นางบำเรอขัดดอก Novels & Stories

์ปกปิดเนินอกอวบอิ่ม ส่วนตรงกระโปรงก็เลือกที่จะใส่ถุงน่องแบบมีสายรัดสีดำอำพรางทำให้ไม่ดูเย้ายวนเกินไป ในดวงตาคู่สวยที่ถูกแต่งแต้มอายแชว์โดว์อย่างดี ตอนนี้ร้อนผ่าว ปริ่มด้วยน้ำตา แต่ว่าลัลนาผลักมันให้ไหลกลับลงไป เธอจะอ่อนแอไม่ได้ เพราะชีวิตของมารดาที่รอการผ่าตัดในอีกห้าวัน ข้างหน้าขึ้นอยู่กับงานวันนี้

และความไร้เดียงสาของหญิงสาวนั้นเองที่ทำให้แก่นกายของเขาร้อนรุ่มอยากกระโจนใส่เธอเสียจริง ๆ ในเวลานี้ “ก็ข้อเสนอที่ฉันพูดก็คือ ‘นางบำเรอขัดดอก!’ ของฉันไงอลิน” พร้อมกับก้มลงใช้มือหยาบกร้านของเขาลูบไล้ใบหน้าของเธออย่างหลงใหล

ร่างบางหมุนตัวจะเดินจากไป แต่ถูกเจ้าของมือใหญ่คว้าเอวบางไว้ ก่อนจะกระชากเข้ามาในอ้อมกอดของตัวเอง "คุณอรรถ! ปล่อยหนูนะคะ" "คิดไกลถึงขั้นจะมาเป็นเมียอีกคนของฉัน เธอคิดว่าเธอมีอะไรดีพอให้ฉันพิจารณาเหรอ แค่คุณสมบัติของนางบำเรอเธอยังมีไม่ครบ แล้วเธอจะเอาอะไรมาผูกม ัดใจฉันให้อยู่กับเธอไม่ทราบ ความสามารถแบบนางบำเรออ่อนหัดของเธอน่ะเหรอ...เหอะ ช่างน่าขำ"

อาชาไนยขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นนูนด้วยความโกรธและหึงหวง “หยาบคาย คุณไม่ใช่ผัวฉันสักหน่อย” “ถ้าฉันไม่ใช่ผัวเธอ งั้นเธอก็ไม่ใช่เมียฉันเหมือนกัน ฉันก็ลืมไป ว่าฉันให้สถานะเธอได้มากสุดก็แค่เป็นนางบำเรอ…นางบำเรอที่แปลว่าใช้ร่างกายเพื่อสนองความใคร่ และคนอย่างฉันก็ไม่จำเ ป็นที่จะต้องแคร์นางบำเรออย่างเธอ หากว่าฉันจะไปนอนกับใคร หรือแม้แต่เอากับผู้หญิงคนไหนก็ได้ทั้งนั้น เพราะคนอย่างเธอคงไม่ได้คิดอะไร!!”

ตอนที่ 11 นางบำเรอของนายศิลา “อะ อะไร งานอะไรคะอิงไม่เห็นรู้เรื่องเลย”

ปากอุ่นยื่นมากระซิบจนแทบจะติดแก้มสาว นับดาวยิ่งได้ยินน้ำเสียงก็ยิ่งชวนขนลุก หญิงสาวได้แต่หลับตากำมือทั้งสองข้างแน่นเมื่อรู้สึกว่าทุกคำพูดของเขาต้องการย้ำหัวใจของเธอให้รู้ว่า เธอมันก็แค่นางบำเรอขัดดอก เวลาแต่ละวินาทีผ่านไปอย่างเชื่องช้าในความคิดของคนที่กำลังรอคอยที่จะไ ด้ทำหน้าที่เป็นภรรยาขัดดอกให้กับผู้ชายที่เธอไม่ได้รักให้กับผู้ชายที่เธอเพิ่งจะรู้จัก “แม่คะเป็นกำลังใจให้ลูกด้วย”

บทที่2.นางบำเรอขัดดอก “อีตอนมาเอาเงินนี่... กราบฉันเสียเป็นร้อยๆ ครั้ง แต่เวลามาคืนนี่... ต้องให้จิกซ้ำถึงจะยอมโผล่หน้ามาให้เห็นนะยะ”

“อ๊า แน่นฉิบ” นางบำเรอที่ทำได้แค่อ้าขาให้เขา เอาความอยากมาลงที่เธอ

่ยาวของเขาเท่านั้น เพียะ! เขาชอบตบสองเต้าที่มันกวัดแกว่งไปตามแรงกระแทกยามที่ฟาติมาทำหน้าที่ของตัวเองอยู่ด้านบน ทั้งตบทั้งขยำจนมันแดงเป็นรอยนิ้ว พอมันแดงมาก ๆ จนเหมือนจะห้อเลือดขึ้นมาก็หยุดตบ คว้ามันมาคว้าปากแล้วดูดรัว ๆ แทน เหมือนว่ากัมปนาทคนนี้จะสะใจเป็นพิเศษเวลาที่ ได้ยินเสียงร้องปนเสียงครางจากนางบำเรอ ยิ่งเธอร้องเขาก็ยิ่งดูดแรงขึ้น แรงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งเผลอกัดเข้าให้

นางบำเรองั้นเหรอ หึ ที่แท้พี่ปริมก็ตกต่ำกลายเป็นแค่อีตัวขัดดอกของพี่อัคคี คอยดูเถอะ ฉันจะแย่งเขากลับมา แล้วเหยียบหัวพี่ให้จมดินเลย ปารมียืนนิ่งงันราวกับถูกสาป ริมฝีปากสีสดเม้มเข้าหากันแน่นจนห้อเลือด ความเจ็บปวดที่ถูกตอกย้ำสถานะนางบำเรอต่อหน้าน้องสาวต่างแม่ว่าเจ็บแล้ว แต่การที่เขาอนุญาตให้นังดอกบัวขาวนี่เข้ามาอยู่ในบ้าน เพื่อจงใจหักหน้าและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอ มันเจ็บยิ่งกว่าถูกมีดกรีดหัวใจเป็นพันๆ ครั้ง