ยามวสันต์พัดหวน นิยาย & เรื่องราว

ชายชราหยิบ 《เหม่อมองยามวสันต์ฤดู》 ที่เฉินฝานเพิ่งเขียนขึ้นมา “ธานีล่มภูผาหินหาสูญไม่ ตอนวสันต์มีแต่ไม้อีกใบหญ้าขึ้นหนาทึบ หวนคะนึงชมบุปผาน้ำตาหลั่ง แว่วได้ยินสกุณาถึงถิ่นเดิม ไฟสงครามที่คุกรุ่นนานสามเดือน ข่าวสารจากบ้านเดิมดั่งได้ทอง สีเกศาเปลี่ยนขาวชวนส ยอง คงไม่ต้องขมวดมวยด้วยแล้วเรา”

คืนก่อนออกเดินทางไปเที่ยว ซูหร่านแท็กผมในกลุ่ม “นายเช็กตั๋วเครื่องบินของนายหน่อยสิ” ผมเปิดดูตั๋วเครื่องบินที่จองไว้ ปรากฏว่าตั๋วถูกยกเลิกและขอคืนเงินแล้ว ตั๋วถูกยกเลิกเมื่อสามวันก่อน ยังไม่ทันได้พิมพ์อะไร ก็มีข้อความเด้งมาในกลุ่มไม่หยุด เย่หล่าง: [ผมพนันกับพี่หร่านไว้ว่าพี่จะเช็กตั๋วก่อนออกเดินทางหรือเปล่า ผมพนันว่าพี่ไม่มีทางเช็กดู แต่พี่หร่านดันบอกให้พี่เช็กดูซะอย่างนั้น โกง!] ซูหร่าน: [พอเหอะ ยังไงนายก็แพ้แล้ว ถึงเขาเพิ่งรู้เมื่อกี้ก็เถอะ รีบจองตั๋วใหม่เลย แต่คงไม่ได้นั่งด้วยกันนะ] พวกเขาคุยกันสนุกมาก เหมือนครั้งที่แล้วพวกเขาก็พนันกันว่ากี่วันผมถึงจะรู้ว่าห้องพักที่โรงแรมถูกเปลี่ยนเป็นห้องนอนรวมสามคน และผมคือคนที่ต้องนอนเตียงเสริม รวมถึงก่อนหน้านั้นพวกเขาก็พนันกันว่าผมจะรู้หรือเป