Novel & Cerita รักวัยเด็ก

WAR(S) ZONE สอนให้รัก Teach To Love [นักรบ*พิมมี่] นิยายเรื่องนี้มีเนื่อหาเหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 20ปีขึ้นไป นักอ่านที่มีอายุต่ำหว่า 20ปี ควรได้รับการแนะนำ

“นายรักพี่ขนาดนั้นเลยเหรอ” มายด์ผงกศีรษะขึ้น ช้อนดวงตาจ้องมองใบหน้าแฟนเด็ก พลันทำให้ดวงตาของเธอและเขาสบกัน “อือ” เสียงทุ้มดังขึ้นในลำคอ “รักมากเลยครับ”

แม่ไม่รักฉัน แม่ไม่เคยกอดฉัน ไม่เคยบอกว่ารักฉัน ฉันรู้ดี เพราะฉันทำเงินให้แม่ไม่ได้เท่าพี่ๆ ของฉันทั้งสองคน ในตอนที่ฉันอายุได้เจ็ดขวบ แม่ก็บอกยายว่า “หนูจะไปหาห้องเช่าใกล้ย่านศูนย์กลางธุรกิจ เด็กสองคนจะได้อยู่ใกล้ห้องถ่ายทำ”

"เธอทำไมใจแข็งนักวะ เธอไม่เห็นใจฉันบ้างเลยเหรอ" "พี่ไม่รู้หรอกนะว่าอนาคตมันจะเกิดอะไรขึ้น แต่ตอนนี้พี่อยากขอเวลา ไม่ใช่แค่พี่หรอกที่ต้องการเวลา น่านเองก็เหมือนกัน ถ้าเราห่างกันมันอาจะทำให้เราได้รู้ว่าจริงๆ แล้วเราต้องการอะไรกันแน่ บางทีน่านอาจจะไม่ได้ต้องการพี่จริงๆ มันอาจจะเป็นแ ค่เพียงความผูกพันธ์หรือความเคยชินก็ได้ ถ้าพี่กับลูกไม่อยู่แล้วน่านคิดถึงเด็กๆ น่านก็ไปหาพวกแกได้นะพี่ไม่ได้ห้ามเพราะพี่รู้ว่าน่านรักลูกมากแค่ไหน" "ไม่ใช่แค่ลูกหรอกนะที่ฉันรัก แต่เธอ.....ฉันก็รัก"

EP55 - รักเย็นชา (มิดไนท์) ผ่านคืนวันมาจนครบรอบ3ขวบเด็กชายตัวน้อยมิดเดย์ ในขณะที่วัยกำลังพูดกำลังซน พ่ออย่าฃมิดไนท์ก็หลงลูกรักทั้งสองแบบหัวปักหัวปำมินนี่ก็กำลังโต เรียนรู้ทุกอย่างด้วยตัวเองและเริ่มติดพ่อน้อยลง แต่กลับยังติดแม่อย่าฃไอวี่เหมือนเดิม

‘เพราะพี่ใจดีเหรอ’ ‘เพราะหนูอยากกินขนมเยอะ ๆ’ ‘พี่สัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอ แต่ตอนนี้เธอต้องเลิกร้องไห้ก่อน” เด็กชายวัย 12 ปีให้สัญญากับเด็กหญิงผมเปียซึ่งตอนนั้นเธอเพิ่งมีอายุเพียง 6 ปี

เธอสารภาพออกมาอย่างกล้าหาญและร้อนแรง ฉันมองดูเธอที่มัดผมสองข้าง ดวงตาของเธอใสซื่อและอ่อนหวาน เมื่อเธอยิ้มก็เผยให้เห็นรอยบุ๋มที่แก้มทั้งสองข้าง น่ารักและอ่อนหวาน คล้ายกับซูจิ่นเยว่ ทันใดนั้น ฉันก็นึกถึงสมัยเรียนตอนที่ลี่สุยอานเป็นที่นิยมมาก มีแต่สาวน่ารักไม่ขาด สายมาสารภาพรักกับเขา

“แฟนอะไรของมึง อายุเพิ่ง 2 ขวบ จะมามีแฟนอะไร ยังเพิ่งจะหัดว่ายน้ำ วาดรูป” “พรืด นี่ไง กูว่าละ ไอ้ไคน์ ระวังว่ามึงจะรักครีมรินเกินความจำเป็นเกินไปนะเว้ย เด็กเขาก็ต้องได้เจอโลกภายนอก ต้องรู้จักความรัก ต้องได้รู้จักการอกหัก เพราะมันเป็นเรื่องธรรมดา”

มันอาจจะไม่ใช่ความรักในแบบผู้ใหญ่ แต่มันก็คือความรักที่พัฒนาขึ้นตามวัย จากเด็กน้อยวัยเตาะแตะ พยายามจะอุ้มน้องตัวน้อยที่นอนแกว่งแขนขาเป่าน้ำลายเล่นคนเดียว โตขึ้นอีกหน่อยก็จูงแขนขาวอวบราวลากบัวเดินเล่นอย่างเก้กัง ทุกช่วงเวลาขององศามีขุนเขา

หนูน้อยทำตาบ้องแบ๊วไร้เดียงสาขณะถาม “รักสิครับ” “เหมือนน้องวากับพี่คิมเลยค่ะ เราสองคนรักแม่น้ำผึ้งมากเลย” หนูน้อยหัวเราะดีใจที่พ่อรักแม่เหมือนเธอและพี่ชาย แล้วเด็กน้อยก็ถามโน่นถามนี่สารพัด มีคำถามที่ถามได้ไม่หยุดหย่อน แต่เขาก็คอยตอบอย่างใจเย็น เพราะรู้ว่าเด็กวัยนี้อยู ่ในวัยกำลังเรียนรู้ ป้อนเรื่องดีไม่ดีก็จะจดจำได้แม่นยำ