ขย้ำรักเลขา の小説・ストーリー

"เสียดายท่านประธานอะแก โดนยัยเลขาหน้าห้องคาบไปกินแล้วหล่อก็หล่อแถมยังรวยอีกอิจฉายัยเลขาเนอะ" "รอดูต่อไปเถอะคนระดับนั้นเขาคงไม่เอาคนธรรมดามาเป็นแฟนเชื่อฉัน"

พรีมเอ่ยขึ้น “ดีใจกับนายด้วยนะที่มีแฟนกับเขาสักที” ธีร์แสดงความยินดีกับเลขาของตนเช่นเดียวกัน “ขอบคุณครับ”

ลุงเมฆมองใบหน้าของหล่อนด้วยแววตาของคนคลั่งรัก เอื้อมมือเข้ามาไล้ลูบแก้มสาวขณะกระแทกท่อนเนื้อยาวใหญ่เข้าใส่ไปพร้อมกัน แรงกระแทกกระทั้นจากร่างกำยำ ทำเอาข้าวหอมแอ่นอกสะท้าน ลุงเมฆจ้องมองปลายหัวนมชูชันแล้วรีบก้มลงดูดอย่างตะกละตะกลาม

ฉันกระซิบกลับ แลกลิ้นกับน้องขาลที่ไม่ขัดขืน และทึ้งผมยาวหยักศกของเขา ขยุ้มมันอย่างแรง จิกทึ้ง ทำทุกอย่างที่ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น แม้ว่าจะทำให้ร่างกายของเขาเจ็บปวด ความรักของเรามันช่าง Toxic แต่ฉันกลับดิ้นหนีออกไปจากมันไปไหนไม่ได้เลย ในขณะเดียวกัน... กลับชอบมันมากขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยซ้ำ

เขาไม่ใช้แค่เอานิ้วบี้ยอดถันของหล่อนอย่างเดียว แต่เขายังก้มหน้าลงแลบลิ้นเสียอีกต่างหาก หล่อนสั่นสะท้านไปทั้งตัว ไฟร้อนๆ ลามเลียจนคล้ายกับจับไข้สูง ที่ซอกขาฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำเปียกชุ่ม “เตย... รักคุณค่ะ คุณอเล็ก”

“เค้าก็ย้ำกับฉันเสมอว่าเค้าไม่ได้รักคู่หมั้นคนนี้เลยสักนิด แกก็ดูอย่างวันนี้สิ ขนาดฉันจงใจแกล้งแม่นั่นจนปางตายต่อหน้าต่อตา เขายังไม่แม้แต่จะปริปากต่อว่าฉันเลยสักคำเดียว” เลขาฯ สาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ ราวกับว่าความเฉยชาของฉายดนัยที่มีต่อจิรพิมนตร์คือชัยชน ะที่หอมหวานที่สุด โดยหารู้ไม่ว่าพายุลูกใหญ่ที่ชื่อว่าเจตนิพัทธ์ กำลังตั้งเค้าและเตรียมจะถล่มทำลายทุกอย่างที่หล่อนสร้างขึ้นมาให้ราบคาบในไม่ช้า

มือใหญ่ข้างที่ไม่ได้ถือพัด ยื่นออกมาแตะพวงแก้มขาวซีดของผู้ว่าที่ฮูหยินตระกูลอู๋ “ข้าทะนุถนอมเจ้าออกขนาดนี้ เหตุใดฮูหยินจึงกล่าวหาว่าข้าเป็นบุรุษที่ไม่รักถนอมบุปผาเล่า” “ข้าไม่ได้หมายถึงตัวเองแต่หมายถึงคุณหนูหลี่ผู้นั้น” เยี่ยซูเหยาถลึงตาใส่เขาคราหนึ่ง รู้ทั้งรู้ว่าบ ุรุษผู้นี้มีความสามารถในการเสแสร้งแกล้งทำ เห็นชัดว่าเขากำลังแกล้งโง่ แต่นางกลับรับมือเขาอย่างใจเย็นเช่นที่แล้วมาไม่ได้

พูดกระแทกแดกดัน แววตาขุ่นเคือง “ลิษาเป็นเลขาของฉัน จะให้ฉันไปทำแบบนั้นกับเลขาคงไม่เหมาะ ฉันทำกับคู่หมั้นน่าจะเหมาะกว่า ก็เราเคยๆกันมาแล้ว” เขาส่งสายตาหวานล้ำ

รอยหยักถูกกดเข้าไปในโพรงร้อนขาเรียวถูกดันขึ้นสูง จากนั้นบทรักอันร้อนแรงก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ...” “ซี้ด ที่รัก ครางดัง ๆ เสียงคุณทำให้ผมมีความสุข” “ธามขา...อ๊ะ อ๊ะ เร็ว ๆ อึก อื้อ”

โลกันตร์ไม่เข้าใจว่าเรื่องเลขาหน้าห้องเกี่ยวอะไรด้วย "ฉันไม่ชอบเลขาคนนี้ของคุณ กรุณาเปลี่ยนเลขาคนใหม่ด้วย" หึ.. ใบหน้าคมที่ยังมีรอยฟกช้ำให้เห็นอยู่บ้าง ได้ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย