ราเชนทร์บอดี้การ์ดปืนดุ Novels & Stories

บอดี้การ์ดคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งตรงเข้ามาตรวจอาวุธตามตัวของทั้งคู่ "ขอปืนด้วยครับ" บอดี้การ์ดคนเดิมที่คำเจอปืนของดราก้อนก็เอ่ยขึ้นพร้อมกับดราก้อนที่เอาปืนออกมาวางไว้ให้อย่างไม่ได้ขัดขืนใดๆ

สิ้นเสียงร่างบางก็ดีดตัวขึ้น คว้าปืนในลิ้นชักออกมา แล้วสาดกระสุนใส่รถที่ประกบเข้ามาด้านข้าง "ระวังด้วยนะ" ราเชนทร์เตือนก่อนจะเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็ว แซงหนีมอเตอร์ไซค์ที่ขับตามมา "เร็วอีกนิด แล้วฉีกออกขวา ฉันจะยิงล้อมัน"

บอมพูดขึ้นด้วยความสมเพชก่อนหันหลังเดินไปหาเพื่อนรัก แต่ในจังหวะนั้นราเชนทร์กลับขืนตัวออกจากการจับกุมแล้วแย่งปืนจากตำรวจ เล็งไปที่เป้ น้ำฝนที่เห็นแบบนั้นก็รีบเอาตัวเองไปบังแฟนหนุ่มไว้ ปัง! "อึก!.." "ฝะ..ฝน"

เวลานี้ถึงชายชุดดำจะไม่สั่งรสิตาก็ยอมอยู่นิ่งๆ อยู่แล้ว เพราะเธอยังสลัดความหม่นหมองที่อยู่ในใจตอนนี้ออกไปไม่ได้ เธอไม่มีแรงที่จะทำอะไร “ปล่อยเธอนะ” บดินทร์พูดพลางเล็งปืนไปทางชายชุดดำ ปัง! กระสุนปืนฝังไปบนไหล่ด้านขวาของราเชนทร์จนปืนในมือหล่นลงพื้นไป นั่นแหล ะถึงทำให้รสิตาได้สติ เธอจึงจัดการกับคนที่จับตัวเธอไว้จนล้มกลิ้งไป

เสียงฝีเท้าของมาเฟียหนุ่มดั่งเสียงฝีเท้าของพญามัจจุราชที่จะมากระชากวิญญาณ มอร์แกนค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมอง บอดี้การ์ดใช้แขนสอดเข้าใต้รักแร้ร่างอันสะบักสะบอมขึ้นมา "ไอ้พวกเหี้ย!!! อย่ามายุ่งกับกู ปล่อยกู ไอ้พวกหมารับใช้ ปล่อยกู!!!" มอร์แกนสะบัดแขนอย่างแรงพยายามรั้งตัวออ กจากการดึงรั้งของบอดี้การ์ดสองนาย ตรัยคุณที่ทนเสียงรำคาญนั้นไม่ไหว จึงชักปืนออกมาแล้วยิงตรงไปที่ต้นขาอย่างแม่นยำ

“เฮือก!!” เสียงปืนในมือของราเชนทร์ดังขึ้น เมื่อเธอกำลังจะเปิดประตูรถ สายตาโกรธของราเชนทร์ ทำเอาคนรอบข้างขนลุก ปืนในมือของเขายังชี้ไปที่พื้น

กึก ตุบ กดเปลี่ยนกลไกของปืนให้ไม่สามารถยิงได้ พร้อมโยนปืนไปให้บอดี้การ์ดข้างหลังถือแทน ส่วนตัวเขานั้นย่อตัวลงไปช้อนตัวร่างเล็กขึ้นอุ้มแนบชิดอก

ปังๆ ปังๆ เสียงปืนปังที่ถูกกระหน่ำยิงออกมารัวๆ ไม่หยุดทำให้ผนังปูนซีเมนต์แตกำระจายออกมาเป็นเศษฝุ่นผง มือหนายังคงสั่นไกปืนยิงไม่ยั้งจนกระทั่งกระสุนหมดแม็ก “ กูเข้าใจว่ามึงรู้สึกยังไง แต่ช่วยใจเย็นลงหน่อยได้ไหมวะ ” ราเชนทร์ที่นั่งสูบบุหรี่อยู่เงียบๆเอ่ยพูด ขึ้นเป็นครั้งแรก นี่ถ้าเขาไม่รู้เรื่องทั้งหมดจากวิคเตอร์ก็คงไม่รู้ว่าแม็กเครย์กำลังคิดจะทำอะไรอยู่และมันคงจะลุยเดี่ยวเข้าไปทำอะไรแบบไม่ยั้งคิดแน่ๆ คนที่เคยสุขุมรอบคอบมาตลอดในเวลานี้กลับดูไร้สติและอ่อนแอลงเพราะผู้หญิงเพียงคนเดียว

จนเกือบจะเหยียบคันเร่งพลาด “=_=อยากถูกด้ามปืนเรียกสติ?”และปฏิกิริยาที่บอดี้การ์ดกวนประสาทแสดงออกมานั้น..เกือบจะทำอัชเชอร์ประเคนหมัดศอกให้เป็นรางวัลสำหรับการแสดงตุ๊กตาทองแดง ดวงตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวในตำนานกรอกไปมา..ก่อนจะกัดฟันขู่ออกไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ทว่าเคซีย์กลับไม่ได้ให้ปืนแก่เขา แต่เชิดหน้าใส่บอดี้การ์ด เหล่าบอดี้การ์ดเข้าใจความหมาย รีบดึงปืนออกมาจากเอว เล็งไปที่กั่วกัวกับจอร์จ