หนีท้อง Novelas e Histórias

“ส้ม!” ร่างแกร่งผวาเข้าหาอย่างเป็นห่วง แต่กลับถูกยั้งไว้ด้วยดวงตาแข็งกร้าวชอกช้ำที่ตวัดมองมา ทำให้เขาถึงกับชะงัก ตัวชาวูบ ดวงตาหมองไหม้คู่นั้นราวกับแก้วบางๆ ที่มีรอยร้าวลึก ถ้าเขาแตะต้องเพียงเบาๆ เธอก็พร้อมจะแตกสลายลงตรงนี้ ปราบดาได้แต่มองตามร่างเพรียวระหงที่ค่อยๆ ก้มลงเก็บเสื้อผ้าที่ตกกระจัดกระจายข้างเตียงมาสวมใส่เงียบๆ ก่อนเดินโซเซออกจากห้องไปโดยที่ไม่แม้แต่จะหันกลับมามองหน้าเขาด้วยซ้ำ ความรักงั้นหรือ? ไม่รู้สิ...เขายอมรับว่าพอใจมาก แต่ยังไม่ได้ถึงขั้นรักเด็กคนนั้น ทว่าก็ทนไม่ได้ที่เห็นชายอื่นเข้าใกล้เธอ หรือว่ามันอาจจะเป็นแค่อารมณ์หวงของเท่านั้นไม่ใช่...ความรัก! เฮ้อ นี่เขากำลังจะเป็นบ้าใช่ไหมที่ไปหลงเสน่ห์แม่ศัตรูตัวร้ายนั่น ทั้งๆ ที่เกลียดกันแทบเป็นแทบตาย จนวันหนึ่งที่เธอหวนกลับมาอีกครั้ง พร้อมผู้ชายอีกคนที่แสนดีกว่าเขา ปราบดาจึงได้รู้ว่าเขาสูญเสียอะไรไปบ้าง สายไปไหมหากเขาต้องการช่วงชิงทุกอย่างกลับคืนมา

เรื่องราวความรักของคนทั้ง ห้าคู่ ห้ารสชาติจะเป็นยังไง ฝากติดตามด้วยค่ะ มีทั้งหมก ห้าเรื่องราว

ไกร หรือ นายหัวไกร อายุ 35 ปี ปัจจุบันเป็นเจ้าของสวนยางเจ้าของสวนทุเรียนในทางภาคใต้ เรียกว่าเป็นคนร่ำรวยคนนึงเลยก็ว่าได้ มีลูกน้องมากมายรู้จักคนมากมาย แต่กลับไม่ยอมหาเมียให้ตัวเองจนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาจนอายุ 35 ปี พ่อแม่เลยจัดการจับคลุมถุงชนกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาไม่แม้แต่จะรู้จักเพียงเพราะอยากให้ลูกชายมีเมียกับเขาสักที เขมิกา หรือ เขม อายุ 24 ปี ดีกรีนักเรียนนอก พ่อแม่ส่งไปเรียนต่างประเทศตั้งแต่มัธยม แต่แล้วก็ถูกเรียกตัวกลับมาเพราะมีเรื่องด่วนสำคัญ แต่พอเธอกลับมากลับถูกพ่อแม่พาไปแต่งงานกับผู้ชายคนนึงที่เธอเองก็ไม่เคยรู้จัก แถมผู้ชายคนนั้นก็หน้าตาโหดๆ ด้วย

"ตัวมึงแม่งโคตรสกปรก ไม่รู้ว่ามีเชื้อโรคติดตัวมาบ้างหรือเปล่าวันๆเอาแต่คุ้ยถังขยะเก็บขยะ แม่งแค่คิดกูก็จะอ๊วก  มึงจะไปนอนที่ไหนมึงก็ไปแต่อย่ามานอนห้องกู กูรังเกียจไป๊!!!" ผลัก!!!! ตุ่บ!!!! "โอ๊ย!!!" "หึสมน้ำหน้า กูไม่จับมึงโยนออกไปนอกบ้านก็ดีเท่าไหร่แล้ว"

