ราเชนทร์บอดี้การ์ดปืนดุ Novels & Stories

คนช่างตื้อหว่านล้อมไม่เลิก “แล้วดูตัวคุณเองตอนนี้สิ ปลอดภัยไหม บอดี้การ์ดตั้งโขยงยังโดนยิงได้”

ถามถึงสาเหตุในยามที่เห็นราเชนทร์ถือปืนกระบอกสีดำอยู่ในมือ พอๆกับตุลย์ที่วิ่งหน้าตื่นถือปืนเข้ามาเช่นกัน "เฮีย เป็นอะไรหรือเปล่า" สำรวจร่างกายราเชนทร์ยืนบังอารักขามองซ้ายมองขวาดูความปลอดภัย "กูไม่เป็นอะไร" ตอบมือขวาที่ยืนคุ้มกันด้วยความเป็นห่วง

ราเชนทร์มีท่าทีเหมือนจะค้าน แต่ยังไม่ทันอ้าปากเพลงรักก็พูดเสริมอย่างรู้ทัน “แล้วก็ขอให้คุณราเชนทร์ไปเป็นบอดี้การ์ดให้หนูด้วย ได้ใช่ไหมคะ?” และเพียงคำพูดง่าย ๆ ของเธอกลับทำให้เรียกรอยยิ้มจากคุณหญิงกับคุณท่านได้แทบจะทันที “ได้แน่นอน ดีเลยลูก”

ลีโอกัดกรามแน่นเมื่อหญิงสาวไม่ได้ตอบคำถามของเขา แต่กลับตอบซันพลางพิงศีรษะซบอกของมันต่อหน้าเขาอีก "พวกคุณหลบไปได้แล้ว ผมไปส่งเธอเอง" แกร๊ก เสียงบางอย่างดังขึ้นที่ด้านหลัง ทำให้กิตรีบหันกลับไปมองก่อนจะหน้าจะซีดลงตามลำดับเมื่อเห็นปืนสีดำด้ามมันวาวในมือของบอดี้การ์ดร ่างโปร่งผิวซีด รีบกระตุกแขนเสื้อเพื่อเตือนสติเพื่อนทันที

วีดิ้นไปมาในกองเพลิง อย่างทรมาน ปัง ปัง ปัง เสียงปืนดังออกมา จากเหล่าบอดี้การ์ด ที่ขี่รถมาถึง บอดี้การ์ดเล็งปืน ยิงไปที่ขาของคนร้ายทันที และยิงไปที่ยางรถกระบะ เพื่อตัดการหลบหนีของพวกมันด้วย

ปัง เสียงกัมปนาทของปืนพกกระบอกสีดำขลับดังลั่นสนั่นห้อง กระสุนพุ่งเฉียดปลายรองเท้าของบอดี้การ์ดคนแรกไปฝังลงบนพื้นไม้ปาร์เก้จนเศษไม้กระเด็น

และคีย์ก็ส่งสายตาไปที่บอดี้การ์ดที่สวมสูทดำทั้งตัวและตัดผมทรงสกินเฮด ปัง! กระสุนหนึ่งนัดฝังเข้าที่กลางหน้าผากทันทีอย่างไม่รีรอ ร่างบอบบางที่เกาะแขนเขาอยู่ถึงกับมองปลายกระบอกปืนตาค้าง "ตะ ติน..."

ราเชนทร์ตอบอย่างไม่สะทกสะท้านใด ๆ สายตาดุของฐานทัพจะทำอะไรคนอย่างเขาได้ "คุณ!" ฐานทัพชี้หน้าราเชนทร์ ตนน่าจะพกปืนติดมาด้วย มายิงกระบานราเชนทร์ให้กระจุย