ข้ามาทำฟาร์มในโลกเซียน Novels & Stories

ปานดาวเอ่ยถาม ทำทีเป็นสนอกสนใจ เพื่อให้อีกฝ่ายเล่าชีวิตความเป็นอยู่ให้ฟังคร่าวๆ “ก็เหมือนที่เล่ามาในจดหมายให้น้องฟังน่ะครับ ผมทำฟาร์มจระเข้เพราะได้ที่ดินจากคุณตามาหลายพันไร่ แล้วก็ปลูกไม้ยืนต้นพวกไม้เศรษฐกิจเอาไว้ขายด้วย” คนเล่ายิ้มกว้างอย่างภาคภูมิใจ คนฟังถ� �งกับตาลุกวาบ หาญรวยขนาดนี้ก็ไม่ต้องพูดอะไรกันมาก ถ้าหาญจะมาสู่ขอสุทธิดา นางก็ไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน

‘นางไว้ใจเขามากเกินไปหรือไม่นะ’ หลิวซือซือว่าจ้างชาวบ้านในบริเวณโดยรอบของเมืองเข้ามาทำงานในฟาร์มผักแห่งใหม่นี้

เธอหันมามองหน้าเขา “คุณล่ะ ทำไมถึงมาทำเกษตร” “ผมไม่ชอบความวุ่นวายในเมืองน่ะ เลยมาทำเกษตร เงินทองเป็นมายา ข้าวปลาเป็นของจริง” เขาตอบ “ฉันชอบชีวิตแบบนี้นะ”

เธอพยักหน้าและยินดีหากน้องสาวต้องการไปช่วย เงื่อนไขของการทำภารกิจตามระบบทำฟาร์มคือการที่หลิวตานต้องลงมือเอง อย่างเช่นตอนปลูกผักใหม่ ๆ ต่อให้เหนื่อยก็ต้องทำ ตอนนี้มีการขยายฟาร์ม ขยายโรงงาน ไหนจะรับสมัครคนงานเพิ่มเร็ว ๆ นี้อีก หลิวตานจึงไม่ค่อยมีเวลาว่าง กว่าภารกิจจะได้ท ำแต่ละทีก็โหด ๆ ทั้งนั้น

“เอามาทำอาหารกับทำชาให้คุณเขื่อนค่ะป้า พอจะหาได้จากที่ไหนคะ ที่ฟาร์มเรามีปลูกไว้บ้างไหม” เขาอยากกินแล้วทำไมไม่บอกนางล่ะ นางจะได้จัดการให้ อ๋อ.. ละม่อมเม้มปากเล็กน้อยเพื่อกลั้นยิ้ม สงสัยคุณท่านคงอยากกินฝีมือสาวเจ้า

ถานเซียนเซียนเดินดูที่ดินต่ออีกพักใหญ่ ก่อนที่นางจะชวนพวกเขากลับเข้าเมืองถิงสือเพื่อเขียนแผนผังการทำฟาร์มบัวของนาง

ดกับไม่สนใจใครเหมือนกัน ส่วนบิดาตอนนี้หลงใหลกับการทำสวนผักผลไม้ได้มองเห็นผักที่ปลูกเองกับมือเจริญเติบโต ก็ยิ่งภาคภูมิใจผักที่จวนจึงไม่ขาดแคลนสักอย่างแถมไม่ต้องซื้อหาให้เปลืองตำลึงสักอีแปะ ตอนนี้นายท่านเซี่ยได้ไปซื้อที่ว่างเปล่าที่นอกตัวเมืองติดแม่น้ำ ทำเป็นฟาร์มเพื่ อที่จะเลี้ยงไก่ เป็ด หมู ให้ห่างจากบ้านเรือนของชาวบ้านและชุมชน

ไม่ต้องเดาเลย ทั้งหมดเป็นผลมาจากอากาศและน้ำอันเกิดจากอณูเวทของหลิน ก็เหมือนกับพืชผักในโลกต่างมิติแห่งนี้ที่เจริญเติบโตงอกงามและออกผลผลิตตลอดทั้งปี มิหนำซ้ำรสชาติยังหวานอร่อยกว่าโลกข้างนอก “ตอนนี้พวกเรามีฟาร์มไก่แล้ว!” หลินพูดอย่างตื่นเต้น ลู่ซินฟางยิ้มอ่อน� �ยน “ตอนแรกก็กังวลอยู่ ถ้าเอาสิ่งมีชีวิตเข้ามาโลกทางนี้แล้วจะเป็นอะไรไหมนะ แต่ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไรแล้ว”

หลินเสวี่ยหรงยังคงเลือกใช้ชีวิตอย่างสงบเสงี่ยม ไม่โอ้อวด และยังคงออกไปสำรวจป่าเป็นกิจวัตร ซึ่งเป็นข้ออ้างชั้นดีในการเข้าไปจัดการฟาร์มในมิติและนำของเล็ก ๆ น้อย ๆ ออกมา บ่ายวันหนึ่งขณะที่เธอกำลังเดินสำรวจอยู่บริเวณชายป่าซึ่งใกล้กับเขตที่อยู่อาศัยของชาวบ้าน ทว่าเสียงขว านจามไม้ที่ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอก็ดึงดูดความสนใจของเธอ

เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ วิธีเดียวคือต้องช่วยจางหยวนสร้างฟาร์มเลี้ยงไก่! “คนเจ้าเล่ห์! ถือว่านายได้เปรียบเลยนะเนี่ย!” ฉู่เสวี่ยเยี่ยนริมฝีปากแดงอ้าเล็กน้อย พ่นลมหายใจออกมาเบาๆ