Ódio Novels & Stories

อามาร์ตอบเสียงเย็นแล้วยกมือขึ้น แก้วน้ำสีอำพันก็ปรากฏอยู่ในมือแล้วยกกระดกดื่มรวดเดียวหมดแก้ว “ท่านต้องให้เวลานางด้วยอามาร์” บาซาแนะนำ “ต้องนานแค่ไหนเล่า ข้าเจ็บปวดยามนางพูดว่าไม่ ‘รัก’ และ ‘เกลียด’ ข้า และยิ่งสายตาไร้ความรู้สึกของนางแล้วด้วย ข้ายิ่งเจ็บปวด” แม้จักรู้ว ่าภายในใจของพุฒิตานั้นกำลังสับสนวุ่นวายเพราะตน แต่พอคำพวกนี้หลุดออกจากปากนางอันเป็นที่รัก เขากลับทนไม่ได้จนต้องหนีมาที่นี่

“อ๊า! อ๊า!” “ชอบมั้ย หื้มม!!” “ชะ..ชอบค่ะ อ๊าาาาา” เสียงบทสวาทที่ฮาโลมอบให้เทียสาววันนี้ มันดังกึกก้องไปทั้งคอนโดนานหลายชั่วโมง เซ็กส์ทอยทุกชิ้นที่ฮาโลมั่งตรงจากญี่ปุ่น มันถูกใช้งานทั้งหมด ผักกาดถึงกับหมดแรงจนหลับคาอกของฮาโลไปแบบนั้น

ี้พิจารณาเธอคนนี้เมื่อ 15 ปีก่อนเขาเคยมีความรู้สึกเอ็นดูเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่พบ ถึงขนาดยอมให้กำไลหยกของมารดาเป็นของขวัญในวันที่ทำความรู้จักกัน แต่แล้วเรื่องที่ไม่คาดฝันมันก็ได้เกิดขึ้นและเข้ามาเปลี่ยนความรู้สึกที่เขามีต่อเธอไปอย่างสิ้นเชิง ความเอื้อเอ็นดูที่อ าจจะถูกสานต่อกลายเป็นความรู้สึกอย่างอื่นที่ลึกซึ้งขึ้นกลับกลายเป็นความโกรธเคือง เจ็บแค้นมาฉาบเคลือบไว้ และกดความรู้สึกดีๆ นั้นไว้ให้อยู่ลึกสุดข้างในใจ โดยไม่อาจเผย

่ะ ความเงียบคือคำตอบที่สมัตถ์ได้รับ “ฉันเกลียดตาแก่นั่น ต่อให้เอาเงินมากองท่วมหัวฉัน ฉันก็เกลียด มันเป็นชู้กับแม่ฉัน แถมทำให้แม่กับพ่อฉันต้องตายด้วย ฉันเกลียดมัน!” เขายืนยันเสียงกร้าว แอลกอฮอล์เพียงน้อยนิดที่อยู่ในโลหิตสามารถสร้างความฮึกเหิมให้ก่อเกิดในใจ เคยโกรธเกลียดอย ่างไรก็ยังโกรธเกลียดอย่างนั้น ไม่มีวันลดลงไปได้หรอก ต่อให้รุ่งรดิศเอาเงินมากองทับเขาจนตายก็ตาม

ผ้าพันคอสีเทาอ่อนถูกยื่นมาตรงหน้า ชวลิตคว้ามันแล้วโยนลงมันพื้นต่อหน้าของเธอ “คิดว่าฉันจะรับของจากคนอย่างเธอเหรอ?” รองเท้าสีดำของเขาเหยียบย่ำบนผ้าพันคอผืนนั้น พร้อมกับคำที่เขาประกาศกร้าว “ฉันเกลียดเธอ จำไว้ให้ขึ้นใจล่ะ”

“คงเกลียดผมมากสินะ” “ใช่” คนอย่างเธอจะรักเขาได้ไง เธอกับเขาต้องเกลียดกันถึงจะถูก “ทั้งเกลียดทั้งขยะแขยงเลยล่ะ” เขาหัวเราะหึ ๆ แม้จะเจ็บจี๊ด “แต่ผมชอบนะ”

“ผู้ชายที่ไม่มีอารมณ์น่ะสิผิดปกติ พี่ปกติดีทุกอย่าง” “แก้วไม่อยากเป็นเมียน้อยใคร”

ร่างหนาถอนหายใจด้วยความโกรธเคือง "มันไม่เกี่ยวอะไรกับแฟรงค์เลย ฉันแค่หมดรักคุณแล้ว ฉันเบื่อ ฉันอยู่กับคุณมันเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเองเลย"

รอยยิ้มบนใบหน้าหายไปเมื่อได้ยินคำว่าเพียงแต่ “ข้าไม่ชอบคำนั้นของเจ้าเลย แต่ว่ามาเถอะ” “ช้าน้อยไร้สามารถ ไม่สามารถสังหารฟู่เจิ้งชิวได้” “ไร้ประโยชน์ยิ่ง” “ท่านโหวได้โปรดลงโทษ”

ฉันขมวดคิ้ว “ใครคะ” “แฟนของแฟนเก่าหวาน ดีที่ช่วยทัน สงสัยเครียดมาก ทั้งความดัน ทั้งระดับฮอร์โมน”