หนี้รักประธานภูผา Novels & Stories

แถมตอนนี้เขากำลังพลอดรักอยู่กับรักแรก คงไม่มีเวลามาสนใจเรื่องของฉันหรอก พอคิดถึงเงินรางวัลสิบห้าล้านนั่น แล้วก็นึกถึงหนี้พนันสามสิบห้าล้านของพ่อ

“คุณญาดา จิตตวิสุทธิ แม่ของคุณชานนท์” “หา จริงเหรอแม่ เขามาทวงหนี้เราเหรอครับ” หลังจากที่ปฐวีได้รู้ความจริงกับนัธทวัฒน์ว่าปารียาหยิบยืมเงินจากเจ้านายโดยมีระยะใช้หนี้คืนสองปี ปฐวีก็ได้มาบอกกับปัทมาผู้เป็นแม่ตามที่นัธทวัฒน์ได้บอกล่าว

“ยังไม่ทราบเรื่องสัญญาค่ะป้าน้อย แต่คุณพ่อก็คงจะรู้อยู่แล้วค่ะ ว่าคุณพริษฐ์เขาไม่ยอมเรื่องนี้แน่นอนค่ะ คุณพริษฐ์ให้ผ่อนผันหนี้สินเดือนละสองล้านค่ะ ใช้เวลาหนึ่งปี แต่ในระหว่างหนึ่งปี ถ้าพระพายทำตัวให้เขาพอใจ เขาก็อาจจะให้พระพายเพิ่มอีกค่ะป้าน้อย” นันท์นลินพึ่งแ น่ใจตัวเองว่าจะสามารถใช้หนี้ได้อย่างแน่นอน เพราะในช่วงบทรักครั้งหลังนั้นมันไม่ได้เจ็บปวดทรมานเหมือนกับครั้งแรก ในทางกลับกันนันท์นลินกลับชอบบทรักนั่นไปอีก เธอมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ถึงแม้ว่าสิ่งที่เขาทำนั้นมันไม่ได้เกิดจากความรักเลยสักนิด

ไร้เดียงสาบ้าง พี่โจนาสก็ไปไหนไม่รอดแล้วเข้าใจไหม อย่ามัวหักโหมใช้หนี้นักเลย คนอื่นดูออกหมดว่าพี่เค้ารักแกมาก มีแต่แกคนเดียวที่ไม่ยอมรับ” “รักบ้ารักบออะไร! แกอย่าเอานิยายมาผสมกับชีวิตจริงได้ปะ ไม่มีหรอกนะติดหนี้แล้วจะเป็นคุณนายเสวยสุข ดูอย่างฉันเป็นตัวอย่าง ทุกข์ทรมานจ ะตายห่าอยู่แล้ว”

่อ่าของพระองค์ก็คงจะไม่มีประโยชน์อันใดอีกต่อไปแล้ว ซ้ำร้าย พระองค์ยังทรงมีหนี้สินค้างชำระก้อนมหาศาลจากสัญญากู้ยืมเงินนอกระบบที่เซ็นไว้กับหม่อมฉัน เงินต้นบวกกับดอกเบี้ยทบต้นรายชั่วยามในตอนนี้ มันพุ่งทะยานจนทะลุหลักหลายล้านตำลึงทองไปไกลลิบแล้ว หม่อมฉันในฐานะเจ ้าหนี้ผู้มีเมตตาธรรมประดุจพระโพธิสัตว์ จึงได้เตรียมเอกสารฉบับนี้มาเพื่อช่วยปลดเปลื้องภาระให้แก่พระองค์เพคะ"

เธอรู้สึกมีความลังเลในการตอบ เมื่อนึกไปถึงหน้าของภูวินทร์ ที่เป็นเจ้าหนี้ของเธอ "ถ้าคุณพั้นซ์ยังไม่มีแฟน ผมขอจีบคุณพั้นซ์ จะได้ไหมครับ" "ท่านประธานอย่าโกรธพั้นซ์นะคะ ถ้าพั้นซ์จะบอกกับท่านประธานว่า พั้นซ์ยังไม่อยากมีแฟนค่ะ"

“คุณพ่อของธารา ท่านเอาบ้านมาจำนองกับคุณภูผาไว้ค่ะ แล้วคุณพ่อไม่มีเงินไปใช้หนี้ คุณภูผาก็เลยเสนอทางออกนี้ให้ค่ะ” จริงๆ ภัทราเองก็รู้เรื่องทั้งหมดอยู่แล้ว อย่างที่รู้กันว่าเรื่องของคนในอัศวะกาฬ ไม่มีอะไรที่จะพ้นหูพ้นตาของเธอไปได้ แต่ก็ยังอยากฟังเรื่องราวจากปา กเจ้าตัวด้วย

สายน้ำเย็นฉ่ำช่วยชะล้างความเหนื่อยล้าของปรินดาให้มลายหายไป วันนี้เป็นวันแรกที่เธอได้ทำตามความฝัน และรายได้ที่ได้รับก็ทำให้เธอมั่นใจว่าจะสามารถชดใช้หนี้สินให้ดรัณได้ในเร็ววัน ถึงแม้เขาจะรักเธอมากเพียงใด แต่หนี้ก็คือหนี้ เธอไม่อยากให้ความรักต้องมัวหมองด้วยภาระทางการ เงิน หากวันหนึ่งเขาหมดรัก เธอจะได้จากไปอย่างมีศักดิ์ศรี แม้ใจจริงเธอจะรู้ดีว่ารักนายหัวแห่งเกาะถ้ำคนนี้จนถอนตัวไม่ขึ้นแล้วก็ตาม

“สืบเก่งอีกแล้ว พี่รู้ว่าพวกเธอกลัวพี่จะใจดีไม่กล้าเรียกร้องสินสอด บอกความจริงให้ก็ได้ ที่ไม่ขอสินสอดทองหมั้นน่ะเป็นเพราะธนาเขาให้มาเยอะแล้วน่ะ เงินใช้หนี้พวกนั้นก็เงินเขาทั้งนั้น พี่ยังจะกล้าเอาเงินเขาอีกเหรอ?” เพื่อนบ้านทำตาโต “ดีใจด้วยนะคะ พี่ทิวา การไม่มีหนี้ถือว่าเป็นคว ามสุขสุดยอดแล้วล่ะค่ะ”

ภานุวัฒน์ยืนยัน ดวงตาสีน้ำแข็งวาววับเป็นประกายเฉียบขาด "แต่เป็นเรื่องของศัตรู...ที่แกเองก็ตามล่าอยู่เหมือนกัน" แววตาทั้งสองสบกันใน​ความ​ หมายทั้งหมดกระจ่างโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยชื่อ ท่านรัฐมนตรี วิศรุต เกริกไกร บุรุษผู้เป็นจุดเริ่มต้นของหนี้เลือด หนี้แค้น และความสู� �เสีย