หย่าร้าง

คนที่ไว้ใจสุดท้ายร้ายที่สุด... เมื่อเรื่องราวความรักของม่านไหมโรยไปด้วยกลีบกุหลาบที่ถูกก้องเกียรติสร้างขึ้นมา ชวนให้หลงมัวเมากับฉากหน้าอันแสนหวานยากจะถอนตัว กว่าจะรู้ตัวก็กลายเป็นว่าเธอถูกหนามแหลมคมของดอกกุหลาบที่ชื่นชอบคอยทิ่มแทงให้เธอเจ็บแล้ว ราวกับโลกทั้งโลกแหลกสลาย ความไว้ใจที่มีมาพังทลายลง! คนที่มั่นคงและซื่อสัตย์ในรักอย่างเธอต้องมานั่งเสียใจนอนร้องไห้ ต้องเจ็บปวดจากการกระทำของคนที่เธอรักและไว้ใจที่สุด เธอจะเลือกอะไรระหว่างอดทนยอมรับชะตากรรมความเจ็บปวดที่เธอไม่ได้เป็นคนก่อและให้อภัยเขาในที่สุด หรือ! เดินหน้าเริ่มต้นใหม่กับใครอีกคนที่หวังดีกับเธอตลอดมา

"อ๊า พะ...พี่ฉลามเบาหน่อย" หญิงสาวใต้ร่างส่งเสียงครวญครางอย่างซ่านเสียว มือเล็กยันหน้าท้องแกร่งเอาไว้ เมื่อเขากระแทกกระทั้นเธออย่างรุนแรง "หึ! พี่เหรอ? กล้าดียังไงมาเรียกฉันว่าพี่ในเมื่อเธอไม่มีสิทธิ์" เขาหัวเราะอย่างเย้ยหยัน เธอมีสิทธิ์อะไรมาเรียกเขาว่าพี่ ในเมื่อเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกเขาแบบนี้ด้วยซ้ำ เธอกล้านอกใจเขาไปเอาผู้ชายคนอื่น มีความสุขไม่สนใจว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร เธอต้องเป็นคนแบบไหนกันถึงกล้าบากหน้ามาขอเงิน ทั้งที่ทำให้เขาเอาไว้อย่างเจ็บแสบ "พะ...พี่ฉลาม

เขาคงคิดว่าความผิดพลาดในคืนนั้นจะซื้อได้ด้วยใบทะเบียนสมรส ทว่ากับเธอไม่ใช่... ยิ่งอยู่ด้วยกันก็ยิ่งอึดอัดเมื่อเธอเป็นได้แค่เงาของใครบางคน

องศา กลับมาเป็นหมออนามัยประจำหมู่บ้านหลังจากเรียนจบ แต่การกลับมาครั้งนี้ทำให้เขาได้พบกับผู้หญิงที่เขาเคยแอบชอบเมื่อตอนเรียนมัธยมปลายในสภาพที่เขาไม่คาดคิด จากผู้หญิงที่สวยและเรียนเก่ง กลับกลายเป็นแม่ลูกติดที่เปลี่ยนไปสิ้นเชิง หนูดี เป็นหญิงสาวธรรมดา ๆ ที่กลับมาอยู่บ้านเกิดหลังจากเรียนไม่จบเพราะตั้งท้องโดยไม่ตั้งใจ ลูกของเธอชื่อ พีท วัย 4 ขวบ เธอไม่เคยบอกใครว่าใครคือพ่อของเด็กและไม่คิดจะพูดแม้แต่แม่ของเธอเองก็ยังไม่รู้ "ผู้หญิงที่ท้องไม่มีพ่อตั้งแต่ ม.ปลายแบบเธอ มันมีดีตรงไหนกัน" "คุณหมอเคยมีลูกไหมครับ พีทไม่เคยมีพ่อเลย...คุณหมอเป็นพ่อให้พีทได้ไหมครับ"

ภีม ธิปติพัศ (ทิบ-ติ-พัด) (ก็บอกอยู่ว่าไม่รัก ไม่เคยรักจะเรียกร้องอะไรหนักหนาวะ) ปัน ปรียาดา (ปรี-ยา-ดา) (ไม่เคยรักเลยว่างั้น หึ! น่าสมเพชจังหมายถึงฉันน่ะนะ)

