จากเกลียดกลายเป็นรัก Mga Nobela at Kwento

าผ่านไปพอได้ใกล้ชิดกันทุกวันได้รับรู้อะไรหลายๆอย่างเกี่ยวกับเขามันกลับทำให้ฉันรู้สึกสงสารเขาและรู้ว่าเพราะอะไรเขาถึงกลายเป็นคนแบบนี้ จากที่ฉันไม่รู้สึกอะไรกับเขาเข้าขั้นเกลียดเลยก็ว่าได้แต่เวลามันกลับเปลี่ยนแปลงความรู้สึกของฉันที่มีต่อเขาเป็นเห็นใจและเข้าใจเขามากๆแล ะตอนนี้ฉันมั่นใจแล้วว่าฉันรักหมอพีรักทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้เขาไม่ได้รักฉัน

คำถามของเขาทำให้เธออึ้ง เพราะรักแรกของเธอก็คือเขานั่นล่ะ ขณะเขาเองก็มีรักแรกที่ยังลืมไม่ได้เหมือนกัน หากเธอรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือเธอ เธอจะเยาะเย้ยหรือดูถูกเขารึเปล่านะ? “ก็...ไม่ยากหรอก” เธอก็ทำปากดีไปอย่างนั้นเอง “ก็แค่เปลี่ยนจากรัก...เป็นเกลียด” “คุณคงเกลียดผมมากสิน ะ”

'ทั้งหมดเป็นความผิดของแก ถ้าไม่ใช่เพราะแก ฉันคงไม่ถูกตำหนิ ไม่ถูกกักบริเวณ และคงได้อยู่ข้างหมิงซั่ว' ความรักที่เคยมีต่อหมิงซั่วแปรเปลี่ยนเป็นความริษยาและเกลียดชังที่พุ่งเป้าไปยังซื่อหยาที่เป็นศัตรูหัวใจ นับวันเธอก็ยิ่งเกลียด เกลียด และเกลียดเข้าไส้ กาจะเปลี่ยนมาเป็น หงส์ได้อย่างไร เธอจะทวงทุกอย่างของเธอคืนมาให้ได้ ต่อให้จะต้องร้าย เธอก็จะทำ "ฉัน..."

เขาไม่รู้ว่าความรู้สึกที่มีต่อนางมันก่อตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อใด จากคนที่เกลียดกลับกลายเป็นคนที่รัก รู้ตัวอีกคราก็รักจนหมดหัวใจไปเสียแล้ว เสิ่นลี่จูเองก็ไม่คิดว่าสุดท้ายแล้วนางกับเขาจะได้ลงเอยกัน เดิมทีเขาและนางเหมือนเส้นขนานที่ไม่มีวันมาบรรจบกันได้ แต่สุดท้ายแล้ว นางและเขาก ็ได้เคียงคู่กัน

อี๋เหนียงไม่เชื่อเรื่องโชคชะตามากก็จริง แต่บางคำล้วนเก็บมาขบคิดได้ “คนที่เกลียกกลับรัก คนที่รักกลับเป็นศัตรู แล้วข้ารักใครกัน” นางไม่เข้าใจตรงนี้ เรื่องคนรักตัดไปได้เลย ส่วนเรื่องคนที่เกลียดกลายเป็นรัก สงสัยจะยากลำบากแล้ว อย่างข้าตาต่อตาฟันต่อฟันเท่านั้น

“เธอคิดว่าฉันควรจะรักผู้หญิงแบบนั้นอยู่อีกเหรอ ผู้หญิงที่ทิ้งฉันไปไม่พอยังจะสวมเขาให้ฉันอีก บางทีฉันก็ควรนึกขอบคุณพี่ชายของเธอนะ ที่เอาตัวเสนียดออกไปจากชีวิตของฉัน” จากคนที่รักกลายเป็นคนที่เกลียด เธอรู้ดีว่าถิ่นรักแรงเกลียดแรง เมื่อก่อนเคยรักมากเท่าไหร่ ก็จะเก ลียดมากเท่านั้น

อันที่จริงเขานับถือใจคนรักเหล่านั้นนะที่สามารถรักคนที่เคยเกลียดได้ เพราะถ้าเป็นเขา เขาคงทำไม่ได้ เพราะถ้าเขาเกลียดใครสักคนจริง ๆ เขาก็คงไม่เผาผีคนคนนั้น อย่างมากสุดเขาก็คงแค่รับรู้ว่าเปลี่ยนไป แล้วก็แยกย้ายจบ ไม่มีหรอกมาตามดู ตามหาเรื่อง เสียเวลาชีวิตเปล่า ๆ คนเราน่ะ บางครั้ง เกลียดก็คือเกลียด บางคนบอกว่า ความรักกับความเกลียดชังนั้นเหมือนกัน เพราะเป็นความรู้สึกสุดโต่งทั้งสองอย่าง คนรักกันเปลี่ยนเป็นเกลียดนั้นง่ายดาย แต่น่าแปลกที่จากคนเกลียดกันมาเป็นคนรักกัน อันวาร์กลับรู้สึกว่าพบเห็นได้ยากเหลือเกิน

“ทำไมพี่ดราก้อนถึงหมดรักฉันง่ายจังล่ะ” “ก็เพราะเขาเจอรักใหม่แล้วไง รักใหม่ของแฟนเก่าเธอก็คือคนที่เป็นแม่ของลูกเขา” “ฉันทำใจให้พี่ดราก้อนไปเป็นของคนอื่นไม่ได้”

“ทั้งที่แม่ของเธอทำลายครอบครัวของฉัน แต่เธอก็ยังมีชีวิตที่ดีได้ ทั้งที่เธอควรจะกลายเป็นเด็กข้างถนนแท้ คุณย่าเมตตาจนฉันโคตรเกลียดเธอฉิบหายเลย!” คำว่าเกลียดของเขาบาดลึกลงในใจของเธอ ดูเหมือนว่าไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ไม่ว่าเธอจะยอมแลกอะไร ก็ไม่อาจลบล้างความเ กลียดชังในใจของเขาที่มีต่อเขาไปได้เลย

ผมบอกกับน้ำใจ ซึ่งเธอเคยเป็นคนที่ผมเกลียดเข้าไส้ แต่วันเวลาสามารถทำให้ใจคนเปลี่ยนได้ จากรักกลายเป็นเกลียด จากเกลียดกลายเป็นรัก มีถมไป อยู่ที่ว่าเราจะเปิดใจแค่ไหนเท่านั้นเอง “แค่ครั้งเดียวเอง ทำเครียดไปได้” เธอพูดอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว