พ่ายรักยัยลูกเป็ดขี้เหร่ の小説・ストーリー

พิมพาแค่นยิ้มสมเพช "คนที่ถูกทิ้ง คนที่ต้องเลี้ยงลูกมาลำพังคือฉัน! ส่วนคุณเอาลูกสาวอีกคนไปเสวยสุข แล้วดูสิ่งที่คุณสอนไอรินสิ สอนให้เขามาทำลายชีวิตน้องสาวตัวเองเนี่ยนะ!"

Destiny Pub เสียงเพลงฟังสบายหูด้านในร้านดังคลอเบา ๆ ลูกพีชที่วันนี้ฉายเดี่ยวมาในชุดเดรสกระโปรงสั้นสุด Sexy กำลังนั่งรินเหล้าลงในแก้วแล้วยกขึ้นกระดกเอา ๆ อย่างกับว่ามันคือน้ำเปล่าที่ไม่ได้ทำให้เธอเมาเลยสักนิดทั้งที่ตอนนี้สติเธอเริ่มเลือนหายไปทีละนิด ๆ ชีวิตมันเศร้าขอกินยาดอง เอ๊ย เหล้าขวดแพง ๆ ย้อมใจหน่อยนะคะ “ทำไมถึงไม่มีใครรักเธอเลยนะลูกพีชเกิดมาแม่อยู่ด้วยไม่นานก็ตายเธอมันตัวซวย ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

“เออเห้ย ลืมนับลูก” “ชิ ตัวป่วนดูสิ ไม่ทันไรปะป๊าสุดที่รักของพวกหนูน่ะก็ลืมหนูแล้ว แบบนี้หนูต้องรักหม่าม้านะลูก อย่าไปรักป๊า”

ตอนพิเศษ 3 - รักสุดร้าย ลูกสาวมาเฟีย (โคอี้) เมื่อประโยคนั้นหลุดออกจากปากเด็กหญิงตัวน้อยถึงกับทำเอาทั้งครอบครัวอมยิ้มกันไม่ยอมหยุด ตอนแรกที่ฟังประโยคเริ่มต้นคิดว่าเด็กหญิงตัวน้อยรู้สึกว่าตัวเองไม่น่ารักเหมือนคนอื่น แต่เปล่าเลยเธอรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้น่ารักแต่ รู้สึกว่าตัวเองสวยจึงทำให้เอ่ยค้านขึ้น “ ลูกสาวพ่อสวยอยู่แล้วครับ สวยเหมือนคุณแม่ใช่ไหมครับ” “ หนูสวยกว่าคุณแม่ค่ะคุณพ่อ” “ โอเคครับ”

เทพธารารู้ว่าอุษาพิไลไม่ชอบให้เขาเรียกเธอว่าลูกเป็ดขี้เหร่และเมื่อเรียกแบบนี้แล้วอุษาพิไลจะงอนแล้วเดินหนีไป “ว้ายๆ สวยพริ้งเพราขนาดนี้เรียกพิ้งกี้ว่าลูกเป็ดขี้เหร่ เห็นทีดวงตาอันคมกริบของธารคงไม่มีแววเสียแล้ว น่าเสียดายจัง..”

“พ่ายรักเหรอคะ?” “ใช่ ... พ่ายรัก” พ่ายรัก ... เมียอ้วน พ่ายต่อความดี พ่ายต่อความรักที่เธอมีให้กับเขาเสมอมา แม้จะรู้ตัวช้าว่ารัก แต่วันนี้ก็ได้รักแล้ว และจะรักแค่เธอคนนี้ตลอดไป ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม...

บทที่21 ความฝันของปุ้มปุ้ย กลับมาถึงบ้านปริญญ์ก็รีบฟ้องพี่เป้ยเรื่องลูกสาวกำลังมีความรักพี่เป้ยคนสวยรู้เข้าก็ยกมือขึ้นปิดปากหัวเราะตัวแค่นี้รู้ด้วยเหรอว่าความรักคืออะไรแต่เด็กน้อยก็ยืนยันว่าเธอนั้นกำลังศึกษาดูใจกับลูกชายของคุณครูทรายอยู่ "พ่อไม่ปลื้ม-_-!" "แต่ป ุ้มปุ้ยปลื้มนะ" "พี่ดูลูกดิ" "เด็กก็คือเด็กไม่ต้องคิดมากหรอกลูกคงเล่นกันตามประสาเด็กนั่นแหละ"

เขายื่นมือมาบีบที่ขากรรไกรบังคับให้หล่อนเงยสบตา “จะได้จำว่าอย่าคิดวิ่งหนีผัวมึงอีก” คำว่าผัวที่หลุดจากปากไอ้คนเถื่อนคือตะปูที่ตอกฝังศักดิ์ศรีของหล่อนให้จมดิน “แม่งของเล่นพังเร็วจริง”

ปลายฝนชะงัก มองหน้าน้องสาวด้วยความสงสาร เธอเอื้อมมือมากอดปลายฟ้าแน่น “ช่างมัน ใครไม่รักก็ไม่ต้องไปรัก น้องพี่สวยขนาดนี้ อย่าไปสนใจผู้ชายที่ไม่เห็นค่าเราเลยนะ” "....." "หรือให้พี่ไปจัดการมันให้เอาไหม"

อิปิ๊หลุดขำออกมาจนได้ ความขี้เล่นของเขาทำให้เธอใจอ่อนเสมอ "อ้ายนี่มันจริง ๆ เลย... ปิ๊นึกว่าจะเข็ดจากเมื่อคืน" "คนรักเมียไม่มีคำว่าเข็ดหรอกจ้ะ...นะปิ๊นะ อีกรอบเดียว" "อ้ายสัญญาว่าคราวนี้จะนุ่มนวลเหมือนลมพัดรวงข้าวเลย"