คนบ้าความรัก の小説・ストーリー

คนฟังเลิกคิ้วกวนอารมณ์กลับบ้าง “ไอ้บ้า! ไม่ใช่หน้าอกโว้ย แต่เป็นหัวใจต่างหาก ถึงฉันจะเลวร้อยกับแปดข้อ แต่ฉันก็มีดีที่หัวใจนะโว้ย ถ้าฉันลงตัดสินใจมอบความรักให้ใครแล้วรับรองรักจริงหวังแต่ง รักเดียวใจเดียวไม่เผื่อให้ใครอื่นสักเสี้ยวกระผีกใจ...”

วันสุขทรุดตัวลงกอดเขาแน่น ร้องไห้ทั้งยิ้มทั้งหัวเราะปนกันไปหมด หัวใจเธอเหมือนพองโตจนแทบจะระเบิดออกมาจากอก "นายมันคนบ้า" เธอกระซิบเสียงสั่น "คนบ้าที่ฉันรักที่สุดในชีวิตเลย" กวินยิ้มพลางกอดเธอแน่นขึ้นอีก "ผมก็รักคุณ...บ้าจนเลิกไม่ได้แล้วเหมือนกัน"

ไอ้คนบ้า ฉันไม่ใช่คนที่เขาจะมาล้อเล่นอย่างนี้ได้นะ เขามันขี้โกงที่สุดเลย ไม่รู้ตัวหรือไงว่ากำลังทำให้ผู้หญิงหวั่นไหว ก่อนหน้านี้ฉันเคยรู้เรื่องเกี่ยวกับเขา พอจะรู้ว่าเขาเจ้าชู้ มีเสน่ห์กับผู้หญิงทุกช่วงอายุ แต่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเอง แ‍ล้‍วดันเป็นเขาที่ยังไม่ลืมแ ฟนเก่า สุดท้ายถ้าฉันเกิดตกหลุมรักเขาจริงๆ ก็คงเป็นฉันที่เจ็บอย่างนั้นใช่ไหม...

หล่อนปลอบเสียงแผ่ว “ผมคงดูโง่มากใช่ไหม” เอรินมองสายตาเจ็บปวดของชายหนุ่มแล้วส่ายหน้า “ไม่มีใครโง่เพราะความรักหรอกค่ะ ความรักมักทำให้คนตาบอด คนฉลาดก็กลายเป็นไม่ฉลาดเมื่อได้รู้จักความรัก มันมักจะพาเราไปในทิศทางที่คาดไม่ถึงและควบคุมไม่ได้” “พูดเหมือนมีประสบการณ์ควา มรักโชกโชนงั้นละ”

ฉันมีความสุขจนแทบจะจุก ฉันรักเขา รักเด็กบ้าคนนี้ที่สุด AI OON❤ KAI .. ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤

——————————————— มันแซ่บบ มันนัวมากกก🥴 NC เยอะ เพราะพระเอกคลั่งรักเมีย อิอิ กดใจ+คอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยเจ้าค่ะ🫶🏻 ไม่เมนท์งอลเด้ออ 555 สติ๊กเกอร์ก็ยังดีฮ้าบบ🥰🫶🏻

ไอ้ซันพูดเสร็จมันก็ลุกขึ้นเต้นเหมือนคนบ้าทั้งฉันและคุณแม่คุณหญิงป้าต่างพากันนั่งหัวเราะกับท่าทางของไอ้ซัน ที่มันวิ่งไปรอบๆห้องอาหารอย่างกับคนที่เสียสติไป “หนูคิดถูกใช่ไหมคะที่ตกลงคบกับคนบ้าแบบมัน?”ฉันเอ่ยถามคุณแม่ของฉันกับคุณป้าสว่างศรีไปท่านทั้งสองก็ยิ้มและส่ายศีรษะกลับ มาให้ฉันเป็นคำตอบที่ว่าไม่รู้สิจ๊ะ เฮ้ออออ!ฉันมีแฟนเป็นคนบ้าค่ะทุกคน!

พั่บๆๆๆ พั่บๆๆๆ ปั๊บๆๆๆ ปั๊บๆๆๆ "ฮันน่า อื้มม โอ้วว~ ทะ ที่รัก" เอวสอบอัดกระแทกแกนกายใหญ่เข้าออกถี่ขึ้น ทั้งหนักหน่วง ทั้งเร่าร้อน จนร่างบางเกร็งกระตุกครั้งแล้วครั้งเล่าไม่หยุด แถมเธอยังขมิบตอดรัดลำกายเขาแน่นไปหมด ถ้ามันสามารถขาดได้ง่ายๆป่านนี้มันคงข าดไปแล้ว

เธอเหมือนคนถูกใจอยากได้ของดีในร้าน แต่เพราะมัวแต่ยืนจ้องไม่ยอมจองหรือมัดจำ สุดท้ายสินค้าชิ้นนั้นก็ถูกคนที่ไวกว่าได้ไป “ฉันเห็นแล้วว่าเขาสองคนรักกัน ฮึก...ฉันรับรู้ว่าหัวใจของคิมหันต์มีแค่ม่านฟ้า ตะ แต่นายไม่ต้องตามมาตอกย้ำว่าฉันแพ้ได้ไหม ไม่ต้องทำมาเห็นใจหรือสงสารในสิ่งที่ ฉันกำลังเป็น”

“โอเค” “ที่เป็นบ้าอยู่ทุกวัน ก็เพราะรักครีมนั่นแหละ” ฌอห์ณดึงมือหญิงสาวขึ้นมาแนบบนใบหน้า จูบมันซ้ำๆ อยู่แบบนั้นด้วยความหวงแหน “ไม่ต้องคิดมาก เพราะยังไงครีมก็รักฌอห์ณคนเดียว”