หนี้รักมาเฟียร้าย Novels & Stories

(เรารักคุณเหมเหรอ) ได้คำตอบที่ดังภายในอกก็สะบัดหน้ารัวๆ เพื่อไล่ความรู้สึกที่ไม่อาจเป็นไปได้ให้ออกไปจากหัวสมอง จะมารักเหมราชได้ยังไง เขาเป็นมาเฟียทำธุรกิจสีเทาที่สำคัญเป็นเจ้าหนี้ที่ตัวเองต้องทำงานชดใช้กับเงินหลายแสน อีกอย่างเหมราชไม่มีทางมาสนใจผู้หญิงแบบเธอ

อชิระยื่นข้อเสนอด้วยใบหน้ายียวนเขาตั้งใจจะกวนประสาทคนตัวเล็กทั้ง ๆ ที่รู้ดีว่าไม่มีทางที่หญิงสาวจะหาเงินขนาดนั้นมาคืนเขาได้แน่นอน เขาจะต้อนจนกว่าเธอจะจนมุม “ห้ะ ฉันจะไปหาจากไหนมาให้คุณมากมายขนาดนั้น ขอเป็นเดือนละ 100,000 บาท ได้ไหมคะ ระหว่างนี้ฉันจะรีบตามหาวีนัสมาใ ช้หนี้คุณค่ะ” ความเครียดมากมายถาโถมเข้ามาใส่ปณิตา ลำพังรายได้ของคาเฟ่หักทุกอย่างแล้วก็ได้เพียงแค่เดือนละไม่ถึง 200,000 บาท แล้วเธอจะไปหาเงินจากไหนมาให้เขาได้ล่ะ

ฉันไม่มีที่ว่างเหลือให้ความรักหรือความแค้น มีเพียงบิลค่าน้ำค่าไฟที่ไม่มีวันจบสิ้นและหนี้สินที่ท่วมหัวจนชดใช้ไม่หมด ส่วนเรื่องศักดิ์ศรีน่ะเหรอ... มันเป็นเกมที่มีแต่คนรวยเท่านั้นที่มีปัญญาเล่น "ขอบคุณในความเมตตาค่ะ ท่านหัวหน้ามาเฟีย"

ว่านรัก ถูกพ่อขี้เมาชอบเล่นแต่การพนันที่ติดหนี้นอกระบบส่งให้มาขัดดอกแทนน้องสาวที่ชื่อว่านจันทร์ ซึ่งเป็นเด็กสาวหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มที่เป็นลูกเมียใหม่ของวันชัยพ่อของเธอ ว่านรัก จำใจมาเพราะไม่มีทางเลือก หนีหนี้ที่พ่อก่อไว้ ตามใช้จนไม่ไหว ไม่รู้จะโดนฆ่าแกงตายไปเมื่อไหร่ เพ ราะใช้หนี้ไม่เคยหมดสักที

ใยไหมหน้าร้อนผ่าว ทั้งโกรธทั้งอายที่เขาชอบเอาเรื่องหนี้มาข่มขู่ "พี่มันเห็นแก่ตัว!" "ฉันเป็นมาเฟียนะใยไหม ไม่ใช่พระเอกนิยายที่จะยอมปล่อยลูกหนี้ไปง่ายๆ" ลีโอชะงักคำพูดไปนิดหนึ่งก่อนจะเปลี่ยนเป็นคำพูดอื่นที่เธอไม่อยากฟัง(มั้ง) "คืนนี้ทำหน้าที่ให้มันคุ้มค่ารักษาพยาบาล หน่อยแล้วกัน เดี๋ยวพี่จะขึ้นไปตรวจงาน"

คิด ๆ ดูแล้วถ้าไม่โลภมาจนผีพนันเข้าสิงหลับหูหลับตาใช้เงินของทั้งเดือนจนหมดก็คงไม่ต้องมานั่งลำบากเป็นเบี้ยรองล่างให้พวกมาเฟียแบบนี้ เวรกรรมทำไมตามทันกันเร็วขนาดนี้เต็นท์เครียด

ราล์ฟบอกออกไปตามตรงทำให้มือบางที่กำลังใช้สำลีกดซับเลือดอยู่ผละออกห่าง เธอมองสบตากับผู้ชายตรงหน้าอย่างรอให้เขาได้พูดอธิบายออกมามากกว่านี้ “ความรัก หรือการมีคนรักเป็นจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของมาเฟีย การมีใครสักคนมันไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะคนคนนั้นอาจถูกเพ่งเล็งหรือโดนทำร้ายเ มื่อไหร่ก็ได้…มันเป็นเรื่องพื้นฐานที่มาเฟียทุกคนต่างรู้ดี”

“วันแรกที่เราเจอกัน เกิดอะไรขึ้นกับพี่คะ ทำไมมีคนไล่ตามทำร้ายพี่" "ครอบครัวของพี่เป็นมาเฟีย ทำธุรกิจสีเทาดำ ทำให้มีศัตรูค่อนข้างเยอะครับ"

ท่าทีของมาเฟียท้องถิ่นดูจะไม่ชอบใจที่ต้องรับการจ่ายหนี้เป็นคนมากกว่าเงิน มันทั้งวุ่นวายและเสี่ยงกับการเจอตำรวจตรวจสอบ ไม่จำเป็นก็ไม่อยากทำ "ตัดขาดกันมาสักพักแล้ว" รอยยิ้มหยันแสดงออกมายืนยันว่าเป็นอย่างที่พูดจริงๆ "ก็อย่างที่บอก แค่แวะเอาของมาส่ง จริงๆ พวกมันจะตายตั้งแต่อาทิตย ์ที่แล้ว ถ้าไม่อยากให้หนี้สูญ ก็อย่าปล่อยพวกนี้ออกมาให้ฉันเจออีก"

เขาพูดออกมาเพียงเท่านั้นก่อนจะเงียบไปอีกใจหนึ่ง เพลงรักที่เริ่มหงุดหงิดดันตัวเองให้ลุกขึ้นมานั่ง “เฮียเป็นมาเฟีย เฮียค้าประเวณี เฮียฆ่าคน เฮียทำธุรกิจสีขาวแค่เป็นที่ฟอกเงินแบบบังหน้า เฮียมีธุรกิจสีเทาอีกนับไม่ถ้วน เฮียทำธุรกิจสีดำข้ามชาติอีกไม่รู้เท่าไหร่.. มีตรงไห นที่เพลงพูดผิดไหมคะ” เพลงรักรัวคำถามใส่ชายหนุ่ม โดยที่คำถามเหล่านี้เธอไม่รู้คำตอบเลยสักนิด ทุกสิ่งเป็นเพียงแค่สิ่งที่ค้นหาทางอินเทอร์เน็ตว่ามาเฟียทำธุรกิจอะไรบ้างก็เพียงเท่านั้น “เพลงรู้หมดแล้วเหรอ” แต่คำถามของเขากลับทำให้เพลงรักเบิกตากว้าง