มาเฟียร้ายพ่ายรักนางบำเรอ Mga Nobela at Kwento

มาเฟียเจ้าเล่ห์ยิ้มหวานพลางขยิบตาก่อนจะหันกลับไปตั้งหน้าตั้งตาขับรถดังเดิม "กึด!" ยุบหนอ พองหนอ แฉะแล้วหนอ!! ทำไมความรักครั้งแรกของฉันมันถึงได้ปั่นป่วนหัวใจขนาดนี้ ที่เขาบอกกันว่าหากเจอถ้ำที่มีเสือ กับถ้ำที่มีมาเฟียให้เลือกอยู่ถ้ำที่มีเสือ ก็เพราะพวกมาเฟียรับมือยากอย่า งนี้ไงล่ะ ------------

ลำแขนเรียว ทุบลงบนเตียง หลายต่อหลายครั้ง เพื่อระบายความโกรธ. ….สมควรแล้วกับรอยแดงบนใบหน้าที่มันคงจะปรากฏแก่สายตาคนอื่นในไม่ช้า ก็หล่นเงื้อมมือสุดเอื้อมแขน ฟาดมันแบบไม่ออมแรง…ไม่เคยรู้สึกโมโห และโกรธใครเท่าผู้ชายคนนี้เลย ….มันน่าจะตบอีกสักข้าง…ให้หน้าหล่อๆ พังไปเลย…เ ขาจะได้รู้ซะบ้าง ว่าฉันนะใคร >>>…ริก้า / คีเรียนริกา มาลัยวัลย์….นางร้ายในละครเชียวนะ

พันธะ(รัก)เมียบำเรอ บทที่ 18 "ขอโทษครับนาย" มาถึงวัลลภก็โค้งลำตัวขอโทษยกใหญ่เลย

EPISODES 8 | อยู่ในอำนาจ "คุณคะ ฉันเป็นแค่ผู้หญิงบำเรอของคุณ ความจริงแล้วเราไม่จำเป็นต้องแต่งงานกันด้วยซ้ำ” พราวฟ้าพยายามเกลียกล่อมมาเฟียตรงหน้า ทว่าชายหนุ่มกลับเอ่ยตอบเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ด้านขวา คือ เซียวเล่ห์ มาเฟียจากมังกรดำ…ที่เหมือนจะพ่ายแพ้และยอมจำนน เสียงในห้องเงียบจนได้ยินเสียงจิบชา โคจิโร่: “การจับมือกันครั้งใหม่นี้ จะลบอดีตทั้งหมด เราจะเป็นพันธมิตรที่ไร้ศัตรูอีกต่อไป…” (เสียงปรบมือเบา ๆ จากฝั่งญี่ปุ่น)

แต่ตอนนี้คงไม่ได้ เพราะตั้งแต่เธอเข้าห้องผิดในคืนนั้น มาเฟีย ตัวร้ายก็ไม่ยอมให้เธอห่างกายเลยสักครั้ง เธอทำแผลให้เขาเสร็จก็เผลอมองแผ่นอกแน่นที่สะท้อนแสงจันทร์ หนุ่มอิตาลีน่ากินทุกคนจริง ๆ

เอเดรียนเหยียดยิ้มกับชัยชนะของเขา “คุณฉลาดนี่ มิสเมย์ สายเลือดแม่ของคุณนี่มันแรงจริง ๆ แต่คุณก็ต้องจำไว้ด้วยเหมือนกันว่าคุณอยู่กับผมในฐานะผู้หญิงของผมเท่านั้น” นางบำเรอต่างหาก...แค่เอเดรียนไม่เรียกเธอว่าอย่างนั้นก็เท่านั้นเอง หญิงสาวที่ตอนนี้อยู่อย่างคนไร้ทางสู้เม้มปากเ ข้าหากันแน่น เธอกำลังจะเก็บกลั้นน้ำตาที่รื้นขึ้นมาไม่ไหว ชายหนุ่มยืดตัวขึ้นยืนหลังตรงและมองเธอด้วยสายตาหยามเหยียด

“ก็ฉันอยากมาอยู่ แกนี่ยังไงมีผัวรวย ดีๆ ไม่ชอบหรือไง แต่จำไว้นะ แกต้องปรนนิบัติลูกเขยฉันดีๆ อย่าไปขัดใจเขาเชียวล่ะ เกิดเขามายึดของคืน แล้วฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน อุตส่าห์ไปคุยให้นังอ้วนฟังซะเยอะ” “แม่!” พัทตราร้องเสียงหลง กลัวเหลือเกินว่าคนอื่นจะรู้เรื่องที่เธอตกเป ็นนางบำเรอของมาเฟียหนุ่ม ที่ได้เจอหน้ากันไม่ถึงเดือน แต่ทว่าความรู้สึกในใจกลับแย้งว่าเธอและเขารู้จักกันมาเนิ่นนานแล้ว

นางบอกกล่อมลูกสาว “พี่แทคจะน่าสงสารทำไมคะ จอมว่าพี่เขาคงดีใจมากกว่าที่จอมไม่อยู่ให้รำคาญตา แม่คะ แค่นี้ก่อนนะคะ จอมรักแม่ทิพย์กับพ่อภูนะคะ” เธอบอกรักท่านแล้วรีบกดวางสายทันทีเมื่อหนึ่งฤทัยเดินกลับมาหา

ื่นกามตัณหากลับอ้วนลงพุงเฟอะฟะน่าเกลียดน่าขยะแขยงตายยากตายเย็นจนฉันต้องเป็นคนวางยามันให้ตายแล้วสมบัติทุกย่างของมันก็ตกมาเป็นของฉันทุกอย่างแบบสมบูรณ์แต่ฉันมารู้ภายหลังว่ามาร์คัสที่ฉันคบหาอยู่ด้วยนั้นแท้จริงแล้วมันลูกมาเฟียที่จะสั่งฆ่าใครก็ได้หากตอนนั้นไมเคิลไม่ถูกมัน ฆ่าชีวิตฉันก็ไม่ได้บัดสบขนาดนี้เพราะมันคนเดียว"