สามีข้าหรือตายไปแล้วกระมัง

สามีข้าหรือตายไปแล้วกระมัง

last updateآخر تحديث : 2026-03-02
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
34فصول
977وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

ชาติที่แล้วแสนอาภัพ เป็นสาวใช้อุ่นเตียงที่ถูกสามีชั่วขายให้เป็นนางบำเรอกับชายแก่บ้ากาม หวนกลับอีกครั้งในร่างฮูหยิน มีอำนาจวาสนา ข้าจะเปลี่ยนชะตาตัวเอง

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่ 1 เกิดใหม่ 1/2

“변 대표님, 지금 사고 현장은 너무 위험합니다. 들어가시면 안 됩니다!”

“구조대와 이미 연락이 닿았습니다. 구급차도 곧 도착합니다!”

“변 대표님!”

“비켜! 시간 끌다가 무슨 일이라도 생기면... 너희 전부 목숨으로 갚아야 할 줄 알아!”

귀를 찢는 듯한 고함이 사람들 속에서 터져 나왔고 그 소리에 신지아는 흐릿했던 의식이 서서히 돌아왔다.

힘겹게 고개를 돌린 순간, 저만치서 낯익은 실루엣이 보였다.

남자는 마치 하늘에서 사는 신이 내려온 듯한 포스를 풍기며 자신에게 달려오고 있었다.

그래서 신지아의 눈가는 순식간에 빨개졌다.

사고가 난 뒤, 뒤집힌 차 안에서 얼마나 오랫동안 갇혀 있었는지 아무도 모를 것이다.

그녀는 변도영이 끝내 오지 않을 거라 생각했다.

게다가 사고 직전, 두 사람은 심하게 다투고 있었다.

어젯밤 회사에서 만나기로 약속했는데 변도영은 아침에 걸려 온 전화 한 통에 약속을 깨고 사라져 버렸다.

신지아가 전화를 아무리 걸어도 받지 않았다.

그러다 사고가 터졌고 남은 배터리로 간신히 그의 비서에게 위치를 보냈을 뿐이다.

그녀는 변도영이 또다시 자신을 무시할 거라 생각했지만 그는 위험을 무릅쓰고 달려오고 있었다.

“아가, 사랑하는 내 아가... 우리 이제 살 수 있겠다. 아빠가 왔어.”

피가 멈추지 않는 몸을 부여잡으며 신지아는 마지막 희망을 붙잡았고 어지럼증에 토할 것 같은 기운도 억누른 채 입을 열려고 애를 썼다.

하지만 목은 이미 타들어 가듯 잠겨 아무런 소리가 나오지 않았다.

‘그래도 괜찮아. 이렇게 나를 찾아왔잖아.’

신지아는 힘없이 팔을 들어 흔들어 보였다.

그러나 예상과 달리 변도영은 일말의 망설임도 없이 그녀를 지나쳤다.

‘뭐지? 차를 잘못 본 건가?’

오늘은 시댁에서 주는 차를 타고 나오지 않았다.

그 차는 아침에 시누이가 몰고 갔고 지금 타고 있는 건 엄마가 선물해 준 차량이었다.

평소 거의 몰지 않았으니 변도영이 못 알아본 것도 무리는 아니었다.

신지아는 다시 힘을 짜내어 그의 이름을 불렀지만 계속된 출혈로 목소리는 미약했다.

그래서일까, 변도영은 듣지 못한 듯 곧장 하얀 차량 앞에서 멈춰 섰다.

그리고 그 차 문을 열어 안에서 떨고 있는 여인을 끌어안았다.

긴 코트를 입은 가녀린 체구, 우아한 분위기, 금방이라도 부서질 듯 연약한 모습.

여자의 얼굴을 본 순간, 신지아의 심장이 얼어붙는 것 같았다.

이나은.

변도영이 잊지도 못하고 늘 사랑하던 첫사랑이었다.

순간, 기억이 스쳤다.

조금 전 미친 듯이 차선을 바꾸며 자신을 몰아붙이던 차량, 숨 쉴 틈조차 주지 않고 뒤를 쫓아오던 그 차.

