มาเฟีย

“ถ้าฉันจะเอา เธอจะห้ามอะไรฉันได้ ไม่ดีใจรึไงที่ได้ทั้งพ่อฉันแล้วก็ฉันเป็นผัวในเวลาเดียวกัน” “มันน่าตื่นเต้นดีออกเธอว่ามั้ย” “คะ คุณเป็นใคร เข้ามาได้ยังไง” เธอหมุนตัวกลับมาหาผม ท่าทางดูจะตกใจเอามากๆที่เห็นผม เธอไม่รู้สินะว่าผมเป็นลูกชายของคนที่เธอจะแต่งงานด้วย เธอคงจะสนใจแค่เงิน “ฉันว่าเธอไม่ต้องใส่มันหรอก เดี๋ยวอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเธอก็ต้องได้ถอดชุดออกอยู่ดี” ผมพูดผมกลับยิ้มร้ายๆออกมา “ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย ใครอยู่ด้านนอกช่วยด้วย!!” เธอพยายามร้องขอความช่วยเหลือ คงเล่นตัวอยากเรียกเงินเพิ่ม ได้กับพ่อผมไปตั้งเท่าไร “หุบปาก !!!” “ถอดชุดเธอออกซะ อย่าให้ฉันต้องฉีกมัน”

"ถ้าคุณไม่อยากประลองงั้นเรามาจัดนัดกระชับมิตรกันดูไหม""สมองของคุณคงคิดได้แค่เรื่องเดียวนี่สินะ ถ้างั้นวันนี้เราคงคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วล่ะ""แต่ผมคิดว่าสมองของเราก็ไม่ต่างกันหรอก ดูแค่สายตาคุณที่มอง.." ดวงตาคมคู่นั้นมองต่ำลงไปดูอวัยวะส่วนที่เขาภูมิใจมากที่สุดในร่างกาย และเธอก็ดันเผลอมองตามสายตาเขาไปอีกจนได้"มันก็แค่ดักแด้ที่เพิ่งออกจากฝักดูคุณจะภูมิใจจังเลยนะ"หมดกันความภูมิใจของกูดักแด้ที่เพิ่งออกจากฝักงั้นเหรอ! ปากเก่งแบบนี้จัดให้สักดอกดีไหมขี้คร้านจะมาขอร้องกูให้จัดอีกน่ะสิ"ถอยออกไปนะ!" เห็นว่าอีกฝ่ายเดินตรงเข้ามาเธอก็รีบหันไปเคาะประตูห้องเสียงดังเพื่อให้คนด้านนอกเปิด "กรี๊ดดด" ทรงอัปสรสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่สัมผัสกับสะโพกของเธอหญิงสาวหลับตาลงแล้วกลั้นหายใจหันกลับมาก่อนจะยกเข่าขึ้นสูงเพื่อที่จะกำจัดจุดอ่อนของอีกฝ่าย"กรี๊ดด ปล่อยนะ!" แต่ขาของเธอถูกมือหนาจับล็อกไว้ในท่ายก "ไอ้เลวปล่อยฉัน!" เธอสวมใส่กระโปรงเลยทำอะไรไม่สะดวก แถมตอนนี้ขาที่ยกขึ้นมาเมื่อครู่ก็ถูกอีกฝ่ายจับล็อกไว้ในท่าเดิม

"สัญญามาก่อนสิว่าจะไม่ทำอะไร" "อะไรที่คุณหมายถึงคืออะไรล่ะ" "แบบว่า..เรื่องอย่างว่าไง" "อะไรคือเรื่องอย่างว่า" "ก็เรื่องบนเตียงไง" "เรื่องบนเตียง?" "แบบที่คุณเคยทำกับฉัน" "เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า เท่าที่ผมจำได้คุณทำผมก่อนนะ ขึ้นขย่มนับครั้งไม่ได้เลย" "ไอ้บ้า! แล้วแกจะพูดทำไม" "จุ๊ๆ อย่าเสียงดังสิเดี๋ยวแม่ก็ได้ยินหรอก" "จะได้ยินได้ยังไงอยู่คนละห้องกัน" "บ้านผมไม่ได้เก็บเสียงนะ เวลาครางก็อย่าใช้เสียงดัง" "คราง?" เวทมนต์กลั้นยิ้มไม่ได้จนเผลอยิ้มออกมา "คนบ้าใครจะคราง" ____________ "ทำไมต้องซื้อยาคุมด้วย" "ฉันไม่อยากท้อง" "แต่ผมอยากมีหลานให้ย่าอุ้มแล้ว" "คุณจะบ้าเหรอ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย" "แทงต่ำกันทุกคืนขนาดนี้ยังจะไม่เป็นอะไรกันอยู่อีกเหรอ" "คุณพูดอะไร!"

