คุณหนูร่านราคะ Novels & Stories

แคนดี้ เซนมอร์ หยาง วัย 21 ปีลูกเดียวคนเดียวของตระกูลนั่งหน้าตึงเมื่อถูกเพื่อนๆ กำลังล้อเลียนเรื่องที่เธอพลาดท่าให้หนุ่มบาร์โฮส เกิดมายังไม่เคยถูกใครหยามหน้าขนาดนี้เสียชื่อลูกคุณหนูมาเฟียหมด

เสวี่ยอิ๋งชักกระบี่ร้อนขึ้นลงขณะนิ้วเรียวยาวทำหน้าที่ของตนเองแล้ว มันทะลวงเข้าออกในโพรงนุ่มอย่างเมามัน ศิษย์พี่หลับตาลงใต้ผ้าสีขาวผืนบาง จมูกสูดกลิ่นดอกซากุระอ่อนเข้าเต็มปอด เคลิบเคลิ้มเสียจนลืมสิ้นผิดชอบชั่วดี ใครใช้ให้ศิษย์น้องร่านราคะได้ถึงเพียงนี้กันเล่า

อูบะซังพูดด้วยเสียงนุ่มนวล “สะ สวัสดีค่ะ ใช่ค่ะ หนูชื่ออัยย์ร่าค่ะ” “คุณอัยย์ร่าหน้าตาน่ารักอย่างที่พวกเด็ก ๆ มันพูดกันจริง ๆ ด้วยนะคะ”

ราเชนทร์เน้นหัวนิ้วโป้งบดบี้ลงปุ่มกระสันคนใต้อาณัติอย่างจงใจ แสยะยิ้มมองร่างขาวบิดส่ายไปมาตรงหน้าอย่างยั่วยวน ทั้งรังแกบดขยี้เล่นเอาครางเสียงต่ำในลำคอ “ตรงไหนคะหนูหนึ่ง” “อย่าเรียกหนู อื้อส์” “หนูหนึ่งของเฮีย" "อย่าเรียกแบบนี้ หนึ่งโตแล้ว"

จ้าวหานเฟิง นายกองหนุ่มผู้มีชีวิตน่าอิจฉาในสายตาคนทั้งแคว้น ทั้งรูปโฉมที่สะกดทุกสายตาและสถานะสามีของหญิงงามอันดับหนึ่ง ทว่าภายใต้ภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์พร้อม เขากลับต้องแบกรับความกดดันมหาศาลที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ย "จ้าวหานเฟิง... อย่าได้เกรงกลัว สนามรบคือบททดสอบของชายชาตรี ข้าจะปกป้องเจ้าเอง" เสียงทุ้มต่ำของ เซียวหลงเหยียน แม่ทัพใหญ่ผู้เป็นตำนานดังขึ้น แต่สัมผัสนั้นกลับต่างจากคำพูด ฝ่ามือหนาที่ค่อยๆ ลูบไล้ไปตามแผงอกกำยำของนายกองหนุ่มมิใช่เพียงการปลอบประโลม แต่มันแฝงไปด้วยความปรารถนาอันเร้นลับที่ซ่อนอยู่ใต้เกราะเหล็ก ท่านแม่ทัพมีด้านมืดที่ไม่มีใครกล้าตั้งคำถามความหลงใหลในความงามของบุรุษเพศและตอนนี้ หานเฟิงคือเป้าหมายนั้น "หากเจ้าได้เป็นแม่ทัพในวัยยี่สิบแปด... เจ้าไม่คิดว่ามันพิเศษงั้นหรือ?"

“หนูชื่อไอติมค่ะ” แกน่ารักสมชื่อ “ตุ๊กตาน้อยพูดได้ด้วย น่ารักจังเลยค่ะ” ส่งยิ้มให้ไอญารินทร์ เริ่มจะถูกชะตากับเด็กน้อยมากขึ้นทุกที

เด็กน้อยทั้งสองได้รับความรักจากทุกคนมากล้นจนว่านอันอันกังวลว่าลูกของเธอจะเสียคนเข้าสักวัน ใช่แล้ว พวกเขามีลูกแฝดชายหญิงด้วยกัน แฝดพี่ผู้ชายเรียกเสี่ยวเป่า แฝดน้องผู้หญิงเรียกเสี่ยวเป้ย ตอนนี้ก็มีอายุได้สามเดือนแล้ว ทุกครั้งที่ใครได้มองหน้ากลม ๆ แก้มยุ้ย ๆ ของพวก เขาต่างก็ตกหลุมรักต้องควักของมีค่าให้ราวถูกสะกดจิต

(กอดแม่จ๋า) หนิงซินลูกหัวทุยของเด็กสาวตัวน้อย ดูท่ายัยหนูน่าจะพูดเก่ง แต่เสียดายที่ผอมไปหน่อย เห็นที่เธอคงต้องบำรุงยัยหนูเป่าเปาให้อ้วนตุ้ยนุ้ยเสียแล้ว แขนเล็กของเสี่ยวเปาโอบกอดผู้เป็นแม่เอาไว้ แล้วหลับตาตามที่แม่ของเธอสั่ง พรึบ "เข้ามาได้จริง ๆ ด้วย ลืมตาได้แ ล้วจ้ะหนูน้อย หนูชื่อเป่าเปาใช่ไหม"

ตอนพิเศษ เด็กน้อยหน้าตาน่ารักวัยห้าเดือนส่งเสียงร้องอ้อแอ้ปลุกผู้เป็นพ่อที่นอนขนาบข้างเบนกายกอดหญิงสาวผู้เป็นภรรยาสุดรัก “วันนี้ตื่นเร็วนะโป้งเหน่ง” ราอูลผงกศรีษระหันมองลูกสาวที่กำลังดูดนิ้วโป้งของเธอเล่น “แอ้~” ธายาร์ยิ้มกว้างจนตาหยีเมื่อเห็นผู้เป็นพ่อลืมตา มองเธอ

มอาญาหนุ่มบอกให้นางทำอะไรนางก็ทำทั้งนั้นจึงเอ่ยตามเขาว่า “ ใช่เจ้าคะ ข้าคือหญิงร่าน ร่านมาก อู๊ยยย อู๊ยยย ” นางเอ่ยขึ้นแล้วครวญครางต่อไปอย่างเสียวซ่าน สะโพกอวบโยกใส่ใบหน้าหล่อเหลานั้น “ท่านเจ้ากรม ข้าไม่ไหวแล้ว อ๊าย อ๊ะ อ๊ะ ” นางร้องครางบอกเขาอย่างเกินจะทนก ับสิ่งที่เขาปลุกปั่นนาง