Zombie Survival Novels & Stories

Ang weird ng larong ito at mabilis naman na nagtatanim ng halaman si Bree na tumitira sa mga zombies. "Ay, paubos na ang wall nut!" Tili ni Bree at agad itong magtanim ng panibago. Hindi na ako nagsalita, basta dahil tahimik lang akong nanonood. "Kain na tayo." Saad naman ni Haze. "Oo, teka, 2 minutes patapos na game ko." Sagot naman ni Bree.

Kung normal lang na babae ako ay malamang na umiyak na ako, natakot at kumaripas ng takbo at sumiksik sa saya ng nanay ko dahil sa pagsigaw niya but I am no normal woman. “Z, please hear me out. Howard is alive and you know what it means? Doomsday. Another hell to go through and I can’t go through that same hell over again.” Umiling lang siya at itinuro ang pinto palabas ng opisina niya. “Zagan, please I’m desperate. I need your help! I don’t know what to do anymore! I’m begging you, please, help me end him once and for all.”

Tumalima naman ang mga ito kaagad at hindi na nagtanong. Amoy na amoy ni Neo ang dugo at mga negatibong enerhiya sa lugar, isa ‘yong palatandaan na napakarami ng namatay sa lugar para lamang sa mga pag-aaral. Maging ang kinakain ng higanteng serpiyente niya na mga kalabang sumusugod sa kanila ay amoy patay na—ibig sabihin, mga zombie vampire na ito kaya lumalaban ang mga ‘to kahit pa putol-putol na ang katawan. Kahit nga ulo na lamang ng mga ito na natagpas ay nagpipilit pang kumilos.

Hindi ko na pinatapos ang sasabihin nito ng walang pag-aalinlangan kong pinaputukan ang balikat niya dahilan upang mas lalo siyang napaungol sa sakit. “I am not asking for your opinion,” I coldly uttered. “Alisin niyo na ‘yan sa harapan namin,” utos ni Talavera na kaagad naman nilang sinunod. “Here,” Zamora offered a lit cigarette, which I immediately accepted. The four of us were at the mansion entrance, watching our men clean up the place. I wanted to spare my wife the sight of the mess and the numerous corpses scattered throughout our mansion. “You have an idea who did this, do you?” Salvatore seriously asked.

Pati ang mga braso n’ya, may mga pasa rin at marka ng kagat! ”Sobra! Sumugod ba si Nathan sa zombie apocalyps!” `di ko mapigil itanong. “Worst. At least, ang zombies, patay na. Wala na sa sarili.” sagot ni Louie, “Mga regular na tao ang gumawa nito. Mga walang hiyang mga hayop na mas masahol pa sa halimaw.” ”Pa. Is it okay if I check him?” tanong ni Bless na walang emosyan ang tinig at mukha.

paniniguro ni Matthaios. “Yes. I’m dead serious.” Lumipat sa kanya ang mga mata ni Director Levidis. “Eksaktong ika-sandaang taon na matapos ang pagsulpot ng isang plague noong 1921 na kumitil sa halos sampung milyong mga tao sa buong mundo, ang virus na nakapag-transform sa mga infected person into a zombie. Ibig sabihin, ipinanganak na ngayon at naghahasik na ng lagim ang mga bagong tagapagdala ng sumpa ng mga Illyrian.”

Agad na hinanap ni Death ang pinagmulan nito, and just right after his eyes was set on the bush sa kabilang kalsada ay nakita niya isang pigura ng tao. He immediately run towards it, at doon naman tumakbo at sinubukan tumakas ng salarin but right before the man could run away, another man landed on the bad guy. The other man is wearing a white mask and white outfit na katulad ng mga suot ng mga ninja. He stabbed the bad guy with his dagger at doon na binawian ng buhay ang salarin. Death on the other hand was just looking at the man in white, their eyes met and Death saw how that man's eyes turns to blue.

Nakakapagtaka ang bilis ng mga iyon, mapapansin din ang nakakatakot nilang mga mukha na animo'y mga bangkay na nagmula sa kanilang mga libingan. Dalawang magkasunod na suntok ang pinakawalan ng isang lalaki na tumama sa isang zombie ngunit balewala ito. Bumaling ito sa isa pang zombie at ngumisi. Naisip nitong, kung hindi mapapatay ang mga zombie sa kamao nito, gagamitin nito ang madaling paraan. Inilabas nito ang dalang espada na kumikinang pa ang dulo nito, agad nitong iwinasiwas iyon sa isang zombie na tumama sa leeg nito, kasunod ang pagtilapon ng ulo nito sa kung saan.

Nang nalanghap nila ang usok ay nanghina sila, nahilo at nawala sa tamang pag-iisip. Inakala ng shaman na ang mga vampires na naroon lamang sa lugar kung saan idinaraos ang pag-iisang-dibdib ang nakalanghap ng sinunog na nakalalasong dahon ngunit napakalakas ng ihip ng hangin sa buong lupain ng Zombaya dahilan upang lahat ng mga vampires na nakatira sa nasabing lupain ang nakalanghap ng usok. Dahil sa usok ng nakalalasong dahon ay nasira ang kaisipan ng lahat ng vampires at sila ay naging mga zombies na kumakain ng mga Mortano at Mortana.

Maraming mga zombie ang bumagsak sa lupa, sumabog sila at naging pira-piraso. Ang nakakalason na fog ay kumapal ng kumapal, at napalibutan nito ang buong village. Ang mga zombie ay nagpatuloy na sumigaw at umungol, sunod sunod silang sumugod kay Wilbur. Tumitig si Darlene sa makapal na nakakalasong fog at mabagal na nagkaroon ng ngiti sa kanyang matanda na mukha.