‘ห้ามหึง ห้ามหวง ห้ามแสดงความเป็นเจ้าของฉัน…จำไว้’ นั่นคือคำพูดของ ‘ฟาโรห์’ มาเฟียร้ายกาจบ้าอำนาจและไม่เคยสนหัวใคร เขาพูดเสียงนิ่งเรียบแต่แฝงไปด้วยความดุดันใส่เธอ ในวันแรกที่ลากเธอขึ้นเตียงเพื่อขัดดอก ‘มิรัน’ ต้องยอมทุกอย่างแม้กระทั่งทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเองลงเพื่อแลกกับชีวิตของพี่สาวตัวเองไว้… แค่ต้องนอนกับเขาหนึ่งปีเต็มคงไม่เป็นอะไรหรอก เพราะไอ้คำว่า ‘ห้ามรู้สึกกับเขา’ เธอทำได้อยู่แล้ว เป็นเขาต่างหากที่ต้องจำคำนี้ไม่ใช่เธอ!

ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งกัดปากตีนถีบ หนีเจ้าหนี้หัวซุกหัวซุน แต่สุดท้ายก็ไม่รอด ระหว่างที่กำลังจะถูกเจ้าหนี้จับตัว เธอได้รับความช่วยเหลือจากชายแปลกหน้าที่เห็นกันเพียงครั้งเดียวในสถานบันเทิง แต่อีกฝ่ายกลับยอมช่วยเหลือและเอาเธอไปอยู่ด้วย ทว่าอีกฝ่ายดูเป็นคนลึกลับ มีบางอย่างชวนให้สงสัยว่าเขาคือกันแน่ ครั้นทุกอย่างรอบตัวมีแต่อันตราย

เมื่อต้องตกอยู่ในสถานการณ์ตกกระไดพลอยโจรบะหมี่สาวน้อยวัยยี่สิบสี่ปี ที่อยู่ๆ ถูกพ่อแม่บังเกิดเกล้าบังคับให้แต่งงานกับคนแปลกหน้าเพียงเพราะสัญญาใจของคนรุ่นพ่อที่ให้ไว้กับเพื่อนรักก่อนลาจากกันชั่วนิรันดร์

เธอมีทุกอย่าง…ยกเว้น...หัวใจของเขา เขาไม่มีอะไรเลย…นอกจาก...ความฝันและศักดิ์ศรี แต่เมื่อความแตกต่างถูกเชื่อมด้วยความรู้สึกที่จริงใจ ลูกคุณหนูผู้ไม่เคยรักใครก่อน แต่เมื่อหัวใจดันเต้นแรงให้กับเขาคนนั้น เธอจึงต้องอาศัย “แก๊งเพื่อนสาวสุดป่วน” เพื่อภารกิจที่ยิ่งใหญ่!

เธอเกลียดเขา และเขาเองก็เกลียดเธอ แต่ทำไงได้ ก็คนมันพลาดไปแล้ว ขอให้เธอกับเขาอย่าเพิ่งฆ่ากันตายก่อนครบกำหนดวันหย่าละกัน!!

"แลกกับร่างกายของฉัน คุณจะช่วยทำให้พวกมันพังพินาศได้หรือเปล่า" ดีแลน เขาคือประธานสุดร้าย พ่วงด้วยตำแหน่งหัวหน้ามาเฟียตระกูลเดรโก เย็นชามาดเข้ม ไม่เคยรักใคร แต่กลับมีเลขาเป็นเมียในสมรสแทน ปลายฝน เธอคือเลขาสาวใสซื่อ ที่แอบมีมุมมืดที่ใครต่างคาดไม่ถึง สามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อคนที่รักแม้กระทั่งการแลกอิสระที่เหลืออีกครึ่งชีวิตของตัวเอง

"วันนั้นเธอไม่ได้กินยาคุมหรือไง" "กิน" "แล้วท้องได้ยัง" "ก็ท้องแล้วนี้ไง" "ฉันไม่รับผิดชอบ เธอไปมั่วกับใครมา" "ฉันจะมีอะไรกับคุณแค่คนเดียวนะ" ------++------ เวฆา หรือ เว หนุ่มใหญ่วัยสามหกผู้ซึ่งเป็นเจ้าของเกาะที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับรังนกเพื่อบังหน้า แต่แท้จริงแล้วเขากลับเป็นพวกมาเฟีย เขาทำงานผิดฎหมายหลายอย่าง ----------++--------- พริมา หรือ ไข่มุก ทนายสาวอนาคตไกลวัยยี่สิบต้นๆ เธอทำงานให้พ่อเลี้ยงอาทิตย์ซึ่งต้องดูแลทุกอย่างด้านกฎหมายของครอบครัวนี้ เธอเก่งแทบจะรอบด้านแต่ทั้งหมดมันมาจากการกดดันของครอบครัว ----------++-------- เขาไม่ยอมรับ เธอไม่ยอมเสียหน้า เรื่องนี้เป็นภาคต่อของเรื่อง พันธนาการรักนายก้อนหิน นะคะ