หมอมาเฟียคลั่งรักเด็กเปิ่น Novels & Stories

ปุณณกันต์เก็บเท้าก่อนลุกขึ้นพรวดพร้อมกุมท้องโต ๆ ของตนเองไว้แน่น “มึงนี่มันปากหมา สันดานยังหมาอีก!” เทียบกับหมาก็ยังนึกสงสาร หมามันยังรักลูก ส่วนไอ้เหี้ยนี่ ไม่รักไม่พอ เสือกสั่งให้ทำแท้งอีก ความโมโหจากคำพูดของมาเฟียจีนเทาทำให้ชายหนุ่มเผลอลืมไป ว่าคนตรงหน้าไม่ได้มาร ู้เรื่องด้วยที่เด็กในท้องเป็นของตัวเอง

มาเฟียหนุ่มชี้หน้าเด็กน้อย "เป็นแฟนกันไหม" เด็กน้อยยิ้มแฉ่งพลางเอายถามมาเฟียหนุ่มเสียงหวาน เธอส่งยิ้มหวานให้เขาจนตาหยี มาเฟียหนุ่มได้ยินประโยคนั้นจากปากของเด็กน้อย ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง เขาไม่คิดว่าจะได้ยินประโยคนี้จากปากเธอ

"เปล่า แค่อยากเต้น ทำไมมาคลับทั้งทีแทนที่จะไปสนุกข้างล่างกลับมัวมานั่งทำเหมือนตัวเองเป็นมาเฟียเหมือนพวกมันสองคนที่กลัวจะโดนฆ่าตอนไหนไม่รู้ทำไม" "แต่แกก็ลูกมาเฟียป่ะ" "อือ~ ก็ใช่ โอ๊ยจะเป็นไรก็ช่างแกไม่ไปใช่ป่ะงั้นฉันไปเอง"

แม็กซ์มองดูหน้ามาเฟียหนุ่มที่ยื่นมือเข้ามา แต่ทว่าเด็กน้อยกลับยืนนิ่งไม่ตอบ ไคล์จึงขยับตัวนั่งยอง ๆ แล้วเอ่ยถาม "กลัวอาเหรอ ไม่ต้องกลัวนะ อาเป็นเพื่อนของมามี้ไง" สงสัยว่าเด็กคงจะรักมิลินมาก ถึงกับเรียกว่าแม่เลย

(พ่อเดย์คลั่งรักเด็ก) เมื่อกลับมาถึงบ้าน เดชาก็รีบเข้าห้องนอนเพื่อไปสงบสติระงับอารมณ์ของตัวเองทันที เพราะในระหว่างที่นั่งอยู่ในรถเมื่อครู่โดยมีเด็กสาวตัวนุ่มนั่งอยู่บนตักทำเอาเขาแทบจะคลั่งตาย เกือบจะตบะแตก

วงการมาเฟียมันก็แบบนี้แหละ อย่าได้อ่อนแอให้ใครเห็น เพราะมันอันตรายถึงขนาดนี้เลยยังไงล่ะ เรธเดินกลับมาหลังจากพูดคุยกับลูกน้องเสร็จ ภาพตรงหน้าทำเจ้าตัวชะงักไปเล็กน้อย สายตาคมมองไอรีนที่กำลังบดจูบกับไคล์ ชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนเก่าอย่างเร่าร้อน แต่ทว่าสายตาของเธอกลับ มองมาทางเขาอย่างยั่วยวน

ชายหนุ่มลูกครึ่งขบกรามกรอดด้วยความโมโห เขาเป็นมาเฟียไม่เคยมีใครด่าเขาว่าปัญญาอ่อนเลยสักครั้ง "นี่!!!! เธอว่าฉันปัญญาอ่อนหรอ" เขากระชากแขนบะหมี่อย่างไม่แรงมากนักเพียงเพราะเกรงว่าเธอจะได้รับอันตราย "หรือผัวมาเฟียของเธอมันไม่บอกหรอ ว่าอย่ามาแหย่หนวดมาเฟียให้มันโมโห ห๊ะ !!!"

ครีมหอมเริ่มโมโหเหตุใดลูกชายถึงได้ทำตัวเช่นนี้ “ แม่นั่นแหละ จะมายุ่งเรื่องของผมทำไม ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับเด็กนั่น ทำไมต้องให้สถานะและพามาพบครอบครัวด้วย” เจ้าไฟเองก็เริ่มโมโหให้แม่ที่เอาแต่เซ้าซี้

“ตอนนี้ไม่ต้องกังวลแล้วรู้ไหม ทำใจให้สบายแล้วรอคลอดเจ้ามาเฟียน้อยออกมา” ปอฝ้ายก้มลงมองทายาทมาเฟียรุ่นต่อไปที่ไม่รู้ว่าเป็นหญิงหรือชาย แต่ไม่ว่าหญิงหรือชายเธอก็มีความสุขที่มีลูกคนนี้ มาร์กัสเงยหน้ามองเมียสายตาเต็มไปด้วยความรัก “พี่อยากรักเรา”

ลิ้นหนาเข้าล่วงล้ำดูดกลืนอย่างไม่มีรู้จักอิ่มหรือพอเลย เสียงครางแห่งความพึงพอใจดังออกมาเมื่อเขาได้รับการตอบสนองกลับที่เขารู้ดีว่ามีแต่เขาเท่านั้นที่จะได้มันมาจากเธอ 'มาเฟีย' ถึงเขาจะเป็นเพียง 'ลูกไม้' แต่เขาก็เป็น 'ลูกไม้' ที่หล่นใต้ต้น ต้นไม้ 'มาเฟีย' ที่ยึดถือหลักการปฎิบัต ิตามผู้นำ 'รัก'