วิศวะหมาแก่จะแทะกระดูกอ่อน Novels & Stories

สุนัขจิ้งจอกทำหน้าคล้ายเอือมระอานาง หลี่เมิ่งเหยาคุกเข่าลงตรงหน้ามันข้างหนึ่ง “ข้ากำลังฝึกฝนวิชาเชื่อมต่อกระดูกอยู่ ขาเจ้าหักปล่อยไว้แบบนี้ไปนาน ๆ ไม่ดีแน่ อยากมาลองรักษากับข้าดูหรือไม่”

จื่ออวิ๋นเฟยกลอกตาอย่างอารมณ์เสียและกล่าว : "นางหลอกตะล่อมข้า ผู้หญิงคนนี้เจ้าเล่ห์นัก แต่ว่านางรู้ยากระดูกอ่อนของศิษย์น้อง คงจะเป็นเขาไม่ผิดแน่" "อะไรนะ! ยากระดูกอ่อน?" ฮั้วอวิ๋นเทียนลุกขึ้นมาทันที "เยียนเอ๋อร์ก็ถูกพิษกระดูกอ่อน หรือว่าคนข้างกายของเซวียนหยวนเชาจะ เป็นหมอผี?" เขามองมู่จิ่วซีอย่างไม่เชื่อ

จุลไปถึงแกนกระดูก! , ย๊ากกกกกกกกก!!!" . ธรณีพิโรธยังน้อยเกินไป จะว่าแผ่นดินไหว 17 แมกนิจูดก็มิใกล้เคียง เห็นทีงานนี้ตำหนักไม้หอมหวงหือลี่ ( 黄花梨 ) คงต้องถึงคราวรีโนเวท หลังท่านเง็กเซียนลุกขึ้นยืนพรวดพราด แกใช้นิ้วมือจิกเส้นผมศพหัวขาดแล้วยื่นใบหน้าเทพเฉินใส่ไปยัง ไอ้สวะหมาส่งข่าว กระทืบส้นเท้าทีพื้นกระดานตำหนักหักกระจุย! เศษชิ้นส่วนไม้ที่งุ้มเงยขึ้นมาต่างพุ่งสวนแหวกอากาศเสยใส่กันปั่นป่วน และแน่นอนว่าหลายส่วนก็พุ่งเข้าใส่เจ้าหมอนั่นราวกับหอกโมกขศักดิ์แห่งจัตุรัสเทียนอันเหมิน

บาสกดเสียงต่ำคุกคาม ท่าทางดุ ดิบ เถื่อนของพี่ว้ากวิศวะถูกนำมาใช้อย่างเต็มที่ในพื้นที่บ้านหลังนี้ "มะ มะปราง ไปกับเขาเถอะลูก" ดารินละล่ำละลักบอก เปลี่ยนท่าทีแทบไม่ทันเพราะความกลัวคุกกลัวตาราง

คินทร์ด่ากลับพลางคีบกุ้งที่แกะเปลือกแล้ว (แอบแกะให้ตอนไหนไม่รู้) วางโปะลงบนกองหมูในจานลิลลี่ "กินเข้าไปเยอะๆ จะได้มีแรงมาด่าฉันต่อ ตัวกะเปี๊ยกเดียวแต่ปากเท่ากะละมัง" "ปากกะละมังแล้วไง? ก็ดีกว่านายละกัน ปากหมาตั้งแต่วิศวะยันคอนโด!" ลิลลี่สวนกลับพลางเคี้ยวเต็มปากจนแก้ มป่อง

คีตะหลุดหัวเราะเบา ๆ “แมวน้อย~ หนูว่าเหมาะกับพี่ดีออก” เธอยิ้มหวาน ก่อนโน้มหน้าเข้าไปใกล้ แล้วกระซิบ “เวลาเจ็บ...ต้องมีอะไรน่ารัก ๆ ไว้ปลอบใจสิคะ”

ครึก ครึก กึก มีดคมเลาะกระดูกแล้วดึงรูดออกมาอย่างเชี่ยวชาญ ลมผ่านพัดตึง ตึง แข่งกับเสียงหมาหอนดังขึ้นเรื่อยๆ ตามขั้นตอนพิธีกรรมอันขรึมขลัง เสร็จจากการเลาะกระดูกผี หมุดเหล็กคล้ายตะปูยาวตอกปักลงไปกลางกระหม่อมซ้ำๆ เพื่อเจาะกะโหลกแกะเอากระดูกส่วนสำคัญออกมาไ

เขาพูดไปพลางใช้ฟันกัดแทะไปตามก้อนทองเหมือนหมาที่กำลังมันเขี้ยวจริง ๆ “พอแล้วเดี๋ยวฟันก็หัก เจ้าไม่ใช่หมาอายุน้อยเสียหน่อย แก่จนฟันจะร่วงจากปากแล้ว” “ข้าเนี่ยนะแก่ ข้ายังหนุ่มยังแน่นจะตายไป”

กระดูกชิ้นใหญ่นั้นพลันขาดออกเป็นสองท่อน พ่อค้าขายหมูหยิบท่อนหนึ่งขึ้นมา ก่อนโยนลงไปในกะละมังอาหารสุนัขข้างแผงขายเนื้อหมู เพียงเสียง ‘ครืด’ สุนัขดุสูงเท่าเอวคนตัวหนึ่ง หรือจะเรียกว่าสุนัขชั่วร้ายก็ได้ ลากโซ่ที่ล่ามคอไว้พุ่งเข้าใส่ อ้าปากกว้าง แล้วงับกระดูกที่ตกลงไป ในกะละมังนั้นไว้ในคำเดียว…

“เหนื่อยมากเลยครับอาวิคเตอร์ รู้แบบนี้เรียนวิศวะเหมือนป๊ะป๋าดีกว่า” “โยธาอ่ะนะ เป็นหมอเถอะไทเกอร์ ดีแล้ว พวกลุงนี่กว่าจะจบเลอะเทอะไปหมด อยู่กับอิฐ หินปูนทราย ไทเกอร์จับมีดผ่าตัดดีแล้วลูก" เจเจพูด