ป่วนรักนายพายุ Novels & Stories

“แฟนไอ้คิมเลิกกับมันเพราะบอกว่าจะไปคบกับมึงไง” “มึงนี่ปัญหาอ่อนนะไอ้คริส ไอ้พายุมันยังไม่มีแฟน ไอ้สัส!!” เมื่อเห็นว่าฝ่ายตรงข้ามไม่ตอบโต้ พายุก็ไม่มีอะไรต้องจัดการ เขายืนฟังคริสพล่ามด้วยความโกรธแต่ก็ทำให้เขางุนงงเล็กน้อย ที่ตัวเองถูกพาดพิงว่าไปแย่งแฟนของคนอื่น “ถ้า กูเข้าใจผิด กูก็ขอโทษมึงแล้วกันไอ้พายุ”

คราวน์ บอกกับเพื่อนรักของตัวเองทำให้พายุที่เห็นเพื่อนคลั่งรักแบบขั้นสุด ตอนแรกเค้าก็ว่าตัวเองคลั่งรักเมียตัวเล็กของเขาแล้วแต่พอมาเห็นคู่นี้ บอกเลยว่าคลั่งรักมากกว่าเขาเป็น 10 เท่า แถมคราวน์ กับน้องยูนีฟ ยังติดสกินชิพกันมากอีกด้วย พอเวลาอยู่ด้วยกันมันทั้งคู่ก็จะต้องจับม ือกันหรือไม่ก็โอบกันตลอด “ แล้วนี่สั่งน้ำให้พวกน้องๆ แล้วใช่มั้ย ” พายุเลยถามเพื่อนต่อ “ สั่งแล้วแต่ของน้องนิชาเป็นนมสดไม่หวานมาก ” เขาจึงตอบเพื่อนและก็ไม่ลืมที่จะพูดเมนูของเมียพายุเพราะน้องนิชาทานหวานมากไม่ได้

พายุสวาทโหมกระหน่ำอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งความสุขสมขีดสุดพุ่งทะยานถึงขีดสุด “โอววว วิจ๋า เมียจ๋า พี่จะแตกแล้ว ที่รัก โอวว ซี้ดดด.. โอววว อาาาาา แตกๆๆๆ อากกกก…”

ปึก ปึก ปึก ปึก ฮื่อ… อ๊าสสสส แค่ก แค่ก แค่ก แฮ่ๆๆๆ นายหัวมาวินต้านความเสียวไม่ไหวกระแทกเน้นๆสวนขึ้นไปสี่ห้าครั้งแล้วปล่อยน้ำสู้ลำคอหมดแทบทุกหยดพะพายกลืนลงท้องแบบไม่รังเกียจนิ้วโป่งเช็ดมุนปากทำให้คนที่เห็นแทบคลั่งเพราะมันเซ็กซี่สุดๆๆ พะพายเห็นอีกคน ได้ปลดปล่อยเริ่มมีความมั่นใจจับท่อนเอ็นขึ้นมาอีกครั้งแค่จับมันก็สู้มือแล้วอะไรจะขนาดนั้นพะพายจับท่อนเอ็นตั้งขึ้นจ่อตรงร่อนสวาทที่รอการปะทะ

ซันจับ‍มือลม‍หนาวขึ้นมาคลึงเบา ‍ๆ‍ “ครับ ตกลงครับ” ลม‍หนาวพยักหน้า ดีใจจนน้ำตาไหล ความรักที่เขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้ แค่ได้แอบชอบเขาก็ดีใจแล้ว แต่ตอนนี้ รักครั้งนี้มันกลายเป็นจริง จนเหมือนเขาฝันไป “ร้องไห้ทำไมครับ” ซันเช็ดน้ำตาให้คน‍น้องอย่างเร็ว

FUCKING CUNT PUB “ นี้ไงหนูนิด ผับของพี่ชายเรา “ ปูเป้ ที่พาเพื่อนรักมาที่นี้หลังจากที่เลิกเรียนแล้ว นิดเธอก็โทรไปผู้เป็นแม่เพื่อไม่ให้แม่ห่วงจากนั้นเธอก็มากับปูเป้ หนูนิดที่ไม่เคยได้มาในที่แบบนี้พอเธอมาถึงก็ต้องอ้าปากค้างด้วยความตกใจ “ ปูเป้ เราไม่เคยมาที่แบบนี้เลยนะ มันจะด ีเหรอดีดิคนเต็มเลย “ นี้ขนาดผับยังไม่ทันได้เปิดเพราะตอนนี้เพิ่งจะพลบค่ำแต่ผู้คนกับดูจอแจกันเต็มหน้าผับ นั้นเลยทำให้หนูนิดรู้สึกประหม่าขึ้นมาซะอย่างนั้น

คิวสบถออกไปเสียงแหบแห้ง เหมือนจะปลดปล่อยความโกรธและความเจ็บปวดที่ก่อตัวอยู่ภายใน พายุยิ้มเหยียดยิ่งขึ้น รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและไม่มีการแสดงความสะทกสะท้านใดๆ "คำก็เลว สองคำก็เลว นายก็ได้คนเลวแบบฉันเป็นผัว ฮ่าๆ" เสียงหัวเราะของพายุดังขึ้นอย่างไร้ควา มปรานี

ป่วนรัก 1 - ประธานคนใหม่ เสียงเคาะแป้นพิมพ์ของคอมพิวเตอร์ยังคงดังอย่างต่อเนื่อง ในค่ำคืนที่เงียบสงบของออฟฟิศชั้น 21 ของตึกสูงใจกลางเมืองหรู

มันชักนามบัตรจากกระเป๋าตังค์ยื่นให้ฉัน แล้วฉันมีทางเลือกที่ไหนวะ นอกจากรับมา ไม่กล้าไปทำกร่างกับมันตอนนี้ เข้าใจใช่มั้ย สถานการณ์มันไม่ค่อยอำนวย “ฉันชื่อพายุ” อยู่ๆมันแนะนำ เดี๋ยวนะ พายุ? พายุเหรอ รู้สึกว่าคุ้นๆนะ เหมือนเคยได้ยินใครพูดให้ได้ยินครั้งนึง

“ถ้าเอยเป็นคุณมี้เอยจะตีพี่เยอะกว่านี้แน่ๆ คนอะไรน่าปวดหัว กวนได้ตลอดเวลาเลยจริงๆ” พายุหัวเราะ “มี้ชินแล้ว พี่ด้วยสายฟ้าด้วยคุณมี้จิตใจเข้มแข็งมาก” “กวนแบบนี้แล้วรักไหม?” “วันนี้ไม่รักค่ะ” “อะไรวะรักวันเว้นวันได้ด้วยเหรอ”