การรักษา Novels & Stories

จิงซิงอี้พยักหน้าและตอบด้วยความมั่นใจว่า “รักษาได้ครับ แต่ต้องรักษาต่อเนื่องและใช้เวลาพอสมควร ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับความร่วมมือของคนไข้ด้วย” เขาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อว่า “และใครเป็นคนรักษาด้วย”

ไม่มีคำว่ากลัวอีกต่อไป มีเพียงความจริงที่ชัดเจนว่า — รักครั้งนี้ไม่ใช่เพียงการขอรักอีกครั้ง แต่คือการ “รักษา” รักนั้นให้มั่นคง

"ไม่เอา ..รักษาก็รู้ว่าถ้าไม่มีรักษา ปริ้นส์นอนไม่หลับ" "รักษา ไม่ใช่หมอนข้าง ที่มีไว้แค่กอดให้นอนหลับ" "แล้วใครคิดว่ารักษาเป็นแค่หมอนไว้กอดเพื่อนอนหลับ ..ไว้ทำอย่างอื่นด้วย"

Aiyarin : “จะเป็นอย่างงั้นไปได้ยังไงคะ อัยย์ต้องขอให้คุณหมอช่วยรักษาอยู่แล้วค่ะ แต่ว่าจะรักษาได้จริงๆ ใช่มั้ยคะ” Doctor VP1 : “แน่นอนครับ ตอนนี้เตรียมจะคุยกับผู้เชี่ยวชาญเพิ่มเกี่ยวกับแนวทางในการรักษาครับ แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ ข้อมูลอื่นๆ ของคนไข้จะเป็นความลับแน่นอนครับ”

“หมอเองก็หวังไว้อย่างนั้นครับคุณน้า ควบคุมอาหารควบคู่ไปกับการออกกำลังกายเบาๆ จะช่วยได้ครับ” หลังจากชำระเงินแล้วรัญภาคย์ก็พามารดาออกมาจากโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง “แม่ไม่อยากทานยาเลยรัญ”

ปราบตามมาง้องอนพลอยฟ้าถึงที่บ้าน เขามาทุกวันโดนน้ำสาดใส่หน้าทุกวันและกลับไปอย่างหมดหวัง เธอไปหาหมอฝากครรภ์เขาก็ตามไป คอยตามดูแลช่วยเหลือเธอ เพิ่งรู้ว่ารักเมื่อต้องเสียเธอไป ไม่มีผู้หญิงคนไหนดีเท่าเธออีกแล้ว ปราบขอโทษเธอทุกครั้งที่เจอหน้า แต่สาวเจ้าใจแข็งมาก ไม่ให้อภัยและไม่แม้แต่จะมองหน้า

พระยาบรรลือถามชลินทราที่ กินข้าวอิ่มแล้ว " การรักษาของข้าเป็นการรักษาที่เรียกว่าผ่าตัดเจ้าค่ะ....ที่เราต้องผ่าต้องตัดเพราะเหตุผลหลายๆ อย่างที่มีแต่หมอที่บ้านข้าเท่านั้นจักรู้ความเจ้าค่ะ"

พวกเขาชี้ตัวเองด้วยความประหลาดใจ “ใช่ พวกเจ้าจะเป็นคนช่วยข้าในการรักษาเขา และบางครั้งต้องสัมผัสสิ่งของในการรักษา เพื่อป้องกันเชื้อโรคที่มองไม่เห็น พวกเจ้าก็ต้องทำความสะอาดด้วย” “ขอรับ”

“เจ้ารักษาได้จริง ๆ หรือ รักษาอาการป่วยที่ข้าเป็นอยู่” “ข้าบอกเจ้าว่ารักษาได้ ย่อมสามารถรักษาได้เพียงแต่...” “เพียงแต่อะไรหรือ?” “อาจจะต้องใช้เงินมากหน่อย”

หัวใจของเขาเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น "การรักษาถือว่าผ่านไปด้วยดี แต่ก็ยังไม่หายดี ระหว่างนี้ท่านจะต้องเอาผ้าหนาทึบมาปิดดวงตาเจ็ดวันแล้วเราจะมารักษากันอีกครั้ง ครั้งหน้าดวงตาของท่านก็น่าจะกลับมามองเห็นได้ดังเดิมแล้วเจ้าค่ะ"