พ่ายรักยัยลูกเป็ดขี้เหร่ Mga Nobela at Kwento

รัก "ฉันคิดว่าฉันกำลังหลงรักเธออย่างหัวปักหัวปำฉัตรตะวัน ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่แค่อยากให้เธอรู้ไว้ว่าฉันจะไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาพรากเธอไปจากฉันได้ เธอเป็นของๆฉัน เป็นเมียฉัน" "อ๊า คุณคีย์"

“ไม่ว่าข้าจะเป็นผู้ใดแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเจ้า ข้าก็คือสามีและคนที่รอคอยเจ้ามอบความรักให้… ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง อันลี่ซินครั้งนี้ข้ารู้ตัวว่าทำผิดต่อเจ้า จึงอยากขอโทษด้วยใจจริงหวังว่าเจ้าจะให้อภัยข้าอีกสักครั้ง” อันลี่ซินค่อย ๆ นั่งลงข้างเขา หยดน้ำตาที่นางไม่เคยเห็นปรากฏอยู่ บนพระพักตร์ที่เจ็บปวดของเว่ยซ่างเจวี๋ย นางไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี โหดเหี้ยมเย็นชาและไม่สนใจสตรีเช่นเว่ยซ่างเจวี๋ย จะร้องไห้ให้กับนางได้ “ท่านพี่ ท่านลุกขึ้นเถิด”

“อกหักทั้งทีก็ต้องเสียใจอยู่แล้ว แต่ว่าเพ้นท์ไม่คิดสั้นค่ะ คุณนายสบายใจได้ กว่าคุณนายจะเลี้ยงมาโตขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ จะคิดสั้นเพราะอกหักครั้งเดียวได้ยังไง ถ้าอ่อนแอแบบนั้นจะสมกับคำว่าลูกสาวคุณนายพัดชาเหรอคะ” “ปากเธอนี่มันดีเหมือนฉันเลยนะยัยลูกสาวสุดที่รัก” “แน่นอนสิ ลูกใครให้รู้ซะบ้าง”

คุณพุดยักไหล่แล้วเอ่ยคำให้คุณพิมเจ็บแปลบ “พุดบอกว่าพุดไม่โง่ ถึงพุดจะลากผู้ชายจะเปลี่ยนหน้าบ่อยๆ พาผู้ชายมาบ้าน มากก กอดกันในบ้าน คนแล้วคนเล่า แต่พุดไม่ได้ปรนเปรอเขามากมาย เอาแค่ว่าคนไหนหล่อล่ำ แล้วพุดอยากมีความสุขแค่ไหน พุดก็จ่ายแค่นั้น พุดไม่เด็กแล้วนะ คุณพิ ม ความจริงคือหากไม่จ่าย พุดจะได้ไหม ไอ้พวกรูปหล่อกำยำย่ะ มันก็ไม่ต่างกันกับตาแก่เอาเงินซื้อสาวๆ สวยๆ มาปรนเปรอตัวเองหรอก มันคือการซื้อที่เรียกซะดีว่าเรามากิ๊กกันไหม พุดฉลาดเพราะพุดเป็นลูกป๋า”

เพราะความโลเลไม่นักแน่นถึงทำให้เขาเสียคนที่รักที่สุดไป เธอคือชีวิตคือลมหายใจของเขา แต่เมื่อเขาหลงผิดไปชั่วขณะมันทำให้เขาต้องสูญเสียเธอไป... เขาจะเอาเธอกลับมาให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม เธอซื่อสัตย์ต่อรักในวัยเด็ก เธอทำตามสัญญาทุกอย่าง แต่เขาไม่ ไม่เลย ในเมื่อความซื่อสัตย์ของเธอตอบแทนด้วยเจ็บปวด เธอทน อดทนจนถึงที่สุด รักเขาแต่เขาไม่รัก ก็ไม่รู้จะทนไปเพื่ออะไร

ฉันถอนหายใจออกมาแบบเหนื่อยๆ ฉันตัวคนเดียวมาตั้งแต่เด็ก แค่นี้เอง ฉันแค่อกหักที่ไปรักเขาแต่เขาไม่รัก ชีวิตยังต้องเจออะไรอีกมากมายหนิจริงมั้ย! พอคิดได้แบบนี้มันก็ทำให้ฉันรู้สึกสบายใจขึ้นเยอะเลย ฉันกดๆเข้ายูทูปแล้วก็กดเพลง'แพ้ชั่งมัน' ฟัง ฉันว่าเพลงนี้มันฟัง แล้วมันทำให้มีกำลังใจฮึดสู้ดี

“ความรักทำให้คนดีเป็นคนบ้า ตาสว่างก็มืดบอด คนเป็นก็กลายเป็นคนตาย เจ้าราชมันอ่อนแอ มันยอมให้ความหลอกลวงนั่นมามีอำนาจเหนือมัน ฉันคนหนึ่งจะไม่มีวันให้สิ่งบังตามาทำให้ฉันอ่อนแอเช่นนั้น ฉันจะไม่มีวันทุ่มเทความรักให้ใครจนไม่เหลืออะไรไว้ให้ตัวเองเด็ดขาด” ไม่นานก็เห็นป้ายโ

“รักไม่ได้นะคะ… คุณไม่ใช่คนโสด… คุณมียัยเกดอยู่แล้วทั้งคน… ” วาดจันทร์ให้สติลูกเขยที่หลงหล่อนจนหน้ามืดตามัว

"หื่อ ยักมะได้ ค้าวมะให้ยัก ย่าบอกเป่าเปายูกจู้ ม่ายมีป้อจ๋า ยูกจู้คือไยหย๋อแม่จ๋า" (รักไม่ได้ เค้าไม่ให้รัก ย่าบอกเป่าเปาลูกชู้ ไม่มีพ่อ ลูกชู้คืออะไรเหรอแม่จ๋า)

"คนอย่างเธอนี่ก็น่าสมเพชดีนะ รวยก็รวย การศึกษาก็ดี แต่กลับขี้ขลาดและโง่เง่าสุดๆ ฉันเคยผ่านจุดที่ตกต่ำที่สุดมาแล้ว แต่ฉันไม่ได้โง่จนต้องมาเป็นฆาตกรเพื่อผู้ชายที่ไม่เคยรักฉันอย่างเธอ!" เพลี๊ยะ! ฝ่ามือของปาริฉัตรฟาดลงบนใบหน้าของเมลดาจนหน้าสะบัด เลือดสีแดงสดซึมออกมา ที่มุมปาก