วิศวะหลงรักลูกสาวมาเฟีย Novels & Stories

วิศวะบอกพลางแอบนินทาน้องสาวด้วยความหมั่นไส้ เด็กผู้หญิงคนเดียวของบ้านที่ไม่ว่าจะไปไหนก็มักจะมีแต่คนเอ็นดูและตามใจอยู่ตลอด “อิจฉาน้องล่ะสิตัวแสบ” “ใครอิจฉาครับ ผมเป็นคนที่ถูกรักอยู่แล้วครับพี่” วิศวะบอกพลางยืดอกด้วยความมั่นใจจนวิกรส่ายหน้าแล้วไล่ให้น้องชายพาแม่ไปเดิน เล่นกับคนอื่นๆ

ตั้งแต่ที่มาเฟียหนุ่มมีลูกสาว เขายิ่งอ่อนโยนขึ้น และรู้จักที่จะเอาอกเอาใจลูกมากขึ้น ก่อนหน้านี้มีลูกชายสองคนซึ่งค่อนข้างซนและแสบมากๆ และเขาปลูกฝังแต่ความแข็งแกร่งให้ลูกจนกระทั่งมีลูกสาว ที่แสนน่ารัก ช่างพูดช่างเจรจา ทำเอามาเฟียหลงลูกจนแทบไม่อยากไปทำงาน เข

และเผลอๆอาจจะได้ดองกันด้วยนะ ทายาทสายการบินและโรงพยาบาล กับลูกสาวมาเฟีย กรี๊ด~~~

นี่อย่าบอกนะว่าสองแม่ลูกนี้รู้เรื่องฉันอยู่แล้ว ฮือออ. "เรียนวิศวะเหรอจ๊ะหนูเค้กเนย ^_^" "ค่ะ แหะๆๆ" ท่านคงคิดว่าหน้าอย่างฉันนี่เรียนวิศวะด้วยเหรอแน่ๆเลย "แม่ไม่คิดเลยว่าลูกชายคนนี้จะมีแฟนกับเค้าจริงๆ"

"ฉันเข้าใจนะ...พอรับไหว แต่พี่องศาคงเครียดไปหลายวัน เขารักภาขวัญมาก หวงมาก" "ก็ลูกสาวคนเดียวแถมเป็นลูกสาวมาเฟีย โตขึ้นจะเป็นยังไงนะ พ่อหวงขนาดนี้หนุ่มๆจะเข้าใกล้ได้ไหมเนี่ย"

แต่เมื่อเขามองดูแววตาของลูกตัวเองและไม่อยากจะก้าวก่ายมาก เพราะเขาก็รู้ว่าลูกสาวของเขานั้นตกหลุกรักมาร์คอฟมาเฟียคนนั้นไปเสียแล้ว เขาไม่ห้ามปรามหรอกนะว่าเธอจะคบกับใคร แต่ถ้ามาร์คอฟจะกลับมาตามง้อหญิงสาวเขาก็ต้องเป็นเลิกกันกับอันนาภรรยาของเขาเสียก่อน แต่นั้นก็เป็นเรื่องละเ

โด้รู้สึกหัวใจพองโต อบอุ่นราวกับแสงแรกของอรุณได้ฉาดฉายมายังหัวใจมืดมนของเขา มาเฟียหนุ่มอยากมีลูกสาวน่ารักน่าเอ็นดูแบบโรซี่น้อยขึ้นมา เขาถูกชะตากับแม่หนูตั้งแต่แรกเจอ รู้สึกผูกพันในเวลารวดเร็ว จนไม่อาจตัดใจได้ ตอนนี้หากเขาต้องการโรซี่น้อยเป็นลูกสาว เขาก็ต้อ

ฟีย ที่แม่เธอพลาดพลั้งไปเป็นภรรยาคนที่เท่าไหร่ไม่รู้ของพ่อและมีเธอขึ้นมา แต่เธอเป็นเพียงลูกสาวคนเดียวของพ่อท่ามกลางลูกชายจากบรรดาเมียคนอื่นๆ และแปลกที่ผู้ชายจีนอย่างพ่อกลับให้ความรักความสำคัญกับลูกสาวอย่างเธอมากกว่าบรรดาลูกชาย พ่อบอกเธอคือเสี้ยวหนึ่งในชีวิ ตที่อ่อนหวานของพ่อ อีกด้านหนึ่งของชายที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้นำของตระกูลมาเฟียเก่าแก่ และมันก็ทำให้เธอแทบเอาชีวิตไม่รอดแบบตอนนี้ เพียงเพราะเธอเป็นลูกสาวมาเฟีย

ิ่มและอ่อนหวานเหมือนเธอที่เป็นแม่ของลูกถ้าได้แบบนั้นจริงๆเขาคงจะเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่รักและหลงลูกสาวหนักมากถึงเขาจะเป็นมาเฟียที่พวกสารเลวชอบก่นด่าว่าเป็น อันธพาลไร้ยางอาย แต่เขาก็มีมุมอ่อนโยนเล็กน้อยเช่นกันถ้าได้เจอกับสิ่งของ หรือ คน ที่ถูกใจซึ่งสิ่งของนั้นเ

“ถ้าตามาแล้วใครจะดูแลทางนั้น เราไว้ใจใครมากไม่ได้หรอกนะ นอกจากคนในครอบครัว กลิ่นของเงินมันไม่เข้าใครออกใคร” “ครับ” ผู้อาวุโสไม่ยังวายสอนหลานชายเพียงคนเดียวอย่างเป็นห่วง เขารู้ดีว่าเฟรเดอริครู้เรื่องพวกนี้ดี เพราะถึงอย่างไรเขาก็เป็นมาเฟีย จึงไม่อยากให้ผู้เป็นหลานไว้ใจ ใครมากเกินไป