วิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย Novels & Stories

“แค่แฟนเก่า ผมไม่สนหรอก” “แล้วนายเป็นใคร” “อยากรู้จริงเหรอ” “ปราง! เขาเป็นใคร คนคณะวิศวะไม่มีใครจริงใจสักคน ทำไมถึงกล้าไปคบกับเขา”

เฟรมถาม "ทำไม???" "เพราะมันยังฝังใจไง จ้องจะกินเด็กวิศวะ แต่สุดท้ายเค้าไม่ชอบ แล้วเค้าก็ไปคบกับมึงไง"

"เหมือนจะเป็นรุ่นพี่ที่คณะที่คุณหนูเรียนครับ เหมือนจะชื่อสายฟ้า ที่บ้านทำธุรกิจเหมืองทอง ลูกชายคุณศักดิ์ดาครับ" "ไปจัดการมัน ทำให้มันรู้ว่าน้ำตาลูกสาวมาเฟียมีค่ากว่าชีวิตมันมากแค่ไหน"

เจ๋งไม่ตอบ แต่กลับหัวเราะในลำคอ แปลว่าเขาไม่ได้ปฏิเสธกับคำพูดฉันเสียทีเดียว ถ้าบอกว่ามีสาวเปย์ก็เชื่อเพราะเขาหน้าตาดีมากจริงๆ ระดับดารานายแบบวัยรุ่นตอนนี้เลย แถมยังมีดีกรีเป็นถึงนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ของมหาวิทยาลัยชื่อดังอีก แต่ก็แปลก...

แม่ของเขาเป็นลูกสาวของมาเฟียใหญ่สองตระกูล ซึ่งก็คือแก๊งมังกรนิลกับแก๊งหงส์เพลิง แต่ลูกสาวมาเฟียดันไปหลงรักชายหนุ่มธรรมดาที่เป็นเพียงคนรับจ้างหาเช้ากินค่ำทั่วไป ไม่ใช่ลูกชายจากตระกูลผู้ลากมากดี ตอนแรกท่านก็หลงเชื่อว่ามันเป็นรักแท้ถึงขั้นยอมทิ้งทุกอย่างแล้วหนีตาม ผู้ชายคนนั้นไปหลังจากถูกคัดค้านจากครอบครัว

เขาหัวเราะเบา ๆ ปนเสียงสะอื้น “พี่ไม่เคยคิดเลย…ว่าเราจะมีลูกสาวด้วยกันจริง ๆ” “เด็กผู้หญิงที่เกิดจากคนที่พี่รักที่สุดในชีวิต”

หนุ่มวิศวะเอ่ยด้วยแววความหวงลูกสาวสุดขีดฉายออกมาเต็มประตูตามประสาคนเคยเจ้าชู้ที่กลัวว่าลูกจะเจอคนประเภทเดียวกับตัวเองสมัยก่อน "ห้ามมีแฟนนะครับไลลา ปะป๊าไม่ให้หนูมีนะ" ริมฝีปากหนากระซิบบอกเด็กน้อยที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวไปพร้อมกับกดจูบฟัดเข้าไปที่แก้มนุ่มของลูกสาว ด้วยความรักใคร่มันเขี้ยว

เป็นเพราะเขาคนเดียวที่คนเป็นพ่ออย่างเขาถูกผีพนันเข้าสิงจนลูกสาวของเขาต้องตกอยู่ในเงื้อมือของมาเฟียใหญ่อย่างศิชล ดูเหมือนโสรยาจะดีใจเสียมากกว่าที่ได้ไปทำงานกับศิชลนักธุรกิจชื่อดังเป็นที่หมายปองของสาวทั่วทั้งเมือง

"หึ ให้มันจริงเถอะ แต่ถึงจะหวั่นไหวพี่ก็คงต้องขอบาย ชาตินี้ขออุทิศกายไว้กับงานพอไม่อยากหาภาระให้ชีวิตตัวเองเพิ่มอีก" "ให้มันจริงเถอะค่ะ" "แน่นอน" มาเฟียหนุ่มไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระสนใจกับคำกระแนะกระแหนของน้องสาว เขามันพวกไม่ชอบความวุ่นวายโดยพเฉพาะกับพวกผู้หญิง เพราะมี ประสบการณ์จากยัยตัวเล็กตรงหน้ามาเยอะว่าวุ่นวายกับชีวิตมากแค่ไหน ชีวิตนี้จึงขออุทิศไว้แค่งานกับวงตระกูลพอ ส่วนเรื่องอื่นไม่มีอยู่ในหัวเลยด้วยซ้ำ

เมื่อผู้ชายที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ร่างสูงใหญ่ในเสื้อช็อปสีเลือดหมูของคณะวิศวกรรมศาสตร์ เขาคือเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอ มีคุณ นักศึกษาปี 4 คณะวิศกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมโยธา “เบื่อหรือเปล่า ที่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ อยู่แบบนี้”