ขย้ำรักเลขา นิยาย & เรื่องราว

นิ้วแกร่งปล่อยม่านบังแสง และเดินไปยังประตูห้อง รู้แหละว่าไม่ควรจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของขวัญข้าว แม้ว่าเขากับหล่อนจะสนิทกันแค่ไหนก็ตาม แต่ตอนนี้ขวัญข้าว เลขาฯ คู่ใจของเขาดูเศร้าเหลือเกิน และเขาก็รู้สึกแย่ที่เห็นหล่อนเป็นแบบนี้ รอยยิ้มสดใส ดวงตาที่เปล่งประกายแห่งคว ามจริงใจที่หล่อนเคยมอบให้เขามาตลอด ยามนี้มันถูกความโศกเศร้าที่หล่อนกำลังเผชิญหน้าอยู่กลบทับจนหมดสิ้น

ปริญญ์กระซิบเสียงพร่า สายตาคมจ้องใบหน้าแดงซ่านของเลขาสาวไม่วางตา จังหวะกระแทกของเขาเปลี่ยนเป็นหนักขึ้น ถี่ขึ้น มุมสอดลึกยิ่งกว่าเดิม ร่างบางสะท้านเฮือก ดวงตาหวานพร่าปิดแน่น น้ำตาใสไหลคลอเพราะความซ่านเสียวที่กระแทกเข้ามาไม่หยุด

จูฉี่เลี่ยวยิ้มเศร้า ไม่อาจละสายตาจากใบหน้าหวานละมุนได้เลย มือเรียวยกขึ้นแตะปิ่นรูปดอกเหมยแล้วยิ้มน้อยๆ “ของขวัญที่ท่านให้ ข้าย่อมรักษาให้ดีที่สุด”

หญิงสาวถามเพราะกลัวว่าเลขาของเขาจะรู้ถึงความสัมพันธ์ของเธอกับเธียรธวัช “ฉันเป็นคนเอาไปให้เอง ไม่ต้องห่วงหรอกน่าฉันก็ไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของเราแต่ไม่ใช่เพราะอยากจะซ่อนเธอไว้หรอกนะ แต่ไม่อยากให้เธอลำบากใจมากกว่า วันนี้เป็นยังไงบ้างเรียนเหนื่อยไหมกินข้าวหรือยัง ”

กัลยาได้แต่เงียบ ก้มหน้างุด กลั้นน้ำตาเอาไว้ เอาจริง ๆ เธออายมากที่ชยุตม์มาได้ยินคำพูดหยาบคายของเอกชัยในห้องเมื่อกี้ "คุณจะทนอยู่กับผู้ชายอย่างเอกชัยไปถึงเมื่อไหร่ หืม?" ชยุตม์ดึงกัลยาเข้ามากอดเพื่อปลอบโยน "เอกชัยไม่ได้รักคุณจริง ๆ หรอก ความรักของเขามันจอมปลอม คุณไม่เหนื่อยบ้างเหรอที่ต้องรักอยู่ฝ่ายเดียว?" เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น

บอสคะ เรื่องเมื่อคืน พิมพ์ขอโทษนะคะ คือ พิมพ์เมาไปหน่อย ยัยซื่อบื้อ หล่อนคิดว่าหล่อนเป็นใครถึงกลัวการตั้งท้องทายาทของเขา หญิงทั่วบ้านทั่วเมือง ต่างอยากเป็นแม่ของลูกเขาทั้งนั้น

ลังจากที่ทุกคนได้อ่านจดหมายฉบับนี้หนูคงออกเดินทางไปไกลแล้ว หนูไม่อาจทำใจแต่งงานกับเฉินจงกุ้ยผู้นั้นได้จริงๆ เพราะหนูมีคนรักอยู่แล้ว พี่หย่วนเจ๋อคือชายผู้นั้น ต้องขออภัยที่ไม่เคยพูดเรื่องนี้ให้ทุกคนฟังว่า...ลูกสาวหรือน้องสาวคนนี้แอบรักเลขาคนสนิทของพี่เว่ยหงมานานหลา ยปีแล้ว

สุดาถาม "ทุกคนคงพอจะรู้บ้างแล้วว่า..คุณนาเดียร์เป็นคนที่ผมรัก..แต่วันนี้ผมจะบอกว่า..ผมจีบคุณนาเดียร์ได้แล้ว...ตอนนี้คุณนาเดียร์จึงเป็นทั้งเลขาส่วนตัวและเป็นแฟนของผมด้วย..ผมจึงอยากจะบอกให้ทุกคนรับรู้ไว้"พีทยิ้มแต่เดียร์อายจนหน้าแดง

เฟรย่าถามกลับอย่างใสซื่อ พร้อมกับจ้องมองคนตรงหน้ากลับด้วยรอยยิ้มเหยียดอย่างไม่ปิดบังเช่นกัน ก่อนจะเอ่ยออกมาอีกครั้งด้วยรอยยิ้มร้ายกาจไม่น้อย "ตำแหน่งเลขาได้มาเพราะความสามารถ หรือได้มาเพราะเลีย.. ล่ะคะ" "ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนของคุณแดนมายืนด่าฉันแบบนี้ เธอคงมาใหม่จริงๆสินะ ถึงยังไม่รู้ว่าฉันคือคนโปรดของเขา"

ฉันกระซิบกลับ แลกลิ้นกับน้องขาลที่ไม่ขัดขืน และทึ้งผมยาวหยักศกของเขา ขยุ้มมันอย่างแรง จิกทึ้ง ทำทุกอย่างที่ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น แม้ว่าจะทำให้ร่างกายของเขาเจ็บปวด ความรักของเรามันช่าง Toxic แต่ฉันกลับดิ้นหนีออกไปจากมันไปไหนไม่ได้เลย ในขณะเดียวกัน... กลับชอบมันมากขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยซ้ำ