(ของหวง) มาเฟีย Bad Novels & Stories

และบริวารต้องปกครองพอ ๆ กับมีศัตรูที่จ้องจะแทงข้างหลังอยู่ตลอดเวลา ประตูห้องที่ถูกทำขึ้นอย่างประณีตถูกเปิดออกจากทางด้านนอก เผยให้เห็นร่างของ หวง ฟางชิน หรือ ดูวัลล์ วัฒนาพาณิชย์ ชายหนุ่มอายุ 27 ปี ใบหน้าหล่อเหลาโดดเด่นที่ถูกปั้นขึ้นมาอย่างปราณีตจากหลากหลายสัญช าติที่ประกอบร่างเป็นเขา มาเฟียหนุ่มลูกเสี้ยวไทย ฮ่องกง ฝรั่งเศส เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของตระกูล ‘หวง’ หนึ่งในตระกูลมาเฟียที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงไม่แพ้ใคร…

เธอหัวเราะคิกคัก ริมฝีปากเล็กคลี่ยิ้มสดใส ดวงตากลมใสเต็มไปด้วยประกายฝัน ไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังพูดกับทายาทมาเฟียสายตรง มาเฟียตระกูลวูลฟ์ หนึ่งในตระกูลมาเฟียอันดับสองของโลก เป็นรองแค่มาเฟียตระกูลไลออนส์ ซึ่งเป็นตระกูลมาเฟียจากยุโรปที่ขึ้นชื่อว่าเป็นอันดับหนึ ่งของโลก หากพูดถึงมาเฟีย

บทนำ : พลั้งรักมาเฟียร้าย @โรงพยาบาลเอกชน หว่อ วี่ หว่อ วี่ หว่อ....

“จริงเหรอคะ ดีจังเลย คุณช่วยพามาทานข้าวที่บ้านเราสักวันสิ” “อาจจะไม่ง่ายนักหรอก เพราะครอบครัวนั้นเป็นพวกมาเฟีย” “มาเฟีย!!” “คุณไม่ชอบพวกมาเฟียไม่ใช่เหรอ”

“ไม่มีวันนั้นแน่นอนที่รัก ผมรักคุณกับลูกสุดชีวิต ไม่มีอะไรมาทำให้ผมหวั่นไหว จนทำให้คุณกับลุกเสียใจได้หรอก ไม่มีทางมีอะไรมาแยกผมไปจากคุณได้ นอกจากความตาย” เธอเงยหน้ามองเขา แววตามีแต่ความกังวล ไม่สบายใจเลยที่เขาพูดอะไรแบบนี้ เธอรู้ว่าเขาคือมาเฟีย คือเจ้าพ่อกาสิโน แต ่สมัยนี้แล้ว คนสนใจเรื่องทำมาหากินมากกว่าที่จะสนใจเรื่องอำนาจและความแค้นหรือเรื่องก๊กเรื่องแก๊งอะไรอีกแล้วนี่นา เขาก็เคยพูดเอง แล้วทำไมมาพูดเหมือนกับเป็นรางแบบนั้น

~รักร้ายนายมาเฟีย ~ (ยี่เฟิง x โปรด) . . . PRODPRAN PART "กูบอกว่าไม่ให้มึงมองหน้ากูแบบนั้น โทษกูไม่ได้" "... .."

เอิงเอยหันขวับไปมองคนข้างๆ หน้าแดงก่ำ "นั่นมันแค่เพื่อนนักกีฬาต่างโรงเรียนมาทักทายเฉยๆ เองนะคะ ไม่มีใครมาจีบหนูสักหน่อย" "พี่ไม่สนหรอกว่าพวกมันจะมาทำอะไร... แต่พี่หวงนะ " คำว่า 'หวง' ที่หลุดออกมาจากปากของมาเฟียหน้านิ่งอย่างตรงไปตรงมา ทำเอาเด็กสาวถึงกับใบ้กิน หัวใจดวงน้อยเ ต้นกระหน่ำจนแทบจะหลุดออกมานอกอก ผู้ใหญ่บนโต๊ะอาหารต่างพากันอมยิ้มและหันไปคุยกันเองอย่างรู้หน้าที่ ปล่อยให้เด็กสองคนได้เคลียร์กันเงียบๆ

“มึงไม่เข้าใจตรงไหนวะ กูเปรียบเทียบให้เห็นภาพ ก็กูกลัวมึงตายหรือหายไปแบบปริศนาเพราะแก๊งนี้ไม่ทำใครก่อนแต่มันจะปาก้อนหินและกระถางดอกไม้กลับเมื่อมีคนปาใส่มันก่อนแล้วแรงกว่าด้วย” “แก๊งใคร” “แก๊งไอ้แพคทริคไงมันเป็นมาเฟีย มีหลายคนแต่กูไม่รู้มีใครบ้างเห็นจะชื่อแก๊งเวหา โคตรน่ากลัว” “เวหาที่แปลว่าท้องฟ้าอ่ะนะ น่ารักปุ๊กปิ๊ก ผิดกับคนในแก๊ง”

เมอรีนยื่นโทรศัพท์มาให้ฉันดูเพราะมันค่อยๆ หายไปแล้วจริงๆ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก "แล้วนี่แกอยู่กับใครหรอ วันนั้นไอ้ต้าไปเห็นแกกับ....คุณสงคราม" "เค้าเป็นมาเฟียนะเว้ย แกไปอยู่กับเค้าได้ไง"

เหมันต์ : ไม่รับงานนี้ได้ไหมครับ พี่หวง พลอยแพร : ไม่ได้ค่ะ หนูรับเงินเค้ามาแล้ว เหมันต์ : เห้อ!! ต่อไปไม่รับงานถ่ายแบบแบบนี้ได้ไหมครับ พี่ไม่อยากให้ใครเห็นหุ่นของหนูเลย