พ่ายรักยัยลูกเป็ดขี้เหร่ Mga Nobela at Kwento

“ใช่ เยียกน้องแมงปอน่ายักฟ่าเยอะ” “หลานเป็ดน่ารัก หลานห่านน่ารัก หลานไก่ก็ต้องน่ารัก” “เรียกหลานไก่ไม่น่ารักตรงไหน” “ตรงน้องแมงปอน่ายักฟ่า”

พลินใจหายวาบเมื่อตื่นมาแล้วเห็นคราบเลือดบนที่นอน สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่การเข้าใจผิด เธอกับว่าที่พี่เขยมีความสัมพันธ์ทางกายกันเมื่อคืนนี้อย่างนั้นหรือ!

"ย่าคะ ฮึก ฮึก อัยรักย่านะคะรักที่สุดในโลกเลย ไม่มีใครรักอัยเท่าย่าอีกแล้ว ฮือออ ฮืออออ ต่อให้อัยจะนิสัยแย่แค่ไหนจนมีแต่คนเอือมระอาแต่ย่าก็ยังรักอัยไม่เคยเปลี่ยนเลย" "เพราะอัยคือหลานสาวของย่าไงลูกหลานสาวเพียงคนเดียวของย่าที่ย่ารักมากที่สุดต่อให้ใครไม่รักก็ไม่เป็นไรนะ ลูกไม่ต้องไปแคร์ถ้าวันไหนอัยไม่ไหวก็กลับมาอยู่กับย่านะลูก"

“พ่ายรักเหรอคะ?” “ใช่ ... พ่ายรัก” พ่ายรัก ... เมียอ้วน พ่ายต่อความดี พ่ายต่อความรักที่เธอมีให้กับเขาเสมอมา แม้จะรู้ตัวช้าว่ารัก แต่วันนี้ก็ได้รักแล้ว และจะรักแค่เธอคนนี้ตลอดไป ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม...

เขายื่นมือมาบีบที่ขากรรไกรบังคับให้หล่อนเงยสบตา “จะได้จำว่าอย่าคิดวิ่งหนีผัวมึงอีก” คำว่าผัวที่หลุดจากปากไอ้คนเถื่อนคือตะปูที่ตอกฝังศักดิ์ศรีของหล่อนให้จมดิน “แม่งของเล่นพังเร็วจริง”

ปลายฝนชะงัก มองหน้าน้องสาวด้วยความสงสาร เธอเอื้อมมือมากอดปลายฟ้าแน่น “ช่างมัน ใครไม่รักก็ไม่ต้องไปรัก น้องพี่สวยขนาดนี้ อย่าไปสนใจผู้ชายที่ไม่เห็นค่าเราเลยนะ” "....." "หรือให้พี่ไปจัดการมันให้เอาไหม"

อิปิ๊หลุดขำออกมาจนได้ ความขี้เล่นของเขาทำให้เธอใจอ่อนเสมอ "อ้ายนี่มันจริง ๆ เลย... ปิ๊นึกว่าจะเข็ดจากเมื่อคืน" "คนรักเมียไม่มีคำว่าเข็ดหรอกจ้ะ...นะปิ๊นะ อีกรอบเดียว" "อ้ายสัญญาว่าคราวนี้จะนุ่มนวลเหมือนลมพัดรวงข้าวเลย"

พาเพลินเอ่ย “พี่รักเพลินจริงๆ ชีวิตนี้พี่ไม่เหลือใครแล้ว พี่ดีใจที่มีน้องแบบเพลิน พี่ดีใจจริงๆ พี่ขอโทษที่ทำให้เพลินเข้าใจผิด ฮึก!” ลูกเกดก้มหน้าลงจรดพื้นขอโทษพรางร้องไห้อย่างหนัก “พี่เกดพอแล้ว!!! ฮึก!! พ่อขาาา พ่อ!!!!”

เธอร้อง แต่เขากลับหอมแก้มเธอฟอดใหญ่ ฟอด~ "เมื่อกี้ยังบอกคิดถึงพี่อยู่เลย" "ใคร...คิดถึง ไม่มี๊~!" เธอปฏิเสธเสียงสูง หน้าแดงจัด "หรอ? งั้นพี่ต้องพิสูจน์" เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะอุ้มเธอพุ่งตรงไปยังห้องพักด้านใน

ร้ายพ่ายรัก 31 (มีภาพประกอบ คำหยาบ และการกระทำที่ไม่เหมาะสม แต่เสว) "นายมันโง่...ไม่เคยเปลี่ยนเลยจริง ๆ" ฉันหันไปว่าให้เจเลอร์อีกครั้ง