ภรรยาตบหน้า ทั้งเท่และเฉียบ の小説・ストーリー

ใบหน้าของหญิงชรา สะบัดตามแรงฝ่ามือของสามี ทั้งที่นางยังพูดไม่ทันจบประโยคดีด้วยซ้ำ หญิงชราค่อยๆ หันกลับไปมองสามี อย่างไม่อยากจะเชื่อ ว่าเขาจะอาจหาญลงมือต่อนาง “ท่านตบข้าหรือ! ท่านตบข้าเยี่ยงนั้นรึ! ลั่วเถา! เจ้าคนสารเลว! กล้าดีอย่างไรมาตบตีข้า!”

เสียงหวานกล่าวด้วยความปวดร้าว ใบหน้าด้านที่ถูกตบทั้งเจ็บทั้งชาแต่มันไม่เจ็บเท่าใจของเธอเลยสักนิด คนลงมือตบมองภรรยาของตนอย่างไร้ความเห็นใจก่อนจะนั่งลงชันเข่าข้างหนึ่งกับพื้น ก่อนจะใช้มือจิกผมด้านหลังจนเธอต้องเงยหน้าขึ้น

เป็นครั้งแรกที่เย่จื่อเฉินถูกภรรยาตะโกนใส่หน้า เขาพลันใบหน้าชาหนึบ โกรธนางขึ้นมาจนลืมตัว ผลัวะ! "!!!" หลี่หมิ่นถัง ถูกฝ่ามือของเย่จื่อเฉินฟาดเปรี้ยงลงมา ร่างเล็กถึงปลิวลงไปกองกับพื้นนาง ดวงตาเรียวกะพริบงุนงงมิคาดว่าตนเองจะถูกสามีตบหน้า หญิงสาวคาดไม่ถึงจริงๆ

ผมตบเข้าที่ใบหน้าของผู้หญิงตรงหน้าสองครั้ง “ไอ้หน้าตัวเมีย กล้าตบผู้หญิง” แทนที่มันจะกลัว กลับกล้าต่อปากต่อคำใส่ผม เพี้ยะ!

เธอด่ากราดเสียงดังโดยไม่ถามเรื่องราว ไม่เก็บฟอร์มที่แสดงไว้ต่อหน้าพ่อแม่ในวันนั้นอีกต่อไป ฉันที่หน้าหันไปอีกข้างรู้สึกแสบๆ คันๆ ที่แก้ม ก่อนที่จะหันไปมองเธออย่างโกรธแค้น ฉันไม่ใช่มิวคนเดิม ถ้าเธอตบมา เพี้ยะ!! “ใครกันแน่ที่สำส่อน!” ฉันตบหน้าเธอกลับ ตะคอกเสียงดังอย่างโม โห “คิดว่ามีมือคนเดียวเหรอ ที่แย่งผัวมิวไปไม่พอใช่มั้ย!”

ี่บ้าน แค่นั้นใช่ไหม? เอมมันเป็นได้แค่คนที่น่ารังเกียจในชีวิตของพี่ชินเท่านั้นใช่ไหม!” น้ำตาที่ไหลออกมาในครั้งนี้คือขีดสุดท้ายของความอดทน หญิงสาวก้าวเข้าไปหาสามี ตวัดฝ่ามือตบหน้าเขาเต็มแรงเช่นกัน ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในบริเวณนั้น จากสีหน้าและแววตาของเขา มันทำให้เ� �อรู้ว่าเขาแค่พลั้งมือ แต่สำหรับเธอแล้ว มันคือความตั้งใจล้วนๆ “เอม...”

สองผัวเมียส่งเสียงขึ้นแทบจะพร้อมกัน ฉันคลี่ยิ้มเย็น ก่อนจะสะบัดตบหน้านังเมียไปหนึ่งที ก่อนจะฟาดหลังมือใส่หน้าหล่อของตัวผัวตามไปติด ๆ “ถ้าไม่มีปัญหาคุมเมียตัวเองก็อย่าออกมาแรด มึงเหมือนกัน ไม่มีปัญญาคุมผัวยังสะเออะมาหาเรื่องคนอื่นอีก อีเวร!”

​ เมื่อสิ้นความอดทนชายหนุ่มจึงตวาดมือใส่หน้าภรรยา​ด้วยความลืมตัว ไม่รู้ว่าแรงเกินไปไหมเพราะเธอหน้าหันไปเลยจากนั้นก็ล้มลงไปกับพื้น​ต่อหน้าต่อตา​ ​จนเขาเองยังตกใจ “ตุ๊บ!!”​ หญิงสาวล้มลงไปกับพื้นเพราะแรงตบของผู้ชายที่ได้ชื่อว่าสามี และตอนนี้แก้มด้านซ้ายที่โดนตบไปนั้ นมันชาไปหมดเลย น้ำตาแห่งความเจ็บปวดความเสียใจก็ยิ่งไหลออกมา​ประจานความอ่อนแอของเธอ ไม่คิดเลยสักนิดว่าคนเป็นสามีจะกล้าตบหน้าเธอเพียงเพราะปกป้องผู้หญิงคนนั้น

“สองครั้งแล้วนะที่เธอตบหน้าฉัน เธอคิดว่าตัวเองสูงส่งมาจากไหนถึงได้กล้าจองหองกับฉันแบบนี้ จำใส่หัวของเธอไว้ว่าเธอมันก็เป็นแค่ขี้ข้า อย่ามาอวดดีกับฉัน!!” “ตอแหล ทีเธอตบหน้าฉันเมื่อกี้ล่ะ ฉันไม่เจ็บหรือไง!” “ก็คุณพูดจาดูถูกฉันก่อนนี่คะ ปล่อยนะฉันเจ็บ!”พยายามแกะมืออีก� �่ายออกแต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ ซ้ำยิ่งพยายามแกะมากเท่าไหร่กรงเล็บนั้นยิ่งจิกลงบนผิวเนื้อเธอรุนแรงขึ้นมากเท่านั้น

ป้าอู๋พูดยังไม่ทันขาดคำ เจียงซานซานก็เงื้อมือขึ้นตบหน้าเธอฉาดใหญ่สองทีซ้อน ตบจนเลือดกลบปาก "ฝีมือนังแพศยานั่นอีกแล้วสินะ!" เจียงซานซานโกรธจัดจนตัวสั่นเทา "ฉันไม่มีน้องชายเลือดเย็นแบบมัน และตระกูลเจียงก็ไม่มีไอ้เดรัจฉานที่ทำร้ายลูกเมียตัวเองแบบนี้ด้วย!"