ท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป Novels & Stories

ตอนที่ 13 คลั่งไคล้ “ท่านแม่ทัพปล่อยข้านะ ข้าเจ็บ ๆ ทำเช่นนี้ช่างไร้มารยาท"

“เป็นความผิดของข้าน้อยที่บกพร่องปล่อยให้เกิดเรื่องเช่นนี้ ขอท่านแม่ทัพลงโทษข้าน้อยเถิดขอรับ” “โทษนั้นย่อมต้องได้รับอยู่แล้ว แต่ข้าอยากรู้ว่าทำไมถึงปล่อยให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น!”

“วันนี้ ฮ่องเต้ต้องการจับตัวข้า ข้าไม่อาจให้แม่ทัพต้องเดือดร้อนไปด้วย!” “ท่านส่งข้ากับทหารเหล่านี้ออกไปเถอะ คนที่เหลือทั้งหมด ขอฝากกับแม่ทัพด้วย!”

“นั่นมันเป็นเรื่องไม่เอาไหนของข้า อย่ารื้อฟื้นอีก” “ถ้าอย่างนั้นท่านแม่ทัพต้องการสิ่งใดบ้าง” “หากไม่ถือสาว่าข้าเคยร้ายกาจต่อเจ้า โปรดมอบสัมผัสนิ่มนวลและความอบอุ่นของเจ้ามาสู่ร่างกายข้าเถิด”

เสียงทุ้มเอ่ยตำหนิเสียงเบา “ท่านแม่ทัพ” “ก็ข้าน่ะสิ หรือเจ้าคิดว่าเป็นผู้ใด” พูดจบจึงได้ปล่อยนางให้เป็นอิสระ “ท่านเดินตามข้ามางั้นหรือเจ้าคะ”

"ปล่อยข้าไป หย่าให้ข้า แล้วข้าจะถือเสียว่าระหว่างเราไม่มีสิ่งใดติดค้างกันอีก" เสียงแหบแห้ง สั่นเครือที่เอ่ยขึ้น ทำให้แม่ทัพผู้เกรียงไกรหมดสิ้นเรี่ยวแรง นางเกลียดเขาแล้วจริงๆ

ไม่รู้ว่าองค์ฮ่องเต้หวังดีหรือหวังร้ายกันแน่ เพราะไม่ว่าจะเป็นเซี่ยเหลียนฮวาหรือเซี่ยชิวหรง เขาก็ไม่คิดจะตบแต่งให้เป็นฮูหยินข้างกาย ชีวิตนี้เขาต้องการเพียงนำหน้าที่ของตน รักสันโดษ เมื่อยามที่บ้านเมืองสงบไร้ซึ่งเภทภัยใด ๆ เขาก็จะออกจากตำแหน่งแม่ทัพ ไปใช้ชีวิตในยุทธภ พอย่างสบายใจ ไม่ต้องยุ่งกับเรื่องของศึกสงคราม "ท่านแม่ทัพ" "ว่าอย่างไรกุ้ยหยาง" อู๋ซีห่าวเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าองครักษ์คนสนิทเข้ามาตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่ทราบได้

“เจ้าแฉะพร้อมแล้ว ข้าจะเย่อเลยดีมั้ยนะ” "อ๊า! ท่านแม่ทัพ... อย่าแกล้งบ่าวเช่นนี้... อื้อออ ใส่เข้ามา... ได้โปรดใส่เข้ามาเถิดเจ้าค่ะ!"

“ไปเลยไม่ต้องรอท่านแม่ปล่อยท่านแม่ไว้กับท่านพ่อนั่นแหละข้าเชื่อมือท่านพ่อ” “ฮ่าๆ เช่นนั้นก็ไปกันเถอะน้องหกมาพอดี”

ที่แท้อาภรณ์งดงามเหล่านั้นเขาก็ตั้งใจมอบให้อนุของเขา ในที่สุดเมิ่งสืออีก็ทนไม่ไหว "ท่านแม่ทัพ ให้ข้าลงไปเถิดเจ้าค่ะ พวกท่านทำสิ่งใดจะได้สะดวก หรือไม่ให้ข้าไปอยู่ด้านนอกก็ได้"