เมื่อความสัมพันธ์ยาวนานถึง 6 ปี ภายใต้กฎเหล็กของ "Friends with Benefits" นอนด้วยกันได้แต่ห้ามผูกพัน ต้องพังทลายลงเพราะความเฉยชา ข่าวลือฉาวโฉ่ และภาพบาดตาที่เขาป้อนจูบให้ดาราสาวคนใหม่ "พฤกษา" จึงเลือกที่จะหอบเศษใจที่แหลกสลายและ "ลูกในท้อง" ที่เขาไม่เคยรับรู้ เดินจากไปโดยทิ้งไว้เพียงจดหมายลาและเค้กวันเกิดที่เป็นหมัน ทว่าในวันที่รังรักว่างเปล่า "สุดหล้า" เพิ่งรู้ซึ้งถึงคำว่ารัก และพร้อมจะพลิกแผ่นดินตามหาเมียและลูกกลับคืนมา แต่ทุกอย่างกลับไม่ง่าย เมื่ออดีตคู่แข่งตัวฉกาจเข้ามาพัวพัน และ "ความลับชาติกำเนิด" ของเขาที่ถูกซ่อนไว้กำลังจะถูกเปิดโปง

เธอท้องกับเขา...ผู้ชายไร้หัวใจที่เห็นเธอเป็นแค่...ลูกสาวของศัตรู! “นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้พบกันนะ!” ในที่สุด...เขาก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นเสียเอง ด้วยน้ำเสียงเย็นชา ไร้ความรู้สึก เหมือนไม่ใช่คนเดิม เขาเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือโดยใช้เวลาเพียงแค่ข้ามคืนเท่านั้นหรือ? “ทำไมคุณถึงทำกับฉันอย่างนี้?” เธอเสียงสั่นเครือ น้ำตาจะไหลอยู่รอมร่อ แม้พยายามจะกดกลั้นความอ่อนแอเอาไว้อย่างถึงที่สุด แต่เธอก็ไม่อาจทัดทานได้ “ก็เพราะ...คนอย่างคุณสมควรจะได้รับ” เขาพิพากษาเธออย่างเลือดเย็น แล้วหัวเราะหึ ๆ ในลำคออย่างสะใจ ก่อนจะหยิบหมากฝรั่งขึ้นมาแล้วโยนเข้าปาก เคี้ยวหยับ ๆ ดูกวนประสาทสุด ๆ “ความจริงผมไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรให้คุณฟัง...คุณแค่ไปซะ!” เขาจ้องมองเธอด้วยสายตาดูถูก ก่อนจะส่ายหน้าช้า ๆราวกับเวทนาใจอย่างเหลือล้น “ฉะ...ฉัน...ฉันไม่เข้าใจ....” เธอร้องไห้โฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ปล่อยน้ำตาให้มันไหลออกมาให้มันสาสมกับความเสียใจที่กำลังระเบิดขึ้นในอกเร่า ๆ

