ทะลุมิติไปเป็นพี่สาวของน้องชายฝาแฝด Novels & Stories

พี่ชายชวนน้องสาวฝาแฝดออกไปจากห้อง ผ่านประตูเชื่อมที่เชื่อมกับห้องนอนของพวกเขา สองบ่าวสาวนั่งอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ ใกล้ชิดกัน รอยยิ้มหวานบนใบหน้าของทั้งคู่ สะท้อนถึงความรู้สึกที่ยินดีและอิ่มเอมหัวใจ

ทิศเหนือชันตัวขึ้นยืนอย่างยากลำบากแล้วประจันหน้ากับพายัพ หรือใต้หล้าน้องชายฝาแฝดของเขาเมื่ออดีตชาติ จะเรียกว่าพี่น้องก็ไม่เต็มปากนักเพราะทั้งคู่เปรียบเสมอคู่เวรคู่กรรมที่ต้องเกิดมาร่วมท้องแม่เดียวกันเสียกันมากกว่า

ฝ่ามือหนาของพี่ชายฟาดลงมาที่ใบหน้าน้องสาวอย่างแรง นับวันยิ่งปากตลาดเข้าทุกที "หลิวเสวียนเจ้ากล้าตบข้าหรือ" หลิวฮูหยินที่เพิ่งมาถึงก็ตรงไปหาบุตรสาวตำหนิบุตรชายทันที "เสวียนเอ๋อร์...นางเป็นน้องสาวเจ้านะ เหตุใดถึงได้ลงไม้ลงมือ"

คนนั้นโดนคุณสมิงยิง สูญเสียขาไปหนึ่งข้าง จากนั้นพี่สาวของน้าก็ตั้งท้อง ช่วงนั้นน้าก็ตั้งท้องในเวลาเดียวกันอายุครรภ์ไล่เลี่ยกัน ด้วยความที่เราเป็นฝาแฝดที่เหมือนกันมาก ทำให้คนไม่สนิทแยกไม่ออก เมียของผู้ชายคนนั้นจึงมาทำร้ายผิดคน เหตุการณ์ครั้งนั้นน้าแท้งลูก ส่วนพี่สาวของ น้ารอด แต่แล้วพี่สาวของน้าก็ตกเลือดตายหลังจากคลอดน้องหนู น้องหนูจึงเป็นลูกของน้ามาตลอด’

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ ข้ามีนามว่าหลัน พี่สาวของหลิว ท่านคงจะเป็นท่านเจียวเหมยที่เอาชนะน้องสาวของข้าได้สินะ” “ใช่ น้องสาวของเจ้าเก่งมาก หากข้าประมาทแม้แต่นิดเดียว ข้าก็คงมาไม่ถึงจุดนี้หรอก” “งั้นรึเจ้าคะ ข้าน่ะไม่แพ้ท่านหรอก”

โม่เสี่ยวถงรู้แล้ว ว่าเขาทะลุมิติมาอยู่ในโลกยุคโบราณ มาอยู่ในร่างของผู้ชายที่ท้องได้ ตอนนี้เขาจึงกลายเป็นมารดาที่มีลูกแล้วถึงสองคน การที่มีลูกมันไม่ใช่เรื่องแปลก แม้ว่าเขาไม่เคยฝันอยากจะมีในตอนนี้ แต่ที่ยังทำใจไม่ได้คือ ผู้ชายทั้งแท่งอย่างเขา ต้องมาถูกเรียกว่าแม่แทนท

เธอออกมาจากมิติ คนแรกที่เธอเจอ เธอนึกว่าจะเป็นพ่อและแม่เสียอีก ที่ไหนได้เป็นพี่ชายของเธอที่หายไปนาน สงสัยแม่ต้องโทรบอก และตามพี่ชายกลับบ้าน เซียวตงหยางเดินเข้ามาในบ้านเขาตกใจมาก ที่อยู่ดีๆ น้องสาวของเขาก็โผล่ออกมาอยู่ตรงหน้าเขา แสดงว่าเรื่องที่แม่บอกเขาก็เป็นเรื่ องจริง ที่บอกว่าน้องของเขามีมิติ ความจริงที่แม่ของเขาได้โทรไปบอก ทำให้เขาไม่อยากจะเชื่อเลยล่ะ ถ้าแม่ไม่บอกให้เขากลับมาบ้าน และได้เห็นเหตุการณ์ตรงหน้าที่เพิ่งเกิดขึ้น เขาคงไม่เชื่อจริงๆ

หยางเฟยฮุ่ยมีน้องสาวสองคนที่เกิดจากภรรยารอง หยางลี่เฟยและหยางเหม่ยหลิน ซึ่งทั้งสองนั้นเป็นที่โปรดปรานของท่านพ่อมากกว่า โดยเฉพาะหยางลี่เฟย น้องสาวคนรองที่สวยและสง่างามไม่แพ้นาง ความสามารถทั้งดีด สี ตี เป่า ขับร้อง ล้วนทำได้ดีเยี่ยม ส่วนเหม่ยหลินนั้นยังเด็กและซ

พอลูกหว้าเป็นอิสระก็ตรงเข้าไปในอ้อมกอดของพี่สาว พร้อมกับร้องไห้ออกมาแบบไม่อายใคร "คุณทำอะไรน้องสาวฉัน??!" "น้องสาว?" โลกันตร์เริ่มจะสับสน ตกลงเธอเป็นพี่สะใภ้หรือเป็นพี่สาว แต่เท่าที่รู้มา พร้อมรบเป็นพี่ชายที่ถูกขอมาเลี้ยง

เสียงใสกระซิบแผ่ว นางไม่ได้คาดหวังคำตอบแต่อย่างใด เพียงได้มองดูใบหน้าเล็ก ๆ หลับพริ้มอย่างมีความสุขก็เพียงพอ ยิ่งเป็นเช่นนี้ซ่งซูหลานก็ยิ่งคิดถึงโลกอีกด้านที่ตนจากมา นางเคยมีน้องชายเช่นเดียวกัน หากอีกฝ่ายมีโอกาสเติบโตก็อาจมีนิสัยเฉกเช่นหยางเชา น่าเสียดายที่ไม่ มีวันนั้น อย่างน้อย ๆ การทะลุมิติครั้งนี้ก็ดุจดั่งได้น้องชายกลับสู่อ้อมแขน ช่วยเติมเต็มชีวิตอันไร้ค่าให้สุขสมมากขึ้น