Novel & Cerita ลูกชายแม่ค้าหน้าเหมือนท่านประธานคิณ

"เราก็รู้สึกเหมือนเธอนั่นแหละโรส" "ฉันอยากเห็นท่านประธานคนใหม่แล้วสิ ว่าหน้าตาเขาจะเป็นยังไง จะหล่อหรือเปล่านะ"

คุณหญิงนารินทร์ ที่หันมาเห็นลูกชายของตัวเองเธอจึงพูดขึ้นทำให้เด็กสาวที่เอาขนมหวานฝีมือของเธอมาให้กับคุณป้าต้องหันมามองคนที่เธอไม่ได้เห็นหน้านาน เป็นปีๆ “ ครับ ” น้ำเสียงนิ่งของประธานหนุ่มพูดกับแม่ของตัวเองและก็เดินเข้ามานั่งที่โซฟาตัวด้านข้างของคนเป็นแม่ เพราะตอ นนี้โซฟาที่แม่เขานั่งอยู่มีเด็กสาวข้างบ้านของเขานั้นนั่งอยู่ด้วย ต่อให้เขาจะไม่ได้เจอกับเธอนานเป็นปีแต่เขาก็จำใบหน้าของเธอได้เพราะมันไม่ต่างจากตอนเด็กมากสักเท่าไหร่

ประธานใหญ่ไม่อยากยอมรับว่าเธอเองก็ชื่นชมหลานตัวน้อยที่ฉลาดหลักแหลม เรียกได้ว่าฉลาดกว่าเด็กวัยเดียวกันด้วยซ้ำ มุมปากหญิงมีอายุเปลี่ยนองศายกขึ้นสูงปรากฏเป็นรอยยิ้มแสนภูมิใจจนเลขาที่มองอยู่ก็แอบยิ้มตามไปด้วย ไม่ง่ายเลยที่จะได้เห็นรอยยิ้มของท่านประธานใหญ่ง่าย ๆ “ฉลาดมากเลยนะคะประธานใหญ่เหมือนคุณพิชญ์อย่างกับแกะ” “จะดีกว่านี้ถ้าเด็กนี่ไม่มีแม่เป็นโสเภนี”

รินพยักหน้าแล้วพูดต่อ “น้องผู้ชายคนเมื่อกี้คือลูกชายของท่านประธานใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ” “เขาหล่อมากค่ะน้องกวาง หล่อกว่าพ่ออีกค่ะ” “…” กวางระบายยิ้มแต่ไม่พูดอะไรพลางคิดในใจว่า หล่อแต่นิสัยแย่

เมิ่งซานเรียกหญิงสาวหน้าตาสะสวยให้ไปหา มีชายวัยกลางคนเดินตามหลังหญิงสาวด้วยความนอบน้อม “ประธานเมิ่ง” เขาเอ่ยทักทาย “ประธานเว่ยเกรงใจไปแล้ว อีกไม่นานเราก็จะได้ดองเป็นเครือญาติกัน ผมขอลูกสาวคุณมาเป็นสะใภ้นะ”

"แม่เรานะเค้าเก่งมากนะ เอาพ่อเราอยู่หมัด ใครจะไปเชื่อ ว่าเสือแพท จะกลายเป็นประธานชมรม คนกลัวเมีย " เด็กชายยิ้มหวานให้คุณย่า คนมอง ยิ้มตอบหลานชาย ด้วยความรักสุดหัวใจ ภีมของย่า จบ.

“หย่ากันแล้ว ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นศัตรูกันเสมอไป และอีกอย่าง คุณอิ๋นอิ๋นก็มีความสัมพันธ์ที่ดีกับเด็กผู้ชายคนนั้นด้วย” “งั้นเหรอ? ได้ยินมาว่าเด็กผู้ชายคนนั้นเป็นลูกของประธาน นายว่าทำไมประธานถึงจำลูกชายตัวเองไม่ได้ล่ะ?” “นายไปฟังใครพูดมา?”

นี่มันเรื่องอะไร ผม ... ผม กลายเป็นเด็กท่านประธานไปซะแล้วเหรอเนี่ย! แถมประธานของผมดันฮอทซะด้วย ทั้งหนุ่ม ทั้งสาวต่างหมายปอง ... เดี๋ยวเถอะ เย็นนี้ เด็กอย่างผม ... จะจัดการกับประธานของผมให้ร้องทั้งคืนเลย

“หนูไม่รู้ค่ะพี่ หน้าตาอย่างหนูเรียกร้องได้ด้วยเหรอ พี่ช่วยแนะนำหนูได้ไหมคะ” “ตายแล้ว! ทำไมพูดแบบนี้คะลูก เบ้าหน้าฟ้าประธานอย่างหนู สำหรับพี่คือสวยที่สุดค่ะ ไม่ใช่หน้าอย่างยายเจน เหมือนกันหมดจนแทบแยกไม่ออกแล้ว”

“ประธานชีคะ ความสัมพันธ์ของเราไม่จำเป็นต้องมาปั้นหน้าทักทายกันหรอกค่ะ แทนที่จะเอาเวลามาสนใจฉัน สู้เอาไปใส่ใจลูกชายคุณจะดีกว่า” ได้ยินดังนั้น ชีหมิงเสวียนก็หน้าเปลี่ยนสี “ประธานชีรู้ไหมคะว่าลูกชายคุณเป็นโรคกลัวที่แคบ?” ชีหมิงเสวียนตะลึง