แสนปี ลูกชายคนโตของคุณนายเม็ดพลอยผู้ทำธุรกิจสีเท่าแบบเต็มตัว ตัดสินใจขอ ม่านไหม ลูกสาวท่านทูตเจ้าของแบรนด์เครื่องประดับแต่งงานทั้งที่คบกันได้เพียง3เดือนเท่านั้น คนรอบตัวไม่เห็นด้วยสักคน แต่ม่านไหมก็ดื้อจนได้แต่งงานกัน ทว่าพอหลังแต่งงานไปแล้วแสนปีก็เริ่มเปลี่ยนไป ชอบจัดการเรื่องการแต่งตัวและคุมอาหารและเรื่องส่วนตัวต่างๆ สุดท้ายมารู้ความจริงทีหลังว่าแสนปีเห็นม่านไหมเป็นตัวแทนแฟนเก่าที่ตายไปแล้วเท่านั้น "ที่จริงแล้วพี่ปีเอาไหมมาเพื่อเป็นตัวแทนเขาใช่ไหม พี่ปีทำอย่างนี้กับไหมได้ยังไง?!" "เคยมีสักครั้งไหมที่พี่ปีจะมองไหมเป็นแค่ม่านไหมคนนี้…ไม่มีเงาซ้อนของใคร?!" "ไม่...ไม่เคยเลย" เป็นตัวจริงก็ว่ายากแล้ว ยังต้องมาเป็นตัวแทนคนที่ตายไปแล้วอีกเหรอ

เรื่องของเรา...จะเอายังไง โดย แสงเทียน >>> ผมไม่สนว่าคุณจะเป็น หรือ ไม่เป็นอะไรกับมัน! แต่ ได้ ผม แล้ว ก็รับผิดชอบกันด้วย!! โปรยปก "คุณอย่ากระแทกแรง ฉันเจ็บ...." "คุณแค่อึดอัด...ไม่ได้เจ็บ" "มะ ไม่...ฉันเจ็บ คุณ..." "เรียกชื่อผมสิ...นนท์ คุณนนท์ เรียกสิมิน" "คุณนนท์ มินเจ็บ อึกกก!!"

มือเรียวสวยเผลอลูบหน้าท้องเบาๆ เพราะตอนนี้มีก้อนหัวใจเล็กๆ ซ่อนอยู่อย่างเจียมตัวในท้องแบนราบของเธอ ความลับนี้คงมีเพียงเธอคนเดียวที่รู้!

เมื่อเข้ามาอยู่ในโลกนิยาย แพทย์หญิงพบว่า หนึ่ง เธอสวมบทนางร้ายล่มเมือง ฉายาโอสถพิษ (ที่สูญเสียความจำบางส่วน) สอง เธอกำลังตั้งครรภ์ลูกแฝด เรื่องที่สาม นั้นคือหายนะสุดสยอง บิดาของมารหัวขนที่ ในอดีตเจ้าของร่างนี้ได้ส่งลงหลุมเขากำลังฟื้นคืนชีพ!

เธอเดินจากเขามาเงียบๆ ทั้งน้ำตา...และลูกในท้อง ของบางอย่างเห็นค่า ในวันที่เสียมันไป... “เปิ้ลจะมาอยู่บ้านหลังนี้ในฐานะเมียพี่อีกคนนะ” “ถ้างั้นทรายจะไปจากที่นี่ค่ะ ทรายอยู่ที่นี่ไม่ได้ค่ะ ไม่ได้แม้วินาทีเดียว” ปรินทร์ตกใจไม่คิดว่าพราวฟ้าจะตัดสินใจเช่นนี้ หัวใจเขาหล่นตุ๊บ ใจหายกับประโยคที่ได้ยิน “มันยากนักหรือไงที่จะอยู่ด้วยกัน พี่ก็ไม่เห็นว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโตอะไร ต่างคนต่างอยู่ก็หมดเรื่อง เปิ้ลเป็นผู้ดีพอ ไม่มารังควานทรายหรอก”