บอดี้การ์ด Novels & Stories

เฟนด์ยิ้มจาง ๆ และตอบอย่างไม่แยแส "บอดี้การ์ด?" ซอนย่าหัวเราะออกมาเมื่อเธอได้ยินแบบนั้น “ฮ่าฮ่า! คุณสามารถอ้างว่าเป็นบอดี้การ์ดเพื่อให้ฟังดูดีขึ้น ในขณะที่ในความเป็นจริง คุณอาจจะเป็นเพียงเจ้าหน้าที่รปภ. แต่ถ้าจะพูดอีกอย่างนึงก็คือ คุณเพียงแค่เพียงยืนเฝ้าประตูเท่านั้น! ฉันเดาว่าคุณจะได้รับเงินเพียงไม่กี่พันเหรียญต่อเดือนถูกไหม? ตอนนี้ภรรยาของคุณมีรายได้หนึ่งล้านเหรียญต่อเดือน คุณรู้สึกว่าตัวเองด้อยกว่าหรือไม่?"

ถ้าเอาตัวคุณหนูฟีนด์มาได้ทุกอย่างก็จบ แต่ปัญหาคือบอดี้การ์ดคนนั้น เรื่องฝีมือนั้นเห็นหลายครั้งว่าเก่งกาจขนาดไหน ไหวพริบเป็นเลิศจนน่าเสียดายที่เจอตัวช้าเกินไป ขนาดมีสถานการณ์กระชั้นชิดหรือเกิดเรื่องกะทันหันก็ยังวางแผนเอาตัวรอดได้ด้วยความรวดเร็ว ท่าทางและแววตาที่เห็นก็บ อกได้คร่าวๆว่าเป็นคนไม่กลัวตายและไม่น่าจะกลัวอะไร เก่งมากบางทีก็มีชีวิตลำบากนะ

ตัวเขา. เขาที่คิดสำนึกได้ถึงหน้าที่ของการเป็นบอดี้การ์ด นั่นคือการปกป้องรักษาผู้เป็นเจ้านายให้ปลอดภัย ไม่ใช่เป็นคนที่จะทำร้ายคนที่ตัวเองมีหน้าที่คุ้มครอง...

เย่เทียนหยู่โกรธจัด “สามหาว!” บอดี้การ์ดโกรธจัด เขาเคยเป็นอันธพาลมาก่อน ตอนนี้เขาแค่แขวนนวมเอาไว้ก่อนก็เท่านั้น แต่กลับมีคนกล้าสั่งให้เขาไสหัวไป เขาจึงรีบเหวี่ยงหมัดออกไปทันที

หลินหว่านชิงพูดอย่างเรียบง่าย ไม่ได้ระบายความโกรธกับบอดี้การ์ด บอดี้การ์ดโล่งใจและลุกขึ้นยืน “คุณ…คุณหนูใหญ่อย่างนั้นเหรอ? ” “นี่…นี่พวกแกเป็นใครกันแน่?”

เธอโอบไหล่มาหยา หัวตะแคงซบใกล้เพราะไม่อยากปล่อยให้เพื่อนสาวรู้สึกเปล่าเปลี่ยว “ฉันรักบอดี้การ์ดของตัวเอง…รักมาหลายปี” คนที่กำลังตั้งใจฟังก็ไม่ได้รู้สึกตกใจเท่าไหร่ ทั้งเธอและโมนาต่างก็รู้มานานนมแล้วว่าเพื่อนสาวน่าจะมีใจให้บอดี้การ์ดคนนั้นของตัวเอง ต่อให้มอง จากดาวอังคารลงมายังรู้เลย….

เธอไม่ใช่เจ้านายที่เข้มงวด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่มีหลักการ บอดี้การ์ดส่วนตัวมีไว้เพื่อรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินที่ไม่คาดคิด หากโม่ไป๋ไม่สามารถรับประกันได้ว่าจะมาทันทีที่เรียก มันก็จะสูญเสียความหมายของการเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวไป

โทมัส "สวัสดีครับนาย” โรม บอดี้การ์ดมือซ้ายคนสนิทของมาร์ตินอีกคนกล่าวทักทายเจ้านายหนุ่ม

“อะไรของมึง” “งานของผมคือการดูแลบอสไงครับ” คำตอบและรอยยิ้มนั้นของบอดี้การ์ดคนโปรด ทำให้บอสเหนือลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ อีหรอบนี้ไล่ยังไงก็คงจะไม่ไปไหนอย่างแน่นอน เอาเถอะ... อยากดูแลนักก็จะให้ดูแล!

“…บาส” “พี่บาสน่ะเหรอ เป็นบอดี้การ์ดเพลง เหลือเชื่อ” หญิงสาวตกใจกับเรื่องที่ได้รู้ ลืมตาโพลงขึ้น ขยับตัวตะแคงหันมาหาร่างสูงที่กอดเอวเธออยู่ “บาสเป็นคนของฉัน มาเป็นบาร์เทนเดอร์เพราะชอบเฉยๆ”