Novel & Cerita บังคับให้รัก

"น้องนิดาสวยขนาดนี้เป็นไงมาไงได้มาเป็นแฟนคนไร้ความรู้สึกบ้างานแบบไอ้ไม้ได้ครับไม่ใช่โดนมันบังคับใช่ไหม" "กวนตีนกูแล้วมึงไอ้อัฐ อิจฉาก็บอกคนเขารักกันชอบกันบังคับบ้าอะไรของมึง"

็จะบังคับให้ฉันหมั้นกับคนที่ฉันไม่ได้รักส่วนเธอก็เหมือนไม่ต้องการฉัน ทำเฉยตอนที่รู้ว่าฉันจะต้องหมั้นกับคนอื่นถามจริงเหอะ เธอรักฉันจริงๆหรือเปล่าวะมุ่ยหรือแค่หลอกให้ฉันรักหลอกให้ฉันมีความหวังไปวันๆโดยไม่รู้ว่าวันไหนเธอถึงจะกล้าบอกเรื่องของเราให้ทุกคนรับรู้ มันเหนื่อยนะเ ว้ยที่ต้องปิดบังแบบนี้ ฉันอยากรักเธอให้ได้เต็มร้อยอยากบอกให้ทุกคนรู้ว่าฉันรักเธอมากแค่ไหนแต่ดูเหมือนเธอจะเอาแต่กลัวไปซะทุกอย่าง"

กบังคับและมัดมือชกบ้าง ฉันอยากให้นัสรินรู้จักปฏิเสธและกล้าที่จะทำความต้องการของตัวเอง ไม่ใช่ตามผู้ใหญ่ตลอด ทุกคนควรจะมีสิทธิ์รักและเลือกคนที่จะมาเป็นคู่ครองด้วยตัวเอง และที่สำคัญที่สุดฉันอยากให้เธอได้รู้ใจตัวเอง ให้เธอได้รู้ว่าการอยู่ใกล้ๆ คนที่รักโดยที่เราไม่ม ีสิทธิ์รักนั้นมันทรมานแค่ไหน” เขาอธิบายถึงการกระทำทุกอย่างของตัวเองให้กับธรินดาฟังอย่างแทบจะไม่มีอะไรปิดบังกันอีกต่อไป

หัวใจของบัวบูชาเต้นรัวเร็ว “เขารักแกมากนะบัว แม่ไม่รู้ว่าพวกแกมีปัญหาอะไรกันนะ แต่ถ้าวันหนึ่งมีโอกาสที่จะปรับความเข้าใจกันได้ มันก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร อย่าเอาทิฐิมาใช้กับความรักเลย อย่าอวดดื้อถือดีกับคนที่รักเรานัก เพราะถ้ามันสายเกินไป ตัวเราเองนี่แหละที่จะเป็นฝ่ายเสีย ใจไปตลอดชีวิต” มารดาให้พรเธอชุดใหญ่ ก่อนจะบอกลากัน ซึ่งมันทำให้เธอได้คิดไม่น้อย “เขาน่ะเหรอรัก...คนรักกันไม่ทำกันแบบนี้หรอก”

“แบบนี้ดีกว่าจริงไหม?” “หยุดพูดได้แล้วปฐวี” “ทำไมล่ะ? ผมก็แค่เสนอทางให้น้องรัก ไม่ใช่คุณสักหน่อย” “คุณกำลังบังคับฉันอยู่นะ” “บังคับอะไรกันล่ะ คุณคิดไปเอง”

ผิงเอ๋อร์รีบเดินเข่าเข้าไปกอดที่ต้นขาพระชายา นางเห็นอย่างนั้นจางลี่ก็ยิ้มตามไปด้วย พลางคิดในใจว่าความรักมันคือสิ่งสวยงาม ไม่ควรมีใครถูกบังคับมิให้แสดงความรักต่อกัน “ข้าเองก็รักเจ้าเช่นกัน แต่พวกเจ้าห้ามแสดงความรักอย่างโจ่งแจ้งในตำหนักเด็ดขาด ถึงอย่างไรก็ไว้หน้าท่านอ๋ องบ้างรู้หรือไม่”

“ท่านไม่ใจร้ายหรอก ถ้าจงรักภักดี และท่านก็ดูจะชอบคุณพิชชี่ไม่น้อย แต่อย่างว่าทำตัวเอง “ แม่บ้านวัยกลางคนบอกแล้วเรียกลูกน้องให้ขนของเอาไปไว้ที่ป้อมยามหน้าบ้าน เพราะท่านสั่งเด็ดขาด ว่าให้เก็บทุกอย่างไม่ให้เหลือ และห้ามไม่ให้เข้ามาในบ้านอีกด้วย

“ผมไม่ได้บอกว่า เราต้องทำตามสิ่งที่คนอื่นบังคับให้ทำนะ ถ้าเราอยากมีอิสระ เราก็ต้องมีความสามารถพอที่จะเป็นอิสระด้วยตัวเองได้ ตอนนี้พ่อแม่บังคับคุณ เพราะคุณยังเด็กในสายตาของเขา และเขาไม่อยากให้คุณลำบาก ก็เพราะพวกเขารักคุณ” หลี่น่าเริ่มน้ำตาคลอ ไม่รู้ว่าเพราะซาบซึ้งใจก ับความรักของพ่อแม่ หรือโดนจิงซิงอี้อบรม

ผมแค่อยากรู้ว่าเธอมีใจให้ผมบ้างหรือเปล่าตั้งแต่อยู่ด้วยกันมา “คือฉัน…” “ถ้าเธอบอกว่ารักฉันฉันก็จะทำให้เธอต่อ แต่ถ้าเธอบอกว่าไม่รักฉันก็ทำเองก็แล้วกัน” ผมไม่ได้บังคับเลยนะผมแค่อยากรู้ “แบบนี้มันบังคับกันเลยนี่นา”

“พี่เชนน์บังคับนิได้ แต่ถ้านิไม่ได้รู้สึกอะไรแล้วจริงๆ พี่เชนน์จะโอเคจริงๆเหรอคะ การที่เราต้องอยู่กับคนที่หมดใจมันไม่ต่างจากการหลอกตัวเองหรอกนะคะ วันนี้พี่ทำแบบนี้ได้แล้วต่อๆไปถ้านิไม่อยากอยู่กับพี่แล้วจริงๆ พี่ก็จะคอยบังคับนิโดยการให้นิพูดว่ารักพี่ทั้งที่มันไม่รู้สึกอะไรแ