روايات وقصص ضمن ขย้ำรักเลขา

ไข่มุกร้องตามจังหวะกระเด้า “อู้ววว… ของหนูตอดแรงมากจ้ะที่รักจ๋า… อ่า… มันเอ็นสุดๆ… ” บั้นท้ายของท่านประธานแอ่นหยัดขึ้นจากโซฟา อัดแก่นกายสอดเสียบเข้ามาในร่องกลีบคับแน่นของเลขาสาว ทำเอาหล่อนสะดุ้งในทุกครั้งที่แท่งเอ็นกระทุ้งขึ้นมาจากด้านล่าง ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ต ั่บ… ตั่บ…

ก้องภพขมวดคิ้วงุนงง แต่นาทีต่อมาสัมผัสที่ค่อย ๆ กดซับใต้จมูกอย่างแผ่วเบา และความเจ็บที่เริ่มสำแดงก็บอกให้เขารับรู้ ยายเลขาฟาดเขาจนเลือดกำเดาไหล! ประกายวาววาบในแววตาดุดันทำเอาเจณิสตาหดคอด้วยความหวาดหวั่น “ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”

ตาของเขาอาจจะกำลังดูโทรทัศน์อยู่ แต่ใจของเขาไม่ได้จดจ่ออยู่ตรงนั้นเลย เขารู้สึกตัวจดจ่ออยู่ที่ต้นขา เปลือยและผิวเนียนนุ่มของเธอ ชีพจรของเขาเต้นเร็วขึ้น ควยยักษ์เกิดการแข็งตัว คำสัญญาที่เย้าหยอกนั้น ช่างน่าหลงใหล

แต่การที่เห็นเขาเป็นเช่นนี้ กลับยิ่งทำให้สวี่ชิงเหยาโกรธแค้นมากขึ้น ดวงตาของเธอคลอไปด้วยน้ำตา รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอย่างที่สุด และแผดเสียงตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง “ยัยนั่นก็แค่เลขา! อีแพศยาคนหนึ่ง! ตั้งแต่วันแรกที่ฉันกลับมา ฉันก็รู้แล้วว่ามันคิดไม่ซื่อกับคุณ คนแบ บนั้นไปได้ก็ดีแล้ว! ฉีโม่หาน ไหนคุณบอกว่าคุณรักฉันแค่คนเดียวไง แล้วตอนนี้มันหมายความว่ายังไง คุณรักยัยนั่นไปแล้วใช่ไหม?”

นิ้วแกร่งปล่อยม่านบังแสง และเดินไปยังประตูห้อง รู้แหละว่าไม่ควรจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของขวัญข้าว แม้ว่าเขากับหล่อนจะสนิทกันแค่ไหนก็ตาม แต่ตอนนี้ขวัญข้าว เลขาฯ คู่ใจของเขาดูเศร้าเหลือเกิน และเขาก็รู้สึกแย่ที่เห็นหล่อนเป็นแบบนี้ รอยยิ้มสดใส ดวงตาที่เปล่งประกายแห่งคว ามจริงใจที่หล่อนเคยมอบให้เขามาตลอด ยามนี้มันถูกความโศกเศร้าที่หล่อนกำลังเผชิญหน้าอยู่กลบทับจนหมดสิ้น

ปริญญ์กระซิบเสียงพร่า สายตาคมจ้องใบหน้าแดงซ่านของเลขาสาวไม่วางตา จังหวะกระแทกของเขาเปลี่ยนเป็นหนักขึ้น ถี่ขึ้น มุมสอดลึกยิ่งกว่าเดิม ร่างบางสะท้านเฮือก ดวงตาหวานพร่าปิดแน่น น้ำตาใสไหลคลอเพราะความซ่านเสียวที่กระแทกเข้ามาไม่หยุด

จูฉี่เลี่ยวยิ้มเศร้า ไม่อาจละสายตาจากใบหน้าหวานละมุนได้เลย มือเรียวยกขึ้นแตะปิ่นรูปดอกเหมยแล้วยิ้มน้อยๆ “ของขวัญที่ท่านให้ ข้าย่อมรักษาให้ดีที่สุด”

หญิงสาวถามเพราะกลัวว่าเลขาของเขาจะรู้ถึงความสัมพันธ์ของเธอกับเธียรธวัช “ฉันเป็นคนเอาไปให้เอง ไม่ต้องห่วงหรอกน่าฉันก็ไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของเราแต่ไม่ใช่เพราะอยากจะซ่อนเธอไว้หรอกนะ แต่ไม่อยากให้เธอลำบากใจมากกว่า วันนี้เป็นยังไงบ้างเรียนเหนื่อยไหมกินข้าวหรือยัง ”

กัลยาได้แต่เงียบ ก้มหน้างุด กลั้นน้ำตาเอาไว้ เอาจริง ๆ เธออายมากที่ชยุตม์มาได้ยินคำพูดหยาบคายของเอกชัยในห้องเมื่อกี้ "คุณจะทนอยู่กับผู้ชายอย่างเอกชัยไปถึงเมื่อไหร่ หืม?" ชยุตม์ดึงกัลยาเข้ามากอดเพื่อปลอบโยน "เอกชัยไม่ได้รักคุณจริง ๆ หรอก ความรักของเขามันจอมปลอม คุณไม่เหนื่อยบ้างเหรอที่ต้องรักอยู่ฝ่ายเดียว?" เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น

บอสคะ เรื่องเมื่อคืน พิมพ์ขอโทษนะคะ คือ พิมพ์เมาไปหน่อย ยัยซื่อบื้อ หล่อนคิดว่าหล่อนเป็นใครถึงกลัวการตั้งท้องทายาทของเขา หญิงทั่วบ้านทั่วเมือง ต่างอยากเป็นแม่ของลูกเขาทั้งนั้น