko sa mga bata, nanginginig pero matatag ang boses: “We’re safe. Mommy’s got you. Always.” At kahit ayaw kong aminin nang malakas, sa kaloob-looban, alam kong bahagi rin ni Cairo ang kaligtasang iyon—gusto ko man o hindi.