Romans & histoires ดูตัวแบบตาบอด

"มันจะเป็นไปได้ไงคะคุณธามไท คุณก็พูดอะไรตลกจังนะคะ คุณธามไททั้งหล่อและดูดีขนาดนี้ จะเป็นผู้ชายตาบอดได้ยังไง ชายตาบอดไม่เหมาะสมกับคุณหรอกค่ะ" "แล้วถ้าผมตาบอดจริงเนี่ย คุณจะรับผมได้ไหมครับ" "ถามอะไรแปลก ๆ นะคะคุณธามไทเนี่ย แต่ถ้าถามว่าถ้าคุณตาบอดจริงแล้วจะรับได้ ไหม ฉันก็ยินดีสิคะ ต่อให้คุณเป็นอะไรฉันก็จะดูแลคุณไปจนกว่าคุณจะหายค่ะ"

ณัชชาคิดในใจ ‘ฉันไม่มีทางหลงกลคุณหรอก แผนตื้น ๆ แค่นี้’ “ผมตาบอดนะครับ ไม่มีทางเห็นของคุณหรอก” เขาถอดแว่นสีดำของเขาออก เผยให้เห็นความหล่อเหลาไม่มีที่ติ ใบหน้าเรียวคมดวงตาสวยที่มองไม่เห็นแววตา ณัชชาพิสูจน์ด้วยการโบกมือไปมาบริเวณหน้าของเขา “คุณจะโบกมืออีกนานมั้ยครับ”

"เห้อ เพื่อนกู บทจะตาบอดก็แม่งบอดสนิท ไม่เผื่อสายตาไว้เห็นอะไรเลย" มันบ่นๆๆเสร็จก็ล้วงโทรศัพท์กดๆๆอะไรก็ไม่รู้แล้วยื่นมาให้ผม "อะ ดูซะ" "ดูอะไร" "ต้องถามเพื่อ? แหกตาดูดิ เดี๋ยวแม่งก็เห็นเอง"

วื้ดดดด ฟื้บบบ ฟื้บบบบ "เจ้้าถูกทำให้ตาบอดเพื่อเหตุใด ข้าถูกทำให้เป็นใบ้ด้วยเหตุใด แล้วการถูกทำให้ตัวร้อนหมายถึงสิ่งใด.."

ยุทธนาตกใจ เพราะหยางตาบอด ไม่น่าจะจับมือเขาไว้ได้ หยางลุกขึ้นจากเก้าอี้ และถอดแว่นดำออก เผยให้เห็นดวงตาสีน้ำตาลดำ ไม่ใช่ดวงตาที่มีฝ้าขาวเหมือนคนตาบอด “แก! ตาของแกมองเห็นแล้วเหรอ? ไหนบอกว่ารักษาไม่ได้ แกหลอกฉันมาตลอดสินะ ไอ้สารเลว!” ยุทธนาถูกบอดี้การ์ด เข้ามาจับตัวไว ้ทันที

ภาพที่เลือดเปียกโชกตัวนิ่มยังติดตาฉันอยู่เลย "ถ้าเกิดมันตาบอดจริง ๆ ไม่นานพ่อแม่มันก็คงหาดวงตามาเปลี่ยนให้ลูกได้ รวยขนาดนั้น"