หย่าร้าง Novels & Stories

บงการรัก โดย แสงเทียน ภายใต้รอยยิ้มและคำพูดที่ดูไม่มีพิษมีภัย แต่เบื้องหลังกลับไม่ใช่อย่างที่เห็น... ตะวันเป็นคนชอบเอาชนะและเห็นทุกอย่างในชีวิตเป็นแค่เกมสนุกๆ ที่เค้าชอบเล่น เค้าจะวางแผนและบงการทุกสิ่งให้เป็นไปตามที่เค้าต้องการ เค้าอยากได้อะไร...จะต้องได้อันนั้น! และเค้าไม่ชอบให้ใครขัดใจ ถ้ารักสบายก็อย่าอวดดีกับเค้า! ______________ ทวงรัก (ภาคต่อ บงการรัก) เมื่อเขาทำให้เธอไม่ได้เจอพ่อก่อนตาย เธอจึงเอาคืนด้วยการ 'ฆ่า' ลูกของเขา #SET #ทวงรัก (ภาคต่อสุขนิยมอ่านหรือไม่อ่านก็ได้) #แค้นลวงรัก (อาทิตย์น้องชายตะวัน)

“อยากให้ผมแต่งงานนักเหรอ” มาวินถามพร้อมหัวเราะลงคอ “ได้!” ร่างสูงโปร่งขยับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง “ผมจะแต่งงานให้สมใจคุณแม่!” เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่งพลางเดินเข้าไปกระชากร่างเล็กที่กำลังประคองร่างของมารดาเข้าหาตัว จ้องมองอีกฝ่ายด้วยดวงตาแข็งกร้าว “แต่ผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นเด็กคนนี้!” เด็กที่คุณแม่ของเขาชุบเลี้ยงมาเพื่อประเคนให้เขาไม่ใช่หรือ! “นอกจากเธอ ผมจะไม่แต่งกับใครทั้งนั้น ผมจะบินกลับอเมริกา ใช้ชีวิตที่นั่น และทิ้งแอลเอ็นกรุปทันที!” “วินลูก ยายอัยย์ไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลยนะลูก ปล่อยน้องไปเถอะ” “ไม่! ถ้าเด็กที่คุณแม่เสียข้าวแดงแกงร้อนเลี้ยงมาอยากตอบแทนพระคุณมากนักก็มาเป็นเมีย…” เขาเว้นช่องว่างพร้อมยกยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยต่อ “เมียบำเรอของลูกจะเป็นอะไรไป!” คุณหญิงวารีส่ายหน้า ม่านน้ำตาทะลักไหล ร่ำไห้อย่างเจ็บปวด ทว่า… “ได้ค่ะ” อัยรินตอบเสียงดังฉะฉาน แววตาเด็ดเดี่ยว “หนูจะแต่งงานกับเขาเอง” สักวันก็ต้องแต่งงาน แต่งกับใครก็ไม่น่าแตกต่างกัน อีกทั้งมาวินก็แก่… อืม อายุมากแล้ว น่าจะอยู่ทำร้ายใครได้อีกไม่นาน!

การแต่งงานเกิดขึ้นเพราะเหตุในคืนนั้น เขาจึงถูกบังคับ ส่วนเธอนั้นเต็มใจ เหมือนฝันจึงเป็นได้แค่คู่นอนเพราะทั้งหัวใจของวายุมีเพียงพี่สาวเธอคนเดียว

ถึงหัวใจไม่ค่อยรักดี แต่ขอรักเธอหมดหัวใจ... *************************************** คำโปรย: กว่า 5 ปีที่เตชิตายอมทนให้คนตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงไม่รักดี ใจแตก และท้องไม่มีพ่อ เพียงเพราะ 'รัก' เพียงคำเดียว... จนกระทั่งเธอได้พบกับ 'เขา' อีกครั้งในตำแหน่งเจ้านายคนใหม่ และที่น่าช้ำใจยิ่งกว่าคือ...เขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงที่อยู่ในหัวใจเขามาตลอด ซึ่งไม่ใช่เธอ เธอบอกตัวเองว่าควรตัดใจเสีย ไม่สิ! จริงๆ ควรบอกว่าเธอน่าจะตัดใจเสียตั้งแต่วันที่เขาทิ้งเธอไปเรียนต่อเมืองนอกนั่นแล้วต่างหาก เรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้นไม่มีความหมายใดให้จดจำสำหรับเขา แต่กับเธอมัน...มี! หากจะโทษคงต้องโทษหัวใจไม่รักดีดวงนี้ที่มันควรหยุดหวังลมๆ แล้งๆ เสียทีได้แล้ว แต่มันไม่ง่ายเลย...

