พิชิตหัวใจยัยตัวแสบ の小説・ストーリー

ไอ้ห่าย้อนกลับมาซะจุก ผมคงต้องรอเวลาให้ยัยแสบกลับมานั่นแหละครับ อยากจะลองฟังคำแก้ตัวของยัยนี่ซะหน่อยว่ามันเป็นมายัง ถ้าฟังไม่ขึ้นก็ต้องโดน โดนแน่ๆ โดนอย่างเดียว กูทำเป็นแค่อย่างเดียว จับปี้แล้วก็บี้ให้แหลกคาเตียง ไข่ไม่กระตุกเลย เพราะกำลังบอบช้ำเพราะใยบวบ ..............

Sweet Heart หวานใจคุณชายไอดอล 12 PIE TALK ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ว่าตอนนี้คนอย่างอีพายที่คิดมาตลอดเวลาว่าจะไม่มีทางหวั่นไหวให้คนหล่อเด็ดขาด หัวใจของมันกลับเต้นแรงจนแทบจะกระเต็นหลุดออกมาตรงหน้าเขารอมล่อ จนฉันเองต้องวิ่งหนีเข้าห้อง ใช่..ฟังไม่ผิด ฉันเขินหน้าแดงจนวิ่งหนีเข้าห้องไปแล้ว

พี่แสบพูดพร้อมกับโยกหัวฉันเบาๆ “หน้ามันนั่นแหละต้องแหกอีก!! แค้นนี้มีดอกเบี้ยแน่นอน!!” “อย่าซ่าส์ให้มากได้ไหมที่รัก เมื่อกี้หัวใจจะวายเลยรู้ไหม?” ชีต้าพูดพร้อมกับปัดมือพี่แสบออกแล้วเอามือตัวเองมาลูบหัวฉันแทนทำให้พี่แสบถึงกับแยกเขี้ยวใส่ชีต้าเลย อะไรกันคู่นี้ นี่มันกลางสนามเล ยนะ!!

ครั้งก็ยังคงอิน มันเหมือนย้อนช่วงเวลากลับไปครั้งที่ยังไม่แน่ใจอะไรหลายๆ อย่าง ‘ใจยิ่งห้ามยิ่งหวั่นไหว’ ฉันรู้ซึ้งประโยคนี้ดี เพราะฉันผ่านมันมาแล้วไงล่ะ ผ่านมาพร้อมความสับสนที่อัดแน่นอยู่ในหัวใจดวงน้อยๆ ของผู้หญิงที่ชื่อหมูแดง และ ‘ทำไมต้องรักผู้ชายคนนี้’ ฉันสามารถตอบค ำถามนี้ได้แล้วอีกเช่นกัน ตอบได้มานานพอสมควรแล้วด้วย และฉันก็ไม่เคยลังเลที่จะพูดมันออกมา

"วันนี้เล่นเกมแพ้เพื่อนอีกตามเคยสินะ ถึงได้โดนไล่ให้มาซื้อน้ำตั้งหลายแก้วเชียวฮ่าๆ วันนี้มีเค้กผลไม้แคลอรีต่ำนะ อยากจะรับด้วยไหมคะ" "ใช่เลยค่ะพี่!!! วันนี้หนูแพ้เพื่อนมาน่ะ เล่นเกมความจริงความกล้ากันอีกแล้ว เพื่อนให้หนูไปสารภาพรักกับคนที่แอบชอบ ใครจะกล้ากันล่ะหนูเป็นผ ู้หญิงนะ พี่พอจะแนะนำวิธีให้หนูหน่อยได้ไหมคะ เค้กเอาไว้ตอนเย็นแทนนะพึ่งทานข้าวเช้ามาค่ะ"

หญิงสาวหลุดออกจากภวังค์ รีบขับไล่ความคิดในหัว แล้วหันไปส่งยิ้มให้ผู้ที่ยืนอยู่ด้านหลังของตัวเอง “สุด ๆ เลยค่ะแต่ยังไหวอยู่” แม้ว่าตอนนี้ร่างกายของเธอแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ แต่หัวใจของพิชชาก็ขึ้นชื่อว่าเป็นเลือดนักสู้ ไม่เคยยอมแพ้อะไรง่าย ๆ

“อุตส่าห์กันสองคนนั้นไว้แล้ว… อุตส่าห์สร้างภาพให้มันเป็นคนเลว เป็นคนที่น่าขยะแขยงที่สุดสำหรับเขา!” หญิงสาวทุบหมอนลงซ้ำ ๆ เธอเคยได้ทุกอย่าง เธอเคยควบคุมสายตา ความรู้สึก หัวใจของธีรัช แต่ตอนนี้เหมือนว่าเธอกำลังจะสูญเสียมันไป "มินตรา... แกมันตัวซวย แกมันตัวปัญหา แ กมัน..."

‘ได้โปรดเดินไปจากฉัน จงทิ้งฝันที่มี ไม่รักดี คนคนนี้โปรดอย่ามองกลับหลัง อย่าฝังฉันไว้ในหัวใจ และคงไม่นานเท่าไหร่เธอจะเจอคนที่ดี. เตชิตากดหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองไว้เพื่อประคองหัวใจที่กำลังเจ็บหนักเพราะถูกคมมีดของเขากรีดลึกย้ำรอยแผลเดิมจนปริแตกเลือดอาบอีกครั้ง ห� �ิงสาวสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อตั้งสติก่อนจะกดรับสาย

ผมขึ้นไปนอนกอดไอ้แสบแล้วพูดเบาๆข้างหู ผมไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเมื่อคืนไอ้กายไม่ลืมกล้องใว้ที่หอประชุมพวกผมคงไม่เดินหวนกลับมาแล้วพิลินจะเป็นยังไงผมคงฆ่าพวกมัน2คนตายคามือ "อื้ออ!! เฮียอย่ากวนลินง่วง"ไอ้แสบใช้มือปัดหน้าผมพร้อมกับเอ่ยชื่อไอ้ชู้นั่นออกมา

"ฮึ…ยัยตัวแสบ" "รักนะ.." "ครับ~"