ดอกไม้มาเฟีย(strong Flower) 소설 & 이야기

ช่อดอกไม้ใหญ่เกินงาม เป็นดอกเบิร์ดออฟพาราไดซ์สีเหลืองทองปนส้ม ลำต้นตั้งแข็งตรง ฉันเกลียดดอกไม้พวกนี้ พวกมันเหมือนฝูงไก่งวงที่ถูกจับแต่งองค์ทรงเครื่องเกินเหตุ เทอะทะและไร้รสนิยม

กลีบกุหลาบงามที่ถูกเปิดออกอย่างจงใจ กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้และความสาวบริสุทธิ์ เป็นเครื่องกระตุ้นชั้นดีสำหรับมาเฟียหนุ่ม “มันปิดสนิทเชียว” เขาเอ่ยพึมพำก่อนจะก้มหน้าลงไปชิดเนื้อนุ่ม แล้วจู่โจมด้วยลิ้น

หวานก้มหน้างุดบ่นพึมพำอย่างหงุดหงิด " มึงเข้าใจไหมไอ้แจ็คกู งง? " " คุณหวานคงหมายถึงพันธุ์ต้นไม้ที่นายจะซื้อน่ะครับ ใช่ไหมครับคุณหวาน " " ก็ประมาณนั้นค่ะ เจ้านายแจ็คนี่โง่จัง "

จนฉันพยายามมองก็เหมือนว่าตอนนี้เจ้าของห้องจะไม่อยู่ ฉันเลยเลิกพยายามแล้วเดินกลับเข้าไปในห้องตัวเอง ค่อยทักทายเอาวันหลัง… ************* - SET FORCED LOVE - 1. FORCED LOVE มาเฟียร้ายพ่ายรัก (คีริน x พะพาย) 2. FORCED LOVE บังคับรับ(รัก)บอส (พร้อม x น้ำฟ้า) 3. FORCED LOVE พันธ์กานต์รัก(เลว) (ธาวิน x เพียงขวัญ)

เจ้าของร้านหยิบเหยือกแก้วมาวางตรงหน้าให้ผมเห็นชัดๆ ในเหยือกมีดอกไม้สีขาวลอยอยู่หลายดอก ผมลองไปดมได้กลิ่นหอมอบอวลออกมา ผมมองเขาเพื่อขอคำอธิบาย “เขาเรียกว่าดอก ‘มะลิ’ ครับ เป็นดอกไม้ประจำวันแม่และนิยมเอามาร้อยพวงมาลัยถวายพระ คุณพูดไทยชัดแบบนี้แสดงว่าอยู่เมืองไทยมานาน น่าจะพอเข้าใจที่ผมบอกนะ”

เธอพึมพำเบาๆ พร้อมแอบอมยิ้มเล็กๆ ก่อนที่สายตาจะพลันเห็นมาร์ลิกซ์ เขากำลังยืนอยู่หน้าประตูโดยในมือถือช่อดอกไม้ที่เธอชอบ มาเฟียหนุ่มเดินตรงเข้าไปหาคนรักสาวพร้อมกับช่อดอกไม้ที่ยูริชอบ เมื่อมาหยุดอยู่ตรงหน้าคนรักก็ทำการยื่นช่อดอกไม้ให้เธอ

“ฮานะค่ะ แปลว่า ‘ดอกไม้’ แต่บานเฉพาะเวลาตะวันตกดินนะคะ ไม่ใช่เวลาเรียน” เสียงหัวเราะของเพื่อนร่วมชั้นเริ่มกลั้นไม่อยู่ ขณะที่เซียวเล่ห์เพียงขยับยิ้มเล็กน้อย...รอยยิ้มที่เย็นเหมือนใบมีดบางเฉียบ “ผมจะรอดูว่าดอกไม้แบบคุณ...จะบานได้นานแค่ไหนในวิชานี้”

ยื่นพวงมาลัยดอกมะลิมาจ่อที่จมูกของมาเฟียหนุ่ม เขาช้อนตามองเธอเมื่อรับรู้ถึงกลิ่นหอมนั้นตรงหน้า แต่ยังพยายามฝืนใจที่จะไม่ก้มลงไปดมใกล้ๆ มันไม่ใช่แค่กลิ่นดอกไม้ แต่น้ำหอมจากข้อมือเธอที่มันพิเศษ ทำให้ราฟาเอลรู้สึกประหม่าขึ้นมากะทันหัน

คาร์โก้พูดเตือนคนเป็นเพื่อน หากวันหนึ่งคนปากแข็งหลงรักดอกไม้ขึ้นมาจริงๆ แล้วไม่ดูแลเอาไปปลูกในดิน เกิดมันเหี่ยวเฉาและตายขึ้นมา ผีเสื้อที่ขาดดอกไม้จะพลอยตายไปด้วย “แค่ดอกไม้ใช่ไหม? แสดงว่ามึงไม่จริงจัง กูขอแบ่งสักนิดนะ” เจคอร์ปว่าพลางลุกขึ้นทันที เขาอยากได้เพราะ คนข้างล่างตรงสเป็คเขาทุกอย่าง

ร่างกายฉันเริ่มสั่นเทาและล้มกองลงบนพื้นอย่างช่วยไม่ได้ น้ำตาเจ้ากรรมไหลริน หยดลงบนหลังมือของฉันอย่างแรง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอาการทางใจหรือเพราะดมเกสรดอกไม้มากเกินไป ฉันรู้สึกเพียงอาการที่กำเริบครั้งนี้หนักหนากว่าครั้งที่ผ่านๆมา ฉันถึงกับรู้สึกว่าร่างกายของฉันชาไปหมด