ท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป นิยาย & เรื่องราว

“ขออภัยขอรับท่านแม่ทัพท่านสั่งให้เราเข้มงวดเรื่องการเข้าออกข้าน้อยก็เลยทำตามหน้าที่”

“ปล่อยวางเหรอครับแม่” “ใช่ แม่จะปล่อยวาง ถ้าแม่หายดีกว่านี้ก็บอกพ่อของเวย์มาจัดการเรื่องหย่าให้มันจบ ๆ ไปเสียที”

ท่านแม่ทัพก็รับปากดิบดีแล้วนี่ ไฉนกลับให้คุณหนูเป็นฝ่ายรอเช่นนี้ “เอ่อ คุณหนูไป๋ ท่านโปรดรอท่านแม่ทัพสักครู่ ท่านแม่ทัพออกมาจากค่ายกำลังมาถึงแล้วขอรับ”

จี้หย่งชิงกล่าวเสียงดุ “โธ่ ท่านแม่ ข้าแค่อยากให้บรรยากาศดีขึ้นบ้างเท่านั้นขอรับ ข้าเข้าใจพวกท่านดีเรื่องนี้ขอรับ เสียดายที่ตอนนี้ข้าไม่สามารถลาออกได้ ไม่เช่นนั้นข้าคงไปกับพวกท่านเช่นกันขอรับ”

“ท่านทำเพื่อข้า” เอ้อร์หู่คุกเข่าขอร้องเนี่ยชิงหลาน “คุณหนู ขอร้องคุณหนูเถอะ ปล่อยท่านแม่ของข้าไป ท่านแม่ของข้าบริสุทธิ์”

“ท่านแม่ทัพขอรับ ข้าเจอสิ่งที่ท่านให้ตามหาแล้วขอรับ” จางชิงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด

“ขอเพียงได้เห็นนางอีกครั้ง ได้พูดกับนางไม่กี่ประโยค ไม่ว่าต้องให้ข้าทำสิ่งใดข้าก็ยินดีทั้งนั้น” แม่ทัพหลี่ “พรึ่บ” ทรุดตัวคุกเข่าลงเสียงดัง น้ำตาไหลอาบแก้ม “ขอร้องเถิด พระชายารัชทายาท” “แม่ทัพหลี่ ท่านลุกขึ้นก่อนเถิด”

แม่ทัพหนุ่มกดเสียงต่ำระงับความโกรธ ฉิบหาย โดนสั่งตัดหัวแน่! มู่เหยียนลนลานออกจากตัวแม่ทัพ ก่อนจะคุกเข่าขอโทษขอโพย โขกหัวกับพื้นได้โขกไปแล้วพี่น้องครับ

ต้องเป็นเขาเท่านั้นที่คู่ควรกับนาง นางต้องทำอะไรสักอย่าง "เย่วเอ๋อ เจ้ารู้หรือไม่ว่าท่านแม่ทัพตามหาเจ้าตลอดหลายวันที่ผ่านมา ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าไม่สามารถแทรกกลางระหว่างเจ้ากับท่านแม่ทัพได้ ขอโทษที่ทำให้เจ้าลำบากใจและเข้าใจท่านแม่ทัพผิด ข้ารู้ว่าเจ้าปักใจรักในตัวท่านแม่ทัพมากเพียงใ ด ต่อแต่นี้ไปข้าจะเป็นคนถอยออกมาเอง เจ้าให้อภัยท่านแม่ทัพแล้วกลับไปกับเขาเถอะนะ"

“แต่ท่านแม่ทัพยังไม่กลับมาจากจวนจ้าวเลยนะ” หญิงสาวเม้มปากแน่น ก่อนส่ายหน้า “ข้าไม่มีที่ไปแล้วจริง ๆ ขอร้องล่ะ ให้ข้าเข้าไปพักแค่คืนเดียว…” “ให้เราตามท่านพ่อเจ้ามารับดีหรือไม่”