그런데 지금은 길가에 얌전히 서서 마치 상처 입은 아이처럼 ‘주인’을 기다리고 있었다.

그리고 그 ‘주인’은 지금 신지아의 남편 품에 안겨 있었다.

신지아는 생각할 겨를도 없었다.

이나은이 왜 갑자기 해외에서 돌아왔는지, 왜 하필 자신과 부딪혔는지.

하지만 그런 건 중요치 않았다.

지금은 아이만 살리면 됐다.

“변 대표님, 저 차 안에도 누가 있습니다!”

그녀가 간신히 차창을 두드리려던 찰나, 변도영의 곁에 있던 경호원이 먼저 알아챘다.

곧 차 안에서 흐릿하게 움직이는 그림자를 보고 어디선가 본 듯한 차량이라는 사실도 깨달았다.

변도영은 고개를 돌렸다.

피투성이가 된 얼굴, 온몸에서 뿜어져 나오는 붉은 피. 너무도 비참한 몰골이었지만 그 속에서도 본래의 청초한 얼굴이 어렴풋이 드러났다.

‘어디서 본 듯한 얼굴인데?’

그때, 변도영의 품에 안긴 이나은이 고통스레 신음을 흘렸다.

“나은이가 다쳤어. 무슨 방법을 대서라도 길을 뚫어. 지금 당장.”

그는 더는 다른 걸 생각할 겨를조차 없었다.

“하지만 대표님...”

경호원은 싸늘하게 식어버린 변도영의 눈빛에 끝내 말을 잇지 못했다.

“네.”

신지아는 두 눈으로 똑똑히 보았다.

그의 시선이 잠시 자신에게 머물렀다가 곧장 사라지는 순간과 변도영이 이나은을 안은 채 성큼성큼 차로 향하는 뒷모습을.

“제발... 나 좀... 우리 아가 좀...”

간신히 입을 열었지만 그 순간 피가 역류해 목구멍을 막아버렸고 아무도 신지아를 보지 않았다.

변도영의 차는 이나은을 싣고 굉음을 내며 멀어져 갔다.

그 차를 바라보던 신지아의 눈빛이 잠시 흐릿해졌다.

그리고 곧, 가슴을 찢어발기는 통증이 파도처럼 밀려왔다.

