รักวัยเด็ก Novels & Stories

"เธอทำไมใจแข็งนักวะ เธอไม่เห็นใจฉันบ้างเลยเหรอ" "พี่ไม่รู้หรอกนะว่าอนาคตมันจะเกิดอะไรขึ้น แต่ตอนนี้พี่อยากขอเวลา ไม่ใช่แค่พี่หรอกที่ต้องการเวลา น่านเองก็เหมือนกัน ถ้าเราห่างกันมันอาจะทำให้เราได้รู้ว่าจริงๆ แล้วเราต้องการอะไรกันแน่ บางทีน่านอาจจะไม่ได้ต้องการพี่จริงๆ มันอาจจะเป็นแ ค่เพียงความผูกพันธ์หรือความเคยชินก็ได้ ถ้าพี่กับลูกไม่อยู่แล้วน่านคิดถึงเด็กๆ น่านก็ไปหาพวกแกได้นะพี่ไม่ได้ห้ามเพราะพี่รู้ว่าน่านรักลูกมากแค่ไหน" "ไม่ใช่แค่ลูกหรอกนะที่ฉันรัก แต่เธอ.....ฉันก็รัก"

" น้องมึงน่ารักว่ะ" " มึงครองตัวเป็นโสดเกือบจะ 30 แล้วนี่มึงคิดที่จะเคลมเด็กอายุแค่ 18 เองหรอน้องกูยังไม่ถึง 18 เลยนะมึงคิดที่จะเอาน้องกูเป็นเมียแล้วหรอ" " จะบ้าหรอกับน้องเขาแค่พี่น้องเท่านั้นเองแค่ว่าน้องเขาน่ารัก"

"หนูไม่สนค่ะ รักก็คือรักไม่เกี่ยวกับอายุสักหน่อย" เสียงหวานตอบกลับคุณหญิงภนิตาไปด้วยความจริง เธอไม่เคยสนใจเรื่องอายุหรืออะไรที่คนส่วนใหญ่ชอบสนใจกันอยู่แล้วเพราะความรู้สึกไม่จำเป็นต้องเอาอะไรพวกนั้นมาวัดเลย อีกอย่างเธอก็รักของเธอมาตั้งนานเธอเปิดเผยกับพ่อแม่มาตล อดไม่เคยปิดมีก็แต่ตากับยายที่ยังไม่รู้เท่านั้นเอง

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ผู้ที่มีอายุต่ำกว่าสิบแปดปีควรได้รับคำแนะนำ สสาร นิยารัก และ เรื่องสั้น อีโรติก สำหรับผู้ใหญ่ สสาร เป็นนิยายรัก และ เรื่องสั้นอีโรติกสำหรับผู้ใหญ่ หรือ PWP (P**n Without Plot): เรื่องราวที่เน้นความสัมพันธ์ทางกาย (NC) ของตัวละครเป็นหลัก ไม่เหมาะสมสำหรับเยาวชน

EP55 - รักเย็นชา (มิดไนท์) ผ่านคืนวันมาจนครบรอบ3ขวบเด็กชายตัวน้อยมิดเดย์ ในขณะที่วัยกำลังพูดกำลังซน พ่ออย่าฃมิดไนท์ก็หลงลูกรักทั้งสองแบบหัวปักหัวปำมินนี่ก็กำลังโต เรียนรู้ทุกอย่างด้วยตัวเองและเริ่มติดพ่อน้อยลง แต่กลับยังติดแม่อย่าฃไอวี่เหมือนเดิม

‘เพราะพี่ใจดีเหรอ’ ‘เพราะหนูอยากกินขนมเยอะ ๆ’ ‘พี่สัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอ แต่ตอนนี้เธอต้องเลิกร้องไห้ก่อน” เด็กชายวัย 12 ปีให้สัญญากับเด็กหญิงผมเปียซึ่งตอนนั้นเธอเพิ่งมีอายุเพียง 6 ปี

เธอสารภาพออกมาอย่างกล้าหาญและร้อนแรง ฉันมองดูเธอที่มัดผมสองข้าง ดวงตาของเธอใสซื่อและอ่อนหวาน เมื่อเธอยิ้มก็เผยให้เห็นรอยบุ๋มที่แก้มทั้งสองข้าง น่ารักและอ่อนหวาน คล้ายกับซูจิ่นเยว่ ทันใดนั้น ฉันก็นึกถึงสมัยเรียนตอนที่ลี่สุยอานเป็นที่นิยมมาก มีแต่สาวน่ารักไม่ขาด สายมาสารภาพรักกับเขา

“แฟนอะไรของมึง อายุเพิ่ง 2 ขวบ จะมามีแฟนอะไร ยังเพิ่งจะหัดว่ายน้ำ วาดรูป” “พรืด นี่ไง กูว่าละ ไอ้ไคน์ ระวังว่ามึงจะรักครีมรินเกินความจำเป็นเกินไปนะเว้ย เด็กเขาก็ต้องได้เจอโลกภายนอก ต้องรู้จักความรัก ต้องได้รู้จักการอกหัก เพราะมันเป็นเรื่องธรรมดา”

มันอาจจะไม่ใช่ความรักในแบบผู้ใหญ่ แต่มันก็คือความรักที่พัฒนาขึ้นตามวัย จากเด็กน้อยวัยเตาะแตะ พยายามจะอุ้มน้องตัวน้อยที่นอนแกว่งแขนขาเป่าน้ำลายเล่นคนเดียว โตขึ้นอีกหน่อยก็จูงแขนขาวอวบราวลากบัวเดินเล่นอย่างเก้กัง ทุกช่วงเวลาขององศามีขุนเขา

หนูน้อยทำตาบ้องแบ๊วไร้เดียงสาขณะถาม “รักสิครับ” “เหมือนน้องวากับพี่คิมเลยค่ะ เราสองคนรักแม่น้ำผึ้งมากเลย” หนูน้อยหัวเราะดีใจที่พ่อรักแม่เหมือนเธอและพี่ชาย แล้วเด็กน้อยก็ถามโน่นถามนี่สารพัด มีคำถามที่ถามได้ไม่หยุดหย่อน แต่เขาก็คอยตอบอย่างใจเย็น เพราะรู้ว่าเด็กวัยนี้อยู ่ในวัยกำลังเรียนรู้ ป้อนเรื่องดีไม่ดีก็จะจดจำได้แม่นยำ