การรักษา Novels & Stories

“อาห์...” น้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งเข้าไปในช่องทางสีหวานพร้อม ๆ กับณภัทรที่กระตุกเกร็งพ่นของเหลวชนิดเดียวกันออกมาเต็มมือของอีกฝ่าย เสียงหายใจหอบสอดประสานกันชั่วครู่ ทั้งสองคนหันมากอดจูบนัวเนียกันอีกสักพักใหญ่ จากนั้นต่างฝ่ายต่างอาบน้ำล้างตัวให้กัน และพากันไปต่อบนเตียงอีกไม่รู้กี่ ยก จนร่องรอยรักแดงเต็มตัวทั้งคู่ สุดท้ายณภัทรเป็นฝ่ายทนไม่ไหว เหนื่อยจนหลับไปก่อน ธีรภพถึงหยุดทำ เขาช้อนกอดคนที่นอนหลับใหลไปแล้วจากทางด้านหลัง แล้วโน้มใบหน้าลงไปจุมพิตที่หัวไหล่เนียน เผยรอยยิ้มอบอุ่นออกมาเพราะเอ็นดูคนรัก

​ศักดิ์ศรีอีโก้ของชายผู้ไม่เคยถูกฉีกหน้ามาก่อน กำลังทำให้นักรบกลายเป็นหนุ่มร้าย เจ้าคิดเจ้าแค้นอยากเอาชนะ เขามองริสาอย่างมุ่งมาด ​“ค่ะ” เธอตอบสั้นตามเคย พร้อมกับมองไปรอบๆ ร้านที่เขาพาเธอมาน่ารักจริงๆ อย่างที่เขาบอก ตกแต่งด้วยดอกไม้และข้าวของที่เป็นสีชมพูเกือบทั้งห มด ชื่อร้าน รักแรก เป็นกึ่งคาเฟ่ กึ่งผับ เพราะมีการขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในตอนกลางคืน มีดนตรีสดเล่น และเปิดถึงเที่ยงคืน ส่วนกลางวันเปิดให้บริการตอนเที่ยงเป็นต้นไป มีกาแฟ ขนมอบ อาหารให้บริการ

เฟลิกซ์ถามอย่างต้องการช่วยคิดหาวิธี “เรมรักษาได้ทุกอย่างยกเว้นโรคเรื้อรังกับโรคระบาด ไม่เช่นนั้นข้าที่ตัวติดกับเขาทั้งวันจะยังเป็นเช่นนี้ได้อย่างไรเล่า!”

พี่บาสจ้องหน้าเพื่อนแล้วยกเหล้าเข้าปากอีกจนหมดแก้ว “การรักษา สามารถทำได้ด้วยการบำบัดทางจิต หรือไปพบจิตแพทย์ เพื่อพูดคุยหาสาเหตุของการเกิดโรค ปรับความคิด และพฤติกรรมเพื่อให้ผู้ป่วยสามารถอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างเหมาะสมมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้แพทย์อาจใช้ยารักษาตามอาการควบคู่ไ ปกับการบำบัดทางจิต”

"เจ็บมือ" พร้อมแบมืออวดบาดแผลที่เริ่มมีเลือดไหลซึมออกมาอีกครั้งหลังได้รับการดูแลเพียงแค่ล้างด้วยน้ำเปล่าที่สนามบิน "แล้วก็ขาด้วย"

ไม่เข้าใจสักอย่างที่คุณหมออธิบายมา ศัพท์แต่ละคำมันยากต่อการเข้าใจของต้องตาเหลือเกิน อยากรู้อย่างเดียวคือวิธีรักษา "รักษายังไงคะหมอ แล้วมะเร็งมดลูกตรวจอีกไหมคะ หรือว่าตรวจเสร็จแล้ว"

จิตแพทย์อธิบายผ่านหน้าจอ "แต่ยังอยู่ในระยะที่รักษาได้ หมอจะสั่งยาปรับฮอร์โมนและยาลดความกำหนัดให้ ควบคู่ไปกับการทำพฤติกรรมบำบัดนะครับ"

เธอหยุดคิดครู่หนึ่ง ก่อนถามต่อ “ยานี่รักษาอะไรได้บ้างนะ?” [“สามารถใช้รักษาโรคได้หลายชนิดครับ หากนำไปใช้รักษาบาดแผล ก็จะช่วยสมานบาดแผลได้อย่างรวดเร็ว”] ดวงตาของลู่หลินเป็นประกายขึ้นทันที

ผมฟังแล้วก็ยิ่งไม่สบายใจมากขึ้นไปอีก และคำถามเดียวคือ “รักษาได้ไหมครับ” “ได้ครับ รักษาด้วยยา หลีกเลี่ยงออกแรงหนัก คุมอาหาร ลดโซเดี่ยม และนัดติดตามอาการทุกสองสัปดาห์”

“อ้าว ไม่มีวิธีรักษาให้หายขาดเหรอ” “ก็มีเหมือนกัน...ออกกำลังกาย รักษาสุขภาพ แล้วก็ท้องซะ” เธออ้าปากหวอ ตาโตเท่าไข่ห่าน “ท้อง!” “อืม...คืนนี้กลับไปขึ้นขย่มผัวเลย”