มาเฟียร้ายพ่ายรักนางบำเรอ Mga Nobela at Kwento

อัฟฟานหัวเราะเสียงดัง พลางกระตุกยิ้มทรงเสน่ห์และช่างเป็นรอยยิ้มที่เจ้าเล่ห์แสนจะชั่วร้ายที่สุดในความคิดของมาราตี “เจ้าจะเกลียดข้าหรือรักข้าแทบขาดใจ ข้าก็ไม่สน ข้าจะสนก็เพียง แต่เรือนร่างของเจ้า ฐานะของเจ้าคือตัวประกันอันทรงเกียรติแต่ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือเชลยและนางบำเรอเท่านั้น ข้าชักติดใจนางบำเรอเช่นเจ้าเสียแล้วสิ เรื่องอันใดจะปล่อยเจ้าไปง่ายๆ” มือใหญ่ลูบไล้เพื่อยืนยันคำพูด สายตาร้อนแรงแสดงถึงความต้องการ มองสบกับดวงตาสีน้ำตาลเข้มจนหญิงสาวเสมองไปทางอื่นเพราะสู้แรงตาเขาไม่ไหว

10 ( ไม่มีทางหลง ) ~✧✧✧~ Per* "อัยวารู้ค่ะ ว่าสถานะอัยวาแค่นางบำเรอของคุณ แต่ขอร้องล่ะค่ะ คุณอย่าย้ำให้อัยวาต้องรู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงไม่มีศักดิ์ศรีเลยนะคะ" คำพูดของเธอยังวนเวียนอยู่ในหัวของมาเฟียหนุ่ม หลังเสร็จกิจกรรมรักบนเตียงอันเร่าร้อน ไม่มีบทสนทนาใด ๆ จากค นทั้งคู่อีก

มาเฟียหนุ่มหันไปบอกคำนิยามกับตัวเธอที่เขามีให้ เธอคือนางบำเรอที่คอยรองรับอารมณ์ความต้องการของเขา ไม่มีคำใดเหมาะกับเธอมากกว่าคำนั้นอีกแล้ว "คุณจะเรียกอะไรก็เรื่องของคุณแต่หนูเรียกแฟน แฟน แฟน และแฟน"

"ใช่ครับ เราจะแพ้มันไม่ได้ ส่วนเรื่องคุณเมเบลเราค่อยกลับไปจัดการทีหลังก็ได้ครับนาย แต่ตอนนี้เราต้องจัดการหนามที่มันกำลังเสียบแทงหัวใจของเราออกให้พ้นเสียก่อน" "ใช่ กูต้องจัดการเรื่องของไอ้ฟาโรห์ก่อน ส่วนเรื่องของเมเบลกับไอ้หมอนั่น กูจะกลับไปคิดบัญชีทีหลัง"มุมปากหยักกระตุกย ิ้มร้าย โนอาห์ยื่นมือไปคว้ารูปถ่ายในขณะที่เมเบลกำลังก้าวขาเดินเข้าไปในห้องพักคนไข้

แม่ง สาบานเลยว่าถ้ามีโอกาสเขาจะคิดดอกเบี้ยจากยัยนางทาสคนไม่โปรดคนนี้จนจ่ายไม่ไหว มวลอารมณ์ซับซ้อนหลากหลาย กอปรกับความปวดหนึบที่ตัวตนใต้กางเกงราคาแพงยิ่งทำให้มาเฟียหนุ่มละเลงลิ้นร้อนลงบนกลีบดอกไม้บอบบางของอีกฝ่ายเพื่อปรนเปรอความสุขให้ตามที่ยัยนางทาสคนไม่โปรดร้อ

เล่ห์รัก มาเฟียร้าย *หง ฟางเซียน เพราะฉันเกิดมาในตระกูลมาเฟีย ที่มีคนหมายหัวรอบด้าน ผู้เป็นบิดาที่เคารพรักจึงต้องการให้ฉันเรียนการต่อสู้ แต่ฉันก็โดดเรียนตลอดจนป๊าต้องหาคนมาคอยคุ้มครองชีวิต ซึ่งฉันก็ไม่รู้หรอกว่าไปหามายังไง หน้าตาก็ดี แต่อัธยาศัยไม่ได้เรื่อง นอก จากยืนทำหน้านิ่งเหมือนรูปปั้น โอ้ยยย!ใครก็ได้เอาหมอนี่ไปทิ้งที

มาเฟียหนุ่มเอ่ยพร้อมกระตุกยิ้มร้ายออกมาเมื่อเห็นสีหน้าบิดเบี้ยวของหญิงสาวที่ถูกมือของเขากระตุนอารมณ์รัก "อื้อ~ อ้า~ " โมเน่เม้มปากแน่นอย่างพยายามกลั้นเสียงครางแต่ก็ไม่เป็นผลจนต้องครางปากครางออกมาเสียงกระเส่าเมื่อถูกมือร้ายของมาเฟียหนุ่มหมุนวนกลีบกุหลาบของเธอเน้นๆ

ยิ้มบางๆ "คืนนี้เธอจะยอมเป็นของฉันหรือยัง" "คือ มะลิ" "ฉันรักเธอนะ แล้วเธอล่ะรักฉันบ้างไหม" "มะลิรู้ค่ะว่าพี่รักมะลิ มะลิก็รักพี่เหมือนกัน" เดินเข้าไปสวมกอดร่างหนาไว้แน่น

ทว่าด้วยการแต่งตัวด้วยชุดสีดำทั้งชุดกับรอยสักมังกรเต็มแขน ทำให้เธอไม่กล้าที่จะสบตาตาดุโดยตรง ดูยังไงก็มาเฟียชัดๆ “นี่น่ะเหรอ คนที่แกพูดถึง” เฟยหรงเอ่ยถามลูกชายเสียงเข้ม จนผกาแก้วซึ่งเป็นภรรยาต้องเดินไปเอ็ดสามีที่ยังทำหน้าบอกบุญไม่รับ

เสียงทุ้มเป็นภาษาอังกฤษถูกเอ่ยออกมา ความอบอุ่นอ่อนโยนของเขาพอจะช่วยให้จิตใจที่กำลังสับสนสงบลงได้บ้าง แต่อิงฟ้าก็ยังไม่มีคำตอบให้ตัวเองอยู่ดี ภาพเหตุการณ์ระหว่างทั้งคู่ตั้งแต่วันแรกฉายย้อนกลับเข้ามาในหัว เธอยังจำสีหน้าและท่าทางเย่อหยิ่งของมาเฟียร้ายได้ชัดเจน ภาพเขาหลอกล่อเธอด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ หรือตอนมอบข้อเสนอให้ คืนวันผ่านไปเรื่อย ๆ สายตาที่เคยมีแต่ตัณหาราคะก็เปลี่ยนเป็นความลุ่มหลงคลั่งไคล้ ก่อนที่มันจะอัดแน่นไปด้วยความหวงแหน