신지아는 더는 버틸 수 없어 또다시 의식을 잃었다.
توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
34 فصول
บทที่ 1 เกิดใหม่ 1/2
บทนำ หลัวจื่อเถิง ในอดีตนั้นนางเป็นสาวใช้อุ่นเตียง เนื่องจากฮูหยินมีครรภ์ ทำให้นายท่านขืนใจนาง และนางก็เป็นสาวใช้ที่นายท่านเรียกไปบำเรอกามแต่นั้นมา จนเมื่อฮูหยินคลอด และไม่ชอบให้นายท่านเรียกนางเข้าไปบำเรอกาม จึงทำให้นายท่านโกรธขายนางออกไป แม้ฮูหยินก็ช่วยนางไม่ได้ จนนางตายด้วยการทรมานอย่างสาหัสจากตาเฒ่าบ้ากาม และตายลง ก่อนสิ้นใจนางสาปแช่งไว้ให้ตัวเองมีอำนาจวาสนาบารมี กลับมาอีกครั้งเพื่อการแก้แค้น คนที่ทำให้นางต้องตาย เกิดใหม่แล้วก็ยังมิวายแม้ว่าได้อยู่ในร่างฮูหยินที่มีอำนาจวาสนาบารมี แต่คืนแต่งงานสามีนางกลับชั่วช้า ไม่เข้าหอไม่พอยังอุ่นเตียงกับอนุให้ได้ยินเสียงครางถึงเรือนนาง “บัดซบ เชิงเริงรักกับอนุเถิด ส่วนข้านั้นขอมีความสุขกับการแค้นก็แล้วกัน” “หึ...! ร่างใหม่ของข้าแล้วอย่างไร ข้ามีอำนาจจะง้อผัวไปทำไม ข้าจำได้ดีครั้งนี้ต้องกลับมาแก้แค้น มิใช่มาบำเรอกามให้ชายมากรัก” ชาติที่แล้วข้าจำได้ว่าเคยเจ็บชำมามากเพียงใดชาตินี้ข้าไม่กลับไปทุกข์ซ้ำเช่นดังเดิม...............................................................................
اقرأ المزيد
บทที่ 1 เกิดใหม่ 2/2
“ท่านหญิงเป็นอะไรหรือไม่ ใกล้ถึงจวนสกุลหลัวแล้ว” อี๋เหนียงสาวใช้ประจำกายของจื่อเถิงเอ่ยขึ้นเบาๆ “ไม่มีอะไรข้าเพียงแต่เวียนหัว” นางตอบสาวใช้ไป กลัวว่าสาวใช้จะจับได้ว่านางไม่ใช่จื่อเถิง คนที่เป็นนายของนาง แต่ยามนนี้เป็นอะไรก็ไม่สำคัญแล้ว ขอเพียงทำอย่างที่ใจต้องการแต่มาแต่ชาติก่อนได้ เช่นนั้นก็ตายตาหลับ หลัวตงหลาง เหลียวหันมองด้วยแววตาแสยะยิ้ม เขาเตรียมของขวัญสุดพิเศษไว้เตรียมต้อนรับฮูหยินเช่นนางอยู่แล้ว หึ...สตรีมีราคี แต่ไร้ราคา หากฮ่องเต้ไม่ประทานให้ข้าละก็ไม่มีวันที่ข้าจะได้ตกแต่งงานเด็ดขาด ให้ตายเถอะเพื่ออำนาจของวงศ์ตระกูลที่ตนต้องรับผิดชอบ เพราะพี่ใหญ่ของเขาได้แต่งพี่สะใภ้เข้ามาแล้ว ไม่เช่นนั้นแล้วละก็ เรื่องนี้คงเป็นหน้าที่พี่ใหญ่ ‘พระญาติฮ่องเต้แต่งเข้ามาก็เป็นฮูหยินตระกูลหลัว ข้าจะทำอันใดก็ย่อมได้’ เจ้าสาวมาถึงแล้ว... เสียงคนเฝ้าประตูตระโกนเรียกป่าวประกาศให้คนในจวนเตรียมตัวรับเจ้าสาวและเจ้าบ่าว แม่สื่อเดินมาเอาผ้าแดงผูกเป็นพู่ตรงกลางให้เจ้าสาวและเจ้าบ่าวจับกันคนละฝั่งและเดินเข้าไปในจวนพร้อมกัน เหยีย
اقرأ المزيد
