สาวน้อยเมียนักล่า ใช้วิชาทำอาหารให้ชีวิตดีขึ้น Mga Nobela at Kwento

ถังไท่เหวินเอง ก็กำลังทานอาหารที่เด็กสาวเป็นคนทำอย่างเงียบ ๆ พร้อมกับความแปลกใจถึงฝีมือในการทำอาหารของอีกฝ่าย เพราะเขาไม่คิดว่า นอกจากเด็กสาวจะขายของเก่งแล้วยังทำอาหารเก่งถึงเพียงนี้

สาวน้อยอายเกินกว่าจะบอกว่าเธอทำกับข้าวไม่เป็น จึงเลี่ยงมาใช้คำว่าไม่ค่อยเก่งแทน มันคงฟังดูไม่น่าเกลียดสักเท่าไร “อะไรก็ได้ แล้วแต่คุณเถอะ แต่ขอหนักๆ ท้องหน่อยแล้วกัน ผมหิว” คนไม่มีฝีมือทางด้านการทำอาหารทำท่าคิดอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเสนอเมนูง่ายๆ ออกมา

เยว่จ้านเป็นเด็กที่ชอบของอร่อยไม่ว่าจะขนมหรืออาหาร ดังนั้นเขาจึงชอบที่จะติดตามพี่สาวอยู่เสมอ ด้วยฝีมือการทำอาหารที่เก่งกาจและสามารถทำอาหารได้หลากหลาย นอกจากจะชอบกินแล้วเขายังชอบวิชาการต่อสู้อีกด้วย เยว่จ้านน้อยวัยสองขวบเริ่มออกกำลังกายเพื่อเตรียมตัวฝึกฝนวิชาต่อสู้กับพี่

สาวน้อยที่ชอบทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจเอ่ยบอกยิ้มๆ “เอาไว้ฉันจะรอชิม แต่ครั้งนี้เป็นอาหารที่ฉันตั้งใจสั่งทำพิเศษให้เธอโดยเฉพาะ”

หญิงสาวพยักหน้าน้อย ๆ อย่างพอใจ ถือว่าเขามีฝีมือใช้ได้ ฝึกได้ไม่นานก็ทำอาหารออกมากินได้เช่นนี้ เวยซานเซินที่ได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มออกมา นางชมเพียงเท่านี้ก็ทำให้เขามีแรงฝึกทำอาหารต่อแล้ว

วเอง แต่เมื่อเวลาผ่านไป เธอจึงได้ค้นพบว่า ตนเองชื่นชอบการทำอาหารมากเพียงใด จุดแข็งที่สุดในตัวเธอคงหนีไม่พ้นทักษะการทำอาหารนี้ ต้องยอมรับว่าในบรรดานักเรียนชาวจีนที่มาศึกษาต่อในต่างประเทศเช่นกันนั้น รสมือของเธอนับว่าดีที่สุดแล้ว นอกจากอาหารจีนและตะวันตก เธอก็ยังสามารถทำอ าหารได้อีกหลากหลายชาติ เสมือนจู้หยานเพิ่งจะได้ค้นพบเรื่องเหลือเชื่อที่แสนอัศจรรย์ เขาแอบคลี่ยิ้มเล็กๆและปฏิเสธไม่ได้ว่าตนกำลังมีความสุข

เซี่ยหว่านชิง หญิงสาววัยกลางคนที่มีรูปลักษณ์อ่อนเยาว์กว่าวัย ด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นและน้ำเสียงนุ่มนวล นางมักสร้างความประทับใจแก่ผู้ที่พบเห็น ทักษะในการทำอาหารของนางนั้นโดดเด่นถึงขั้นเป็นที่เลื่องลือ อาหารทุกจานที่ผ่านมือนางล้วนมีรสชาติที่ไร้ที่ติ และความงามของการจัดแต่

์นั้นคือเด็กกำพร้าที่เคยต้องเผชิญกับความหิวโหยและความแร้นแค้นอย่างสาหัส ดังนั้น เมื่อเริ่มมีเงินมีทองในชีวิตก่อน เธอจึงได้ลงเรียนการทำอาหารหลากหลายแขนง ไม่ใช่แค่เพราะความชอบ แต่เป็นเพราะความปรารถนาลึกๆ ที่จะไม่ต้องกลับไปอดอยากอีก และเพื่อที่จะสามารถสร้างสรรค์อาหารดีๆ ให้กับคนที่เธอรักได้ ความรู้และทักษะเหล่านั้นได้ติดตัวเธอข้ามภพมา และบัดนี้ก็ได้ถูกนำมาใช้เพื่อชีวิตของน้องๆ ที่แสนรัก

หญิงสาวบอกด้วยรอยยิ้มมุ่งมั่น “ใช่ค่ะ งานพวกนี้เก่งหมด แต่ทำอาหารไม่เป็น” “โธ่ นมขา มันไม่ใช่แนวของชีวานี่คะ เป็นแค่ลูกมือนมน่ะดีแล้ว เพราะชีวาหั่นผักสวยกว่าใครๆ” หญิงสาวยิ้มกว้างไม่ได้รู้เขินอายที่ตนทำอาหารไม่เป็น

สายตาของเขาเลื่อนไปที่มีนา หญิงสาวผู้ดูบอบบางและดูเหมือนจะไม่เคยทำงานอะไรที่หนักมาก่อน แต่กลับสามารถก่อไฟและทำอาหารได้อย่างคล่องแคล่วในสภาพป่าที่ไม่เอื้ออำนวย เขาสงสัยในใจว่าผู้หญิงที่ดูอ่อนหวานและเปราะบางเช่นเธอ ทำไมถึงมีทักษะที่ไม่ธรรมดาเช่นนี้ “เธอทำได้ยังไ ง?” พรายรพีถามเสียงแผ่วเบา สายตาของเขาจับจ้องที่มีนา ซึ่งยืนอยู่ตรงหน้า เต็มไปด้วยความอยากรู้และความประหลาดใจที่แฝงอยู่ในใจ มีนา: (ปากคอสั่น ขณะยืนอยู่) "ฉันเรียนเชฟมาค่ะ...