รักที่เป็นม่านหมอก の小説・ストーリー

“ฉัน...” เอวบางถูกมือหนาลูบไล้ทำเอานิชาดาชะงักคำของตน แล้วก็เป็นโอกาสให้ชายหนุ่มเอ่ยแทน “หมอกเป็นคนรักของผม” “ว่าไงนะ”

สียงได้ไม่เต็มที่ แต่คุณหมอหนุ่มก็รู้ว่าตอนนี้คนรักนั้นกำลังมีอารมณ์แบบไหน แรงบีบรัดที่นิ้วทำให้เขาเข้าใจทุกอย่างได้ดี หญิงสาวลมหายใจกระชั้นถี่ขึ้นจนในที่สุดเธอก็หมดความอดทน เอวาริณเกร็งกระตุกถี่ ร่างกายปล่อยน้ำหวานออกมาจนเยิ้ม ปากเล็กที่ดูดกินแท่งร้อนอยู่ก็ดูดแรงข� �้นจนธีรกานต์ปวดร้าวจวนเจียนระเบิด “ที่รักพอก่อน พี่อยากแตกใน”

ฉันหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ถามเซี่ยสือว่า "คุณรักฉันไหม?" ลูกกระเดือกเซี่ยสือขยับ ดวงตาปกคลุมไปด้วยหมอก "ผมรัก..." น่าขยะแขยงจริงๆ ฉันมองเขาอย่างสงบ "แต่ตอนนี้ ฉันมีแต่เกลียดคุณเท่านั้น"

ฉันมองดูภาพชายหญิงรักกันหวานชื่อแบบนี้ ในใจกลับเหมือนถูกมีดทิ่มแทง ถ้าหากฉันยังมีชีวิตอยู่ ก็เป็นสิ่งกีดขวางระหว่างพวกเขาจริงๆ ที่แท้ไม่รักคนคนหนึ่งแค่ชั่วพริบตาเท่านั้นจริงๆ ควาามรักลำเอียงต่อลู่หลีหายสาบสูญไปจนหมดในแวบเดียว

โดยไม่มีข้อแม้ รัก...โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน รัก...เพียงแค่อยากเห็นอีกฝ่ายมีความสุข เพียงเท่านี้ ‘รอยน้ำตา’ ก็จะค่อย ๆ จางหายไป กลายเป็นหัวใจรักที่เต็มไปด้วยความสุขไม่มีรอยน้ำตาอีกต่อไป...

เธอย้อนแววตากระหยิ่ม ครั้นนึกถึงบทรักของชายหนุ่มหลังจากที่โรมรันกันมาเกือบทั้งคืน เธอก็ได้แต่บอกตัวเองว่า เธอยังไม่อยากเสียเขาไปในตอนนี้เด็ดขาด. “คุณมันร้าย” พายุจิกตาค่อนขอด เพราะคำพูดของขวัญข้าวเมื่อคืน ทำให้เขาตกหลุมและขาดความยับยั้งชั่งใจ... ‘ทำไมมาดื่มคนเดียวล่ะ คะ เอ๊ะ หรือว่าไม่มีใครคบ หรือฝีมือตก...’

ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย ปลายนิ้วแข็งแรงปัดป่ายหยาดน้ำตาออกจากแก้มนวลอย่างอ่อนโยน “ครับ...ผมรักคุณ มันอาจจะเร็วไป แล้วคุณก็อาจไม่เชื่อผม” ดวงตาคมเข้มเฝ้ามองเรียวปากอิ่มอย่างหลงใหล ก่อนค่อยๆ แนบริมฝีปากลงกลีบปากนุ่มอย่างนุ่มนวล ก่อนทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ ฝ่ามือร้อนลูบไล้ลงต่ำ สอดหายเข้าไปภายในเพื่อปลดปล่อยความอวบอิ่มซึ่งล้นทะลักให้ออกมา

เดนิมตอบเสียงเรียบ “ดวงดาวก็เหมาะที่จะประดับและส่องแสงระยิบระยับเป็นเพื่อนดวงจันทร์หากเอื้อมเอามาวางไว้บนฝ่ามือมีแต่จะหม่นแสงสักวันแสงในตัวก็จะหมดไปความรักก็เช่นกันผมได้เรียนรู้ว่าบางครั้งรักที่ดีไม่จำเป็นต้องได้ครอบครองได้แค่เพียงนั่งมองตรงนี้ก็สุขใจ”

“ถ้าหนูดาเสียโฉม... “ยังไงผมก็ยังรักยังต้องการหนูดาเสมอแหละ ความรักเมื่อเกิดขึ้นแล้วใช่ว่าจะกำจัดทิ้งไปง่ายๆ ได้เมื่อไหร่ ยิ่งกับผมด้วยแล้ว กว่าจะรักเป็นก็ใช้เวลาเกือบครึ่งชีวิต เพราะฉะนั้นคงยากที่จะเลิกรัก” “จนเดี๋ยวนี้หนูดาก็ยังไม่เข้าใจเลยค่ะว่าทำไมคุณถึงมารักหนู ดา”

เมฆหมอกหนาแน่นก็ไมเท่าความรักที่มีให้คุณหมอหนวดผู้งดงาม พูดถึงก็คิดถึงอีกแล้วอยากกลับไปนอนกอดทุกคืนตื่นมาเจอกันทุกวัน โลกช่างงดงามอะไรเช่นนี้นี่สินะความงดงามแห่งรัก ครื้นนนนนนน!!! เปรี้ยงงงงงง ซ่า~ แม่ง...เปียกซก ทั้งแม่ทั้งลูก