บทที่ 2 ถึงฤกษ์เข้าหอ 1/2
ตงหยางเดินออกมาด้วยความโกรธ เมื่อเข้าไปในงาน ก็ยกกาเหล้าขึ้นดื่มย้อมใจ ไม่มีสตรีใดที่กล้าท้าทายเขาเช่นนาง “คิดว่าเป็นท่านหญิงสูงศักดิ์งั้นรึ ไม่ต่างจากคณิกานางโลมสักนิด” เขาสบถแล้วก็ยกเหล้าขึ้นดื่มแบบไม่ยั้ง จนทำให้คนรับใช้คนสนิทของตงหยวนต้องมาห้ามปรามไว้ “นายน้อยขอรับเบาหน่อยเถิดขอรับ ประเดี๋ยวนายท่านกับฮูหยินจักสงสัยเอาได้นะขอรับ” ฮุ่ยซิ่วกลัวว่านายน้อยจะเผลอทำอันใดให้นายท่านกับฮูหยินหลัวสงสัย เพราะหากเป็นเช่นนั้น เขาจักหลังขาดเพราะโดนโบยไปด้วย แค่เอาคณิกามาเข้าหอแทน นับว่าผิดมหันต์แล้ว นี่เป็นถึงท่านหญิงลูกสาวสุดรักของเว่ยอ๋องเชียว จะให้เป็นที่ดูแคลนได้อย่างไร “เจ้าก็เห็นนางดีกว่าข้างั้นรึ” เขาไม่พอใจนัก ขนาดโดนจับแต่งงาน ก็ไม่วายต้องมาเจอสตรีปากกล้า เช่นนั้นก็ดีเขาจะได้ไม่รู้สึกผิดอันใด หลัวหย่ง พี่ชายคนโตที่รับหน้าที่สืบทอดตระกูล เห็นน้องชายสีหน้ามิสู้ดี จึงเดินมาหาด้วยความเป็นห่วงเป็นใย “น้องพี่เจ้าเป็นอันใดหรือ” “พี่ใหญ่ท่านก็ทราบข้าไม่อยากแต่ง จะให้ข้ายิ้มหน้าบานหรืออย่างไร” เขานึกหงุดหงิดนัก เพราะว่าพี่ใหญ่โดนจับแต่ง
اقرأ المزيد
บทที่ 2 ถึงฤกษ์เข้าหอ 1/2
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังระงม แข่งกับเสียงครวญครางของนางคณิกา ทำให้จื่อเถิงรับรู้ได้ทันทีว่าใครกับกำลังเริงรักอยู่ข้างห้องหอของนาง“หึ...ผัวข้าในชาตินี้งั้นรึ ต่างจากผัวข้าสมัยข้าเป็นสาวใช้อุ่นเตียงอย่างไรกัน ก็ชั่วพอๆ กัน หึ...ดี คืนแรกไม่เข้าหอ ก็อย่าเข้ามันเลย” จื่อเถิงสะบัดหน้าหมายจะเดินกลับห้องหอ แต่เสียงคำรามของเขาทำให้นางกำหมัดแน่น“เข้าหอกับคณิกาเช่นเจ้า ไม่ต่างจากเจ้าสาวข้านักหรอก นางก็เคยผ่านผู้ชายได้แล้วทิ้ง เช่นนั้นข้าก็ได้ชื่อว่านอนกับผู้หญิงมีราคีแล้ว เช่นนี้มิสู้เอากับเจ้าที่ข้าเคยชอบอยู่ทุกคืนมิดีหรือ”“อดทน...!”เสียงคำรามอย่างป่าเถื่อนของตงหยวน ทำให้ซีเหว่ยต้องกัดฟันแน่น ไม่อาจจะเรียกร้องอันใดได้อีก เพราะนางสมัครใจมาเอง ไม่มีใครบังคับ‘หนอย...เจ้าตงหยวน กล้าดูแคลนท่านหญิงเช่นข้าเพียงนี้เชียวรึ...’ ดีเจ้าก็เชิญเสวยสุขให้สำราญใจไปเถอะจื่อเถิงกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เป็นชุดปกติแล้วไปหาอี๋เหนียง สาวใช้ของตัวเองเพื่อจะกลับเรือนพักของตน ไม่ต้องเข้ามันแล้วห้องหออี๋เหนียงที่เดินไปมาอยู่ด้านนอก เนื่องจากมาที่จวนแห่งนี้ใหม่ๆ ยังไม่รู้จะทำตัวเช่นไร แต่ก็สอบถามข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกั
