บังคับให้รัก Novels & Stories

"คุณอย่าเพิ่งคาดหวังความรักจากเมลเลยค่ะคุณปัถย์ เพราะเมลก็ไม่รู้ว่าเมลจะรักคุณปัถย์ได้หรือเปล่า" "เธอต้องรักฉันสิเมล" "มีด้วยเหรอคะที่บังคับให้คนอื่นเขารักตัวเอง"

คนกำลังซึ้งรู้สึกตงิด ๆ กับคำพูดของเขาอย่างกับเคยประสบมาก่อน ตอนแรกก็ซึ้งดี แต่ไหงประโยคหลังเหมือนขู่ชอบกล “กำลังจะดีแล้วเชียว ทำไมถึงชอบขู่ ชอบสั่งนัก” “ผมขู่ผมสั่งเพราะผมรักคุณ” “การขู่หรือสั่งไม่ได้ทำให้คนอื่นรักหรอกนะคะ ต้องใช้ใจผูกไว้ถึงจะทำให้คนคนนั ้นไม่ไปไหนอีกเลย”

เมื่อทนสายตาของคนตรงหน้าไม่ไหว ก็อดที่จะถามออกไปไม่ได้ “ก็บอกแล้วไงว่ามันเป็นหน้าที่ ถูกบังคับให้ทำ ไม่ได้อยากดุ ไม่ได้อยากว่าเราสักหน่อย” ตึก ตึก ตึก

หล่อนเอ่ยถามเบาๆ จำได้ลางๆ ที่เขาเคยเล่าให้ฟัง “ไม่มีใครบังคับฉันได้หรอก ฉันรักใครก็ขึ้นอยู่กับฉัน เพียงแต่ต้องการให้เธอไปรู้จักครอบครัวของฉันไว้เท่านั้นเอง ตามกติกาและมารยาททางสังคม”

“ไม่ดีหรอ หัดเรียกไว้ จะได้ชินไง” “แต่พี่ไม่ได้รักหนูนี อย่าพูดคำว่ารักออกมา” “ไม่รักวันนี้ แต่เดี๋ยวก็รัก” “พี่ไอย์..”

"งั้นถ้าต่อไปฉันเลิกบังคับเลิกเอาแต่ใจแล้วพูดเพราะๆ กับเธอ เธอจะมีความสุขแล้วจะยิ้มให้ฉันใช่ไหม" "ถ้าทำแล้วฝืนใจตัวเองไม่เป็นตัวของตัวเองก็อย่าทำเลย เพราะน่านจะทำมันได้ไม่นานและน่านก็จะไม่มีความสุข"

เสียงคำว่ารักดังสะท้อนในอกเธอ ร่างสั่นสะท้าน ดวงตาไหววูบ “พี่เรียกแบบนั้นไม่ได้หรอก… ความรักไม่ใช่การบังคับ ไม่ใช่การกดขี่!” เธอตะโกนตอบทั้งน้ำตา ทว่าองศากัดฟันแน่น

อยากมีสักคนให้โทรหา อยากมีสักคนให้บอกรัก และเขาก็บอกรักเธอกลับ คนที่ให้ใจเธอมาจริงๆ ไม่ใช่แค่ให้สิ่งของทดแทนแล้วก็ไป แบบนั้นเธอไม่ต้องการ "เรื่องหัวใจมันบังคับกันไม่ได้ครับ ซึ่งการที่คุณขอให้ผมรับคุณเป็นเด็กของผม คุณเข้าใจคำว่า 'เด็ก' มากแค่ไหนครับ" ".."

พอได้ยินแบบนั้น ในใจของฉีโม่หานก็พลุ่งพล่านขึ้นด้วยความโกรธ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความไม่พอใจ “พี่บอกแล้วไง ว่าไม่อนุญาตก็คือไม่อนุญาต เรื่องความรักมันบังคับกันไม่ได้ เธออย่ามาเที่ยวจับคู่มั่วซั่ว” ใช่แล้ว เรื่องของความรัก มันบังคับกันไม่ได้จริงๆ

ลองถามหน่อยเถอะ คนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดแล้วออกคำสั่งกับคนที่ต่ำต้อยกว่า จะทำให้คนข้างล่างเกิดความรู้สึกดี ๆ กับคนข้างบนได้ยังไง? แล้วจะรักได้ยังไงล่ะ? รักที่เขาเอาแต่สั่งงานต่าง ๆ ใส่ตัวเอง และบังคับให้ทำงานที่เป็นไปไม่ได้ให้สำเร็จงั้นเหรอ?