"ทำไมถึงท้อง?" เขากำที่ทดสอบตั้งครรภ์ที่เห็นในถังขยะในห้องน้ำออกมาถามคนตัวเล็กที่นอนหลับอ่อนเพลียบนเตียง เสียงของเขาที่ดังกว่าปกติทำให้เธอสะดุ้งตื่น "ทำไมถึงปล่อยให้ตัวเองท้องนิ่ม" เขาถามพร้อมยกที่ตรวจครรภ์ในมือขึ้นให้เธอดู "แล้วทำไมหมอไม่ใส่ถุงยาง?" สาวเจ้าถามกลับด้วยความผิดหวังเมื่อได้ยินน้ำเสียงแข็งกร้าวและสีหน้าโกรธของทัชชกร "หมอก็ให้นิ่มกินยาคุมแล้วไง ทำไมหมอต้องใส่ถุงยาง" ทัชชกรตอบกลับเสียงห้วนและยิ่งทำให้ใจพยาบาลสาวเจ็บจี๊ด "หมอรู้ไหมว่าหมอเห็นแก่ตัวมากแค่ไหน หมอเองก็เป็นหมอและก็รู้ว่ายาคุมมันไม่ได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ถ้าหมอไม่อยากให้นิ่มท้อง หมอก็ต้องป้องกันด้วย" สาวเจ้าตะโกนตอบกลับไปด้วยโทสะเช่นกัน "สรุปคืออยากให้หมอรับผิดชอบตบแต่งเป็นเมียใช่ไหม" "ถ้าหมอยังพอมีจิตสำนึกความเป็นลูกผู้ชายอยู่บ้างก็ควรรับผิดชอบนิ่ม และอย่าคิดให้นิ่มไปเอาลูกออกเด็ดขาด นิ่มไม่ทำ" สาวน้อยเอ่ยตอบสวนกลับพร้อมลุกลงจากเตียงนอนมายืนประจันหน้าเขา ตอนนี้เธอจุกในอกจนร้องไห้ไม่ออกแล้ว ไม่คิดว่าพ่อของลูกจะคิดกับตัวเองแบบนี้

หนึ่งคืนที่เลยเถิด เกิดอีกหนึ่งชีวิตมาเป็นบ่วงโดยไม่ได้ตั้งใจ คนด้อยค่าแบบเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องหรือร้องขอความรับผิดชอบ หลานสาวแม่บ้านกับลูกชายเจ้าของบ้านที่สูงส่ง แล้วชีวิตต้องทำอย่างไรต่อไปดี?

“อือ มะ...ไม่ไหวแล้ว...ฉันไม่ไหวแล้ว ให้ฉันกลับเถอะนะ” หน้าสวยชื้นเหงื่อเซซบอกแข็งแรงของเขา สองมือเล็กจับเอวหนาของเขาไว้แน่นเพื่อไม่ให้ตนเองล้มลงกับพื้น “อ่า เป็นเมียผมต้องอดทน ไม่ว่าเหนื่อยแค่ไหนถ้าผมยังไม่อิ่มคุณก็ต้องอ้าขาให้ผมนะทิมมี่” เขาผลักร่างน้อยออกห่างแล้วกดไหล่เล็กให้ย่อตัวคุกเข่ากับพื้น ชญาดาย่อตัวตามแรงกดของมือใหญ่อย่างอ่อนแรง พอได้นั่งคุกเข่าระดับการมองเห็นของหล่อนก็อย่ากับแก่นกายแข็งร้อนที่ชูชันของเขา หล่อนถึงกลับก้มหน้าแดงซ่านเขินอาย “ฉันไม่ใช่เมียคนบาปอย่างคุณ ฉันไม่ใช่” หล่อนบอกปฏิเสะทั้งๆ ที่มันคือความจริงว่าตอนนี้ลหล่อนตกเป้นของเขา และหัวใจดวงน้อยๆ ก็เริ่มมีคนบาปแทรกแซงเข้ามาทีละน้อยๆ แล้วเช่นกัน “ชูว์ คุณกล้าบอกพวกข้างนอกไหมล่ะว่าเราไม่ได้เมคเลิฟกันในนี้ เสียงของคุณครางเสียวดังขนาดนั้นแล้วคุณจะกล้าหน้าด้านบอกพวกเขาอีกเหรอว่าไม่ใช่เมียคนบาป” เขาเน้นย้ำทุกคำพูดในประโยคแล้วโน้มลงมาเชยคางมนคนที่นั่งคุกเข่ากับพื้นให้แหงนเงยขึ้นรับจูบร้อนอ่อนโยนของตน

เมื่อการแก้แค้นจบลง กริชกลับไม่เหลือสิ่งใด จนกระทั่งได้พบเด็กน้อยที่หน้าเหมือนเขาราวกับแกะ แต่ดวงตาเป็นของผู้หญิงคนนั้น...