اقرأ المزيد
บทที่ 3 หาแพะ 1/2
หมิงจินหลิง รีบเดินไปตามใต้เท้าหลัวและฮูหยินหลัวมาหาองค์รัชทายาท เมื่อทั้งสองได้ฟังเช่นนั้นก็ขอตัวออกจากแขกสักครู่ เพราะไม่รู้ว่าองค์รัชทายาทมีเรื่องอันใด “เอ่อ...ใต้เท้าหมิงท่านทราบหรือไม่ องค์รัชยาทมีเหตุด่วนอันใด ถึงได้เรียกข้ามาเช่นนี้” ใต้เท้าหลัวเกริ่นถามเพื่อจะได้เตรียมตัว ไม่รู้ว่ารับรองพระองค์ไม่ดีหรืออย่างไร ถึงได้ไม่พอใจ “เดี๋ยวท่านไปก็จะรู้เอง” จินหลิงไม่คิดว่าคุณชายน้อยหลัวจะกล้าดูแคลนราชวงศ์เช่นนี้ ริอาจเอาใครที่ไหนมาเข้าหอหยามราชวงศ์ ไม่รู้หรืออย่างไรมีความผิดมหันต์ “เช่นนั้นก็รีบเถิด” ใต้เท้าหลัวร้อนรนยิ่งหนัก อยากไปพบองค์รัชทายาทโดยเร็ว แต่ทว่าทางเดินมานั้นเป็นทางไปเรือนหอของลูกชายคนรองของเขา หรือว่าจะเกี่ยวกับตงหยาง เมื่อเห็นองค์รัชทายาทยืนอยู่ในสวนตรงหน้าห้องหอพร้อมกับท่านหญิงจื่อเถิง จึงรีบเข้าไปหาทันที “คารวะองค์รัชทายาท มิทราบว่า...” “อ๊ะ...อื้อ...ซี๊ด...อ่าห์” ยังมิทันได้กล่าวอันใด ก็ได้ยินเสียงคนครางออกมาอย่างน่าเกลียด “นะ...นั่น...นั่นใครกัน” เขาชี้ไปยังห้องที่เป็นที่มาของเสียง แต่ทว่านั่นเส
اقرأ المزيد
บทที่ 3 หาแพะ 2/2
“เจ้าว่าอะไรนะ ท่านพ่อกับท่านแม่...นี่นางแล่นไปฟ้องท่านพ่อกับท่านแม่เชียวรึว่าข้าไม่เข้าหอกับนาง ไร้ยางอายสิ้นดี” “หาไม่ขอรับ เกิดเรื่องใหญ่โตแล้วขอรับ องค์รัชทายาทรู้เรื่องที่ท่านเข้าหอกับผู้อื่น แล้วปล่อยให้นางยืนร้องไห้อยู่หน้าห้อง ตอนนี้เรื่องราวน่าจะขั้นมีโทษสถานหนักฐานหมิ่นเบื้องสูง” “เจ้าพูดอะไร หมิ่นเบื้องสูงอะไร” “ไปก่อนเถอะขอรับ เดี๋ยวค่อยว่ากัน” ฮุ่ยซิ่วไม่ อยากให้ไปช้ากว่านี้ กลัวนายท่านกับฮูหยินจะทำโทษเอาได้ ตงหยางเดินด้วยท่าทีร้อนรน ไม่คิดว่าเรื่องราวจะบานปลายใหญ่หลวงเพียงนี้ เขาเพียงแค่ต้องการเย้ยหยันนางไม่ให้นางได้ใจคิดว่าตัวเองเป็นท่านหญิง จะมาวางท่าใหญ่โต “ท่านแม่ ท่านพ่อ” ตงหยางเอ่ยเสียงค่อย ไม่ห้าวหาญเหมือนตอนในที่กระทำการอย่างอุกอาจเลยสักนิด “เพล้ง...!” “มาแล้วเหรอไอ้ลูกเวร ทำอะไรลงไปรู้หรือไม่ หากเรื่องถึงฝ่าบาท โทษหมิ่นเบื้องสูงเป็นเช่นไร เคยคิดหรือไม่” ใต้หลัวหยิบถ้วยชาปาไปที่ลูกชายตัวดี แต่มันก็ช่างไวนัก หลบหลีกได้ทัน อยากให้โดนหัวจังๆ สักทีจะได้มีสติบ้าง คิดทำการใดไม่คิดหน้าคิดหลัง
اقرأ المزيد
บทที่ 4 โยนบาป 1/2
