รักวัยเด็ก Novels & Stories

นแปลก ๆ แถมยังควบคุมจังหวะการหายใจได้ยากเมื่ออยู่ต่อหน้าเมสัน อาการแบบนี้เธอไมเคยเจอมาก่อนตลอดอายุ 18 ปีที่ผ่านมา แม้จะไม่เคยสนใจเรื่องความรักเพราะคิดว่ายังไม่ถึงวัยของเธอที่จะมาคิดเรื่องนี้ แต่สังคมรอบข้างสมัยนี้ก็ใช่ว่าจะปิดกั้นจนไม่รู้ว่าโลกยุคนี้พัฒนาไปขนาดไหน� �ดยเฉพาะเรื่องความรัก เพียงแต่เธอไม่มีเวลามาคิดเรื่องแบบนี้เพราะคิดว่าตัวเองยังเด็กไม่ควรมีเรื่องความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง แม้ว่าเพื่อนวัยเดียวกันจะไม่ได้คิดเหมือนเธอก็ตาม

สาวน้อยจึงเก็บมีดหั่นผักไว้บนผนังห้องครัวดังเดิม “ท่านคงไม่คิดขัดขวางความรักของข้ากระมัง” ชายร่างใหญ่คลี่ยิ้มขบขัน พลางเก็บเขียงแล่เนื้อวางเข้าที่ เขาดึงผ้าเช็ดมือบนไหล่มาซับเหงื่อบนหน้าแล้วเอ่ยอย่างจริงจังว่า “ไม่ห้ามๆ เจ้าเติบโตเป็นสาวเต็มวัยแล้ว ปีนี้สิบหกแล้วกระมัง ส มควรมีความรักจริงๆ นั่นล่ะ” เขาทำท่าครุ่นคิดหนักอก ให้ความร่วมมือเต็มที่

EP 6 เด็กมันซื่อๆ ใสๆ (18+) พาร์ทพาย แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่ ถึงจะอายุสิบแปดแต่ก็ไม่ได้โง่นะคะ คิดว่าคนอย่างพายจะตามผู้ชายเจ้าเล่ห์อย่างพี่เวย์ไม่ทันเหรอ

เธอพยักหน้า “บอกดี ๆ ก็ถอดค่ะ แต่ถอดตรงนี้ไม่ได้ค่ะ กลัวคนอื่นเห็น!” ผมอยากจะหัวเราะให้ลั่นนี่คือเด็กอายุ 25 ที่ผ่านการมีแฟนที่คบกันมา 5 ปี จริงดิ!

“ไม่หรอกลูก... เมศวร์รักใคร แม่ก็รักคนนั้นแหละ คนเราจะดีจะชั่วอยู่ที่การกระทำ ไม่ใช่ที่ฐานะ” “ขอบคุณครับแม่... ผมรักแม่ที่สุดเลย” ชายหนุ่มสวมกอดมารดาด้วยความซาบซึ้งใจ

ญาดากระซิบเสียงเบา “มันใช่เรื่องเหรอซัน ไม่รู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่เลย” “ความรักมันไม่เกี่ยวกับอายุนะพี่”

เรียนรู้ถึงคำว่ารักเป็นครั้งแรก เหมือนนาฬิกาเก่าเก็บที่ถูกปิดอยู่ในกล่องมานานแสนนานจนลืมเสียงยามเข็มวินาทีเคลื่อนไปยังเลขถัดไป เมื่อเปิดใช้งานมันขึ้นมาอีกครั้ง เสียงที่คุ้นเคยกลับกลายเป็นแปลกใหม่จนต้องใช้เวลาทำความคุ้นชินอีกครั้ง ทว่าแล้วอย่างไร หากเวลาได้กลับมาเดินอี กครั้ง ตัวเขาในวัยเด็กจะได้เป็นอิสระเสียที

“โธ่!! ถึงหนูจะอายุแค่ 14 ปี แต่ก็พอจะรู้จักเรื่องพวกนั้นอยู่หรอก” “ความรักน่ะนะ ร้ายกาจดุจแอปเปิลอาบยาพิษ ท้าทายให้อยากลิ้มรส แต่พอได้ลองแล้วละก็...แอ้ก!!” เด็กสาวพูดพร้อมแสดงท่าประกอบ เป็นท่าทางคล้ายกับการหลับกลางอากาศ “ขนาดนั้นเลย” เขาเลิกคิ้วถามกวนๆ

ผิดที่รัก ตอนที่ 36 ง้อ NC20+ " แล้วจะลืมไม่ลงเลยค่ะ..." " งั้นเชียว..?" พลั่ก...ไม่รอให้อีกคนพูดพร่ำ มือเล็กก็ผลักร่างสูงลงบนเตียงนอนนุ่มทันที

ภาคินคาดเดา “เอาเบอร์อาพงศ์ไหมคะ” ป้าปุกร้องถาม เมื่อรู้ว่าเป็นเด็กน้ำเหนือที่ตัวเองปลื้มในนิสัยอยู่มาก “ก็ดีครับ” ภาคินยื่นมือถือส่งให้พายุ เพื่อส่งให้ป้าปุกอีกที