Novel & Cerita จูบ

ปึก! “อะ อื้อ...จะ เจ็บ ซี้ดดด... จูบก้อยหน่อย” “เอาสิ...” จุ๊บ จ๊วบบบ “อืมมม...”

"เล่นด้วยกัน" กระซิบย้ำแล้วประชิดริมฝีปากหยักแดงเข้ามาใกล้อีก คราวนี้จูบซับลงบนเปลือกตาของเธอ เลื่อนมายังแก้มหอมกรุ่นปัดผ่านเบา ๆ ขยับลงมาจ่อชิดกับเรียวปากอิ่มเคลือบลิปเนื้อแมทสีส้มพีช ประทับจูบลงมาบดคลึงเนิ่นนานจนร่างบางเริ่มโอนไปเอนมา

คิวพยายามพูดออกมา แต่ถูกจูบ ปิดปากอีกครั้ง พายุถอนจูบออกมาเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะกระซิบเสียงแหบพร่าข้างริมฝีปากแดงช้ำของคิว “อะไร? จูบนิดจูบหน่อยทำเป็นสำออย”

“ก็บอกว่าเปล่า เบาหน่อยได้ไหมคะ มันจุก” “เดี๋ยวก็เสียว จูบหน่อย” คนตัวเล็กส่งแขนเรียวตวัดเกี่ยวรอบคอเขา แล้วประกบปากจูบปากหนา ที่ได้เรียนรู้มาจากเขา ว่าต้องจูบแบบไหน

เสียงที่กำลังพยายามห้ามก็ต้องหายไปเมื่อพายุจูบลงบนปากเธอไว้อีกครั้ง “อืออออ~”พายุรู้ดีว่านิ่มต้องห้ามเขาแน่เพราะอย่างนั้นเขาเลยไม่รอช้ารีบประกบริมฝีปากของตัวเองเข้ากับริมฝีปากของนิ่มโดยที่ออกแรงบดขยี้จูบอย่างหนักหน่วงแนบแน่นจนริมฝีปากชิดติดกันสนิทไม่มีช่องว่างให้หา ยใจเลยแม้แต่น้อย

“เดี๋ยวก็เสียว จูบหน่อย” คนตัวเล็กส่งแขนเรียวตวัดเกี่ยวรอบคอเขา แล้วประกบปากจูบปากหนา ที่ได้เรียนรู้มาจากเขา ว่าต้องจูบแบบไหน

จุ๊บ สิ้นคำ คู่บ่าวสาวก็โน้มใบหน้าเข้าหากัน และจูบกันอย่างดูดดื่มท่ามกลางความสับสนและงุนงงของแขกในงาน ไม่ต้องมีคำสัญญา ไม่ต้องมีคำสาบาน ทั้งสองก็จะรัก และดูแลกันตลอดไปตราบเท่าที่พวกเขายังคงหายใจอยู่ ตราบนานเท่านาน.....

ด้วยความเต็มใจ “อืมม...” แม้ไม่ได้จูบตอบ แต่เธอก็ยอมให้เขาขบจูบบิดเคล้าริมฝีปากอย่างสุขสม ตวัดริมฝีปากร้อนร้ายระบายความใคร่บนเรียวปากนุ่มของเธอไม่ยอมหยุด

เขาไม่รอช้าที่จะก้มลงไปประกบจูบเธออย่างนุ่มนวลราวกับไม่ใช่พี่คิไลที่เธอรู้จัก จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ! "อืมมม" พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บๆๆๆ

ลิ้นสากลากไล้ไปตามไรฟันขาว ก่อนแทรกผ่านเข้าไปในโพรงปากนุ่ม ลิ้นทั้งสองเกี่ยวกระหวัดรัดกันพัลวัน ยิ่งห้วงเวลาผ่านไปเนิ่นนาน จูบนั้นยิ่งเร่าร้อนรุนแรงขึ้นจนคนตัวเล็กแทบหายใจไม่ทัน “อื้อ...” เสียงหวานที่ครางออกมา ราวกับเป็นเสียงระฆังเรียกสติของชายหนุ่ม เขาถอนจูบออกไปอย่า งรวดเร็ว ก่อนดีดตัวลุกขึ้นยืนมองร่างบางที่กำลังสับสนงุนงง