กุ้ยเฟยได้รับจดหมายจากสกุลหลัวตั้งแต่เช้าตรู่ โดยฝากมากับคนส่งของเข้าวัง คนของนางเป็นหูเป็นตามีอยู่มากมาย โดยเฉพาะในห้องเครื่อง นั่นจึงทำให้นางได้รับรู้ข่าวสารต่างๆ รวดเร็วนัก “แย่แล้ว หลานข้าทำเรื่อง ไปเจ้ารีบแต่งตัวให้ข้า” กุ้ยเฟยเร่งนางกำนัลประจำตัว เพื่อต้องไปคอยดักฝ่าบาทก่อนที่จะเข้าประชุมเช้ากับขุนนาง กุ้ยเฟยเร่งเดินไปยังตำหนักคุนหมิงแต่ทว่าระหว่างท่างกลับมีขบวนเสด็จของฮองเฮา “ถวายบังคมเพคะ ฮองเฮา ขอพระองค์ทรงพระเจริญ” กุ้ยเฟยไม่อาจเมินเฉยเมื่อประมุขวังหลังเสด็จผ่านเช่นนี้ได้ จำต้องหยุดทำความเคารพ “กุ้ยเฟยดีจริง ข้าโชคดีที่ได้เจอเจ้าแต่เช้า เช่นนั้นเดินเป็นเพื่อนข้าในอุทยาทหลวงหน่อยดีหรือไม่” ฮองเฮายิ้มให้กุ้ยเฟยอย่างเป็นมิตร นางตั้งใจเดินมาทางนี้เพื่อจะพบกับกุ้ยเฟย นั่นก็เป็นจริงดังที่องค์รัชทายาทคาดการณ์ไว้ ‘หึ...คิดขอร้องฝ่าบาทละผิดให้กับตระกูลตน มันจะมากไปหน่อย ทำผิดอยู่เห็นๆ เนื่องจากต้องช่วยลูกชายจึงต้องทำการอย่างเร่งรีบให้ทันนางเช่นกัน’ “เอ่อ...ฮ่องเฮาเพคะ...”กุ้ยเฟยกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก กลัวจะไม่ทันประชุมเช้าข
اقرأ المزيد
บทที่ 4 โยนบาป 2/2
ข้าเห็นนางเดินออกมาร้องไห้ จึงเข้าไปสอบถามแล้วเข้าไปเห็นกับตา ข้าต้องการให้ใต้เท้าหลัวมีคำอธิบายแต่สกุลหลัว ลบหลุ่ดูหมิ่นราชวงศ์ไม่อยากให้ข้าสอดมือเข้าไปยุ่ง แล้วข้าเป็นพี่จะทนเห็นน้องสาวได้รับความอัปยศในจวนสกุลหลัวได้อย่างไร ขอพระองค์โปรดให้ความเป็นธรรมกับจวนอ๋องเว่ยด้วย”สิ้นคำร้องเรียนขององค์รัชทายาท เสียงอื้ออึงก็ตามมาอย่างไม่ขาดสาย เหล่าขุนนางต่างกระซิบกระสาบกันเซ็งแซ่ ใต้เท้าหลัวก็ยืนอกสั่นขวัญหาย รอฝ่าบาทเรียกสอบ เพราะหากแทรกขึ้นกลางปล้องจะเป็นการมิบังควร“ใต้เท้าหลัว ท่านมีอันใดจะแก้ตัวหรือไม่” เสียงฝ่าบาทที่กรุ่นโกรธเอ่ยถามขึ้น ทั้งยังกำหมัดแน่น นี่มันงานพระราชทานสมรส กลับให้เกิดเรื่องบัดสีเช่นนี้ได้อย่างไร“ทูลฝ่าบาท เรื่องนี้กระหม่อมคิดว่ามีคนจงใจยุให้แตกพะยะค่ะ” ใต้เท้าหลัวฝากความหวังไว้ที่น้องสาว แต่ไม่รู้ว่าบัดนี้เป็นอย่างไรแล้วบ้าง“ยุยุงโดยนำคณิกามาประเคนให้ลูกท่านถึงห้องหอรึ” ต่อให้เป็นญาติกับสนมที่รักดั่งชีวิต แต่หากทำผิดก็ต้องได้รับการลงโทษเช่นเดียวกัน ไม่ละเว้น“กระหม่อมได้นำคณิกาผู้กล้าดี แอบลากลูกชายกระหม่อมเข้าหอไปโบยแล้วพะยะค่ะ กำลังให้คนสอบสวนว่าผู้ใดส่งมา ”
اقرأ المزيد