เธอรู้ดีว่าสิ่งกำลังทำมันช่างโง่เง้า เรียกร้องไปก็ไร้ค่า แต่เธอก็ยังหวังว่าท่านจะสนใจ แสดงความรักความห่วงใยใส่ใจต่อเธอ เหมือนที่ท่านแสดงกับภรรยาใหม่ของท่านบ้าง พนิดาเช็ดน้ำตาลวก ๆ เมื่อมันไหลมาประจานความอ่อนแอในหัวใจ ไม่ว่าจะทำตัวดีหรือไม่ดี ท่านก็ไม่เคยมองเธอดีเลย ในเมื่อเป็นคนชั่ว ไม่เคยดีอะไรในสายตาของท่านอยู่แล้ว เธอก็จะชั่วให้สุดไปเลย ดวงตากลมโตกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะไปสะดุดกับคนร่างกำยำ ที่นั่งดื่มกับผู้ชายหกคน ใบหน้าของเขาหล่อเหลาคมคาย เขาโดดเด่นกว่าใครในสายตาของเธอ เขาเป็นคนหน้าตาดี มีผู้หญิงนั่งอยู่ข้าง ๆ อีกสองคน ดื่มกันหัวเราะกันอย่างมีความสุข ทุกคนบนโลกนี้กำลังมีความสุข ยกเว้นเธอที่ไม่เคยมีความสุขเลย ตั้งแต่แม่จากไป เธอหยัดกายลุกขึ้นเดินตรงไปหาเขา เเม้ร่างเล็กจะเซถลา แต่เธอก็เดินไปจนถึงเป้าหมายจนสำเร็จ มือบางยันกับพื้นโต๊ะแล้วโน้มตัวมองคนตรงหน้า ท่ามกลางสายตาชายฉกรรจ์ที่นั่งร่วมโต๊ะกับคนที่เธอสนใจ "นอนกับฉันไหม ฉันให้นายห้าพัน!"

เหมราช ต้องถูกบังคับแต่งงานกับทับทิม โดยที่เหมราชไม่เต็มใจเพราะเขามีคนรักอยู่แล้ว 2 ปีที่เหมราชต้องทนถือทะเบียนสมรสกับเมียแต่ง หญิงสาวเพิ่งมารู้ตัวว่าท้องก็วันที่ต้องเซ็นใบหย่า เธอจะทำยังไงดี ไหนจะลูกในท้องอีก

เธอยอมทิ้งความฝัน ทิ้งอนาคต เพื่อแต่งงานเข้ามาเป็นแม่บ้านให้ผู้ชายที่บอกว่ารักเธอนักหนา เพราะเชื่อลมปากว่าเขาจะรักและซื่อสัตย์กับเธอแต่สุดท้ายทุกอย่างที่เคยวาดฝันเอาไว้กลับพังทลายลงต่อหน้าเมื่อจับได้ว่าสามีที่รักทรยศหักหลังด้วยการคบชู้กับคนใกล้ตัวที่เธอไว้ใจ ซ้ำครอบครัวของเขายังโทษว่าเป็นความผิดของเธอและการที่ผู้ชายจะมีบ้านเล็กบ้านน้อยมันเป็นเรื่องปกติ…เพียงเพราะเธอยังมีลูกให้เขาไม่ได้ ‘ในเมื่อผัวที่มีมันชั่ว ฉะนั้นผัวที่ดีก็คือผัวใหม่ เพราะแก้วขวัญคนนี้หมดรักสามีเก่าแล้ว’

เมื่อบิดารับอนุเข้าจวนหนึ่งปีต่อมามารดาก็ตรอมใจป่วยตาย ว่านถิงถิงต้องกลายเป็นเด็กกำพร้าแม่ ใช้ชีวิตอยู่ภายใต้การควบคุมของแม่เลี้ยงอย่างยากลำบาก มิหนำซ้ำพอเติบโตก็ถูกแม่เลี้ยงวางแผนร้ายจับแต่งงานกับตาเฒ่าตัณหากลับ ทว่าในขณะที่นั่งอยู่ในเกี้ยวส่งตัวเจ้าสาวนางได้สิ้นใจระหว่างทาง ชะตาของว่านถิงถิงถูกลิขิตให้หวนกลับมาในตอนที่อายุแปดหนาว ซึ่งตอนนั้นมารดาของนางยังมีชีวิตอยู่ แต่ท่านพ่อกำลังลุ่มหลงหญิงนางโลมและรับเข้ามาเป็นอนุ ความทรงจำชาติที่แล้วทำให้ว่านถิงถิงไม่อาจทนเห็นมารดาตายไปต่อหน้าต่อตาได้อีก การได้ย้อนเวลากลับมาในช่วงเวลานี้ถือเป็นเรื่องดี ไหนๆ ท่านพ่อก็ไม่เคยมีความจริงใจให้ท่านแม่ แทนที่จะหยุดยั้งไม่ให้ท่านพ่อรับอนุเข้าจวน นางจึงหาทางทำให้ท่านแม่หย่ากับท่านพ่อให้เด็ดขาด และเปลี่ยนแปลงชะตากรรมที่เคยเกิดขึ้นในชาติที่แล้ว

ในเมื่อไม่ได้เป็นที่รักของครอบครัว แล้วไหนจะถูกถอนหมั้นอีก ฉะนั้นการแต่งงานครั้งนี้ข้าจะเป็นคนเลือกเอง ต่อให้ต้องแต่งกับแม่ทัพที่ขึ้นชื่อว่า 'ร้ายกาจ' และ 'อัปลักษณ์' ข้าก็ยอม...

ปมร้าวรอยรัก โดย แสงเทียน ถ้ามีวันนั้นเกิดขึ้นจริง สายเลือดครึ่งหนึ่งของเธอ ฉันไม่มีวันรับมันเป็นลูก!! ____________________________ คำเตือน นิยายหลัวชั่วในดวงใจ ไม่ต้องมีตัวร้ายเพราะอิพอ.มันร้ายสุด ยศชัย : ดูแลตัวเองให้ดี ถ้าเธอไม่ทำตามข้อตกลง เรื่องนี้…ก็ไม่เกี่ยวกับฉัน ม่านตะวัน : ที่ผ่านมา...ม่านไม่เคยคาดหวังในความรักของคุณอยู่แล้ว