บทที่ 5 หมอดูกล่าวประหลาด 1/2
“นางคณิกานั้นโดนจับอยู่ที่ใด เจ้ารู้หรือไม่อี๋เหนียง” จื่อเถิงถามอย่างใคร่รู้ ไหนๆ สกุลหลัวก็เป็นตระกูลของคนที่ทำให้นางต้องตายตั้งแต่อดีตอย่างไม่เป็นธรรม หลัวหย่งคือศัตรูหมายเลขหนึ่ง นึกเสียดายนักที่ไม่ได้เป็นเขาที่แต่งงานด้วย หากไม่เช่นนั้นแม่จะยุให้ประหารเสียเลย ยามนี้ก็มีเพียงตงหยาง ที่จะเป็นสะพานทอดไปยังหลัวหย่ง เพื่อให้ตนได้แก้แค้นอย่างสาสม แต่ตอนนี้ให้คุกหลวงทรมานไปก่อน นางจะไปช่วยคณิกานางนั้น แล้วให้การว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาง นางโดนบังคับและได้ยินกับหู แค่นี้นางก็เป็นพยานให้นางรอดได้แล้ว เพื่อหามิตรในการล้างแค้นให้กับตัวเอง “ได้ยินว่าอยู่สอบสวนที่คุกของกรมอาญา เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงเกียรติราชวงศ์กรมอาญารับสืบคดีเจ้าค่ะท่านหญิง” อี๋เหนียงบอกแก่เจ้านายของตน “ดีเจ้าไปเตรียมเสื้อผ้าข้าจักรีบอาบน้ำแล้วไปที่กรมอาญา เยี่ยมนางเสียหน่อย” เมื่อคิดอะไรดีๆ ออกก็รีบทำเลยทันที “จะดีหรือเจ้าค่ะ ท่านหญิง” อี๋เหนียงเห็นว่านายรักเพิ่งจะมีเรื่องกับตระกูลหลัว ไม่ควรให้ออกไปด้านนอก ไม่เช่นนั้นอาจจะเป็นเรื่องพูดกันปากต่อปาก “ดีสิ จะตีงูเขาให้ตีให้
اقرأ المزيد
บทที่ 5 หมอดูกล่าวประหลาด 2/2
“ฝ่าบาทยังไม่มีประกาศ แต่พ่อจะจัดการให้เจ้าเร็วๆ นี้ไม่ต้องเป็นห่วง” “ขอบคุณท่านพ่อล่วงหน้า ข้าขอตัวไปด้านนอกสักครู่ ไปเปิดหูเปิดตา ทำใจให้สบายสักหน่อย” “อี๋เหนียง ดูแลลูกข้าให้ดี อย่าให้เกิดเรื่อง” “เจ้าค่ะ” สองนายบ่าวออกไปเที่ยวเล่น ขณะเดินอยู่นั้นก็ถูกเรียกโดยคนที่เรียกตัวเองว่าหมอดู “แม่นางแม่นาง...” จื่อเถิงยืนหันรีหันขวาง ไม่รู้ว่าท่านหมอเฒ่านั้นเรียกผู้ใดกัน “แม่นางน้อยนั่นและ ไม่ต้องหันหาใครหรอก ดวงชะตาเจ้าแปลกประหลาดนัก ให้ข้าตรวจดูให้ดีหรือไม่” หมอดูเฒ่าเดินเข้ามาหา ตรวจดูใบหน้าที่งดงามดั่งเด็กสาวแรกรุ่น แต่ว่าชะตาชีวิตยุ่งเหยิง “เอ่อ...ข้าไม่สนใจเรื่องดวงชะตานักท่านหมอดู” จื่อเถิงรีบปฏิเสธ นางไม่อยากให้ใครมากำหนดชะตาให้นาง นอกจากตัวนางเองอีกแล้ว “เอาเถอะ เอาเถอะข้าจะตรวจให้ไม่คิดสักอีแปะ” หมอดูเฒ่าจับยามสามตา นับนิ้วสักพักก็เอ่ยขึ้น “ดวงชะตาเจ้า ต้องพัวพันกับคนหลากหลาย ทั้งมีอำนาจวาสนาบารมี คนที่เจ้าเกลียดจะกลายเป็นรัก คนที่เจ้ารัก คนที่รักกลับกลายเป็นศัตรู